گلبدین و قطب‌الدین

پدى ورځو کى د رسنيو له لارى د جمهورى رياست لپاره د يوولس نوماندو لاپې پټاقې او د خلکو تيرويستنه د هر انسان کرکه او غصه د هغو کسانو په وړاندى راپاروې کوم چى د خپلو تورو تيارو او کرغيړنو کړنو سربيره بيا هم هڅه کوى ځانونه ملى شخصيت او له موره خير غوښتونکي زيږيدلى څيرې ثابتى کړى. ککړو رسنيو هم دغه د ماشومانو لوبه جدې نيولى کوښښ کوى چى د ټاکنو تنور تود وساتې. د رسنيو لويه برخه د عامه افکارو د ګډوډولو ماشين په توګه د خلکو هغه او دغه سانسور شوو نظرياتو ته دا شان انعکاس ورکوى چى ګواکى ټول ملت د جمهور رئيس د ټاکنې ورځى لپاره په دومره شوق او ذوق کى ډوب دى چى د هغى ورځى لپاره لحظه شمارې کوى. هغوى پدى شان شعارونو لکه: «راځې چى په ټاکنو کى ګډون سره خپله راتلونکې ځلانده کړو»، «ستاسى رايه ستاسو راتلونکې»، «يوه رايه ستاسو برخه ليک ټاکې» او پداسى نورو شعارونو د خلکو ذهنونه چمتو کوى دا چى ګواکى د ورې تر شپاړسمى نيټې به وروسته د افغانستان د خلکو په مخ د جنت دروازي پرانیستل کيږى او هيواد به د لوړتيا او پرمختګ لورې ته لار پيدا کوى.

ښاغلی محقق، له هغو سره چی د ښځو تیونه یی پرې او د بندیانو پر کوپړیو یی میخونه ټکوهل، باید څه وشي؟

محقق چی د وحدت ګوند مشری پر غاړی لری وای «باید د سر پری کولو عاملان وپیژندل او سزا ورکړای شي». هغه د ولسی جرګې به ناسته کی وویل «طالبان او پولیس په ناحقه د افغانستان د خلکو سرونه پرې کوی او وژنی یی». محقق د طالبانو لخوا د سر پرې کولو اندیښنه کوی! هغه غوښتنه چی دی اوس لری، د افغانستان خلک او د بشر د حقوقو پلوی بنسټونه له ۲۰ کالو راهسی دا غوښتنه لری. آن تردی چی د کرزی ګوډاګی حکومت ملاتړي کمیسیون هم په کراتو دا ویلی چی جګړه مار جنایتکاران دی محاکمه شي. څه موده وړاندی د «نیویارک ټایمز» ورځپاڼی په یوه لیکنه کی بربنډ کړل چی د «افغانستان د بشر د حقونو کمیسیون» د دری لسیزو جنایتونه په یو ۸۰۰ مخیز راپوټ کی باوری کړي ولی په کابینه او پارلمان کی ناستو جنایتکارانو او جګړه مارانو له ویری یی نشی خپرولی. په دی راپوټ کی د لومړي مرستیال فهیم او دویم مرستیال خلیلی نومونه په افغانستان کی د کورنۍ جګړو د عاملان په توګه یاد شوی دي. برسیره پر دی د محقق، دوستم، عطا محمد، گلبدین او ځینی نورو تنظیمی ډلو مشرانو نومونه هم د جګړه مارانو او د ۱۳۷۱ نه تر ۱۳۷۵ ویجاړی اصلی عاملانو په توګه پیژندل شوي دي.

طالبی قصابان

د امریکا لخوا د ۵ خطرناکو طالبو ترهګرو په خوشی کولو سره، سپینې ماڼۍ زرم وار لپاره دا جوته کړه چی د «ترهګرۍ پر وړاندی جګړه» د خلکو غولولو لپاره یو درواغجن شعار وو. د ځناورو طالبانو خوشی کول او د «منځ دریځه طالبانو» تر نامه لاندی د هغوي سینګارول او دغه وحشی‌ځناور زمونږ پر خلکو بیاځلی منل د امریکا کرغیړنه کړنلاره ده.

د ګوانتانامو له بنده چی د «په کیوبا کی د طالبانو میلمستون» لقب یی ځان ته غوره کړی، د ۵ سړي وژونکو طالبانو خوشی‌کیدل، د امریکا برنامه شوی دسیسه وه. خلکو ته داسی وښودل شول چی هغوی د ۲۸ کلن «بوئی برگدال» یو امریکایی سرتیری په بدل کی چی ۵ کاله وړاندی د امریکا له پوځی هډی وتښتیده او ځان یی طالبانو ته وسپاره، خوشي شول. هغوی ټول یی قطر ته واستول ترڅو د عربو شیخانو سره یوځای د افغانستان د راتلونکي کړنلاره پلی کولو ته چمتو کړي. اوباما ۵ ځناورخویه او خطرناک طالبان د هغه سرتیري په بدل کی خوشی کړل چی په امریکا کی د خاین په نوم پیژندل کیږی، ځکه چی هغه په جګړه کی نه بلکه په خپلو پښو طالبانو سره یوځای شوی وو.

«بمونه، الوتکی، ټانکونه او تخنیکي توکی د ترهګری پروړاندی جګړه کی نور په دوهمه درجه کی ارزښت لری. ډارونکي او زبرځواکه وسله د امریکا په سلاح کوټ کی کومه ده؟ زمونږ رسنۍ»
تام ایدکنس (Tom Adkins)، ویب پاڼه NewsWithViews.com
رسنۍ، د امریکا د جګړې زبرځواکه وسله

په ټکسی کی د ښار له یو ګوټ څخه بل ګوټ ته روان وم چی د کرزي اونیزي ویناوې می له راډیو څخه تر غوږه شوی. کرزي د رسنیو وده او د بیان آزادی یی د ۱۳کلن واک غټه لاسته رواړنه بلله. یو سپین ږیری سړی چی خواته می ناست وو په بیړه راته وویل: «پخوا به یی د خلکو خولو ته کولپونه اچول او د واکدارو غوږونه به پرانستی وو، کرزی آسانه لار خپله کړی، خپل او د کابینی غوږونو ته یی کولپونه اچولی او د خلکو خولې یی پرانستی پریښی.»

په افغانستان کی په تیرو ۱۳ کلونو کی د رسنیو بی ساری ودی په اړه ډیرۍ داسی خبری شته چی له خلکو پټی پاتی شوی. ددی لامل چی نن د مرخیړي په څیر سلګونه خپرونی، راډیوګانی او تلویزیونونه سر را پورته کوی او د امریکا او ملاتړو لخوا یی تمویلیږی ممکن نده چی پوه شو مګر داچی د امریکایی نیواک له رسنیو څخه ناوړی ګتی اخیستنی تاریخ ته لنډه کتنه ولرو چی نن د «رسنیو امپریالیزم» په نوم یادیږی.

تظاهرات خانواده‌‌های شهیدان

د افغانستان سیاسی ډګر نن د خلکو ضد عناصرو او د پردیو چوپړانو څخه ډک شوی او د هغوی یوشمیر تالی څټی په سپین سترګی سره هغوی «ملی شتمنی» بولی. په خواشینی سره د یو ریښتنی ملی، دموکرات او با وجدانه مشر په نشتون سره زمونږ د خلکو برخلیک د وطن پلورونکو او دهغوی بهرنیو څښتنانو په ولکه کی دی. ولی داسی ده؟ دلیل یی شریل برنارد، د زلمی خلیلزاد ښځه او د «راند کارپوریشن» له مهمو کارکونکو څخه داسی بیانوی:

«مونږ پریښودل چی ټول منځ‌اړخي مشران ووژل شي. د هغی دلیل چی نن مونږ په افغانستان کی هیڅ منځ‌اړخي مشران نلرو دادی چی مونږ هغوي ته [بنسټپالو] ته اجازه ورکړه چی ټول ووژنی. هغوی کیڼ، منځ‌اړخي او بینابینی عناصر په ۸۰مه لسیزه کی ووژل او ټول یی تری‌تم کړل.» (ایشیا ټایمز، ۲۰۱۰ کال د مارچ ۱۸ مه)

امیرزی سنگین

څو ورځي تر مخه د افغانستان د مخابراتو او د معلوماتى تکنالوژى وزير اميرزى سنګين په ډيرو نارو سورو د سپوږمکۍ نړۍ ته د افغانستان د ورننوتلو خبر ورکړ. هغه له يو فرانسوى شرکت «يوتل سټ» سره په فضا کى د افغانستان د لمړنۍ سپوږمکۍ د ځاى پر ځاى کولو په هوکړه ﻻس ليک وکړ او هغه ئي يو تاريخې پرمختگ وباله، چى د سيمې هيوادونه تر اوسه د هغه تر لاسه کولو ارمان کى دې. خو د دى نيمګړې او له کاره لويدلى سپوږمکۍ په هکله حقايق د افغانستان د خلکو له سترګو پټ ساتل شويدى.

دغه سپوږمکۍ چى «افغانستان سټ يو» نومول شويده په فضا کى د ٤٨ شرقې درجى په مدار کى ځاى پر ځاى کيږى، دغه سپوږمکۍ تر دى وړاندى د «ډير ناوړه فنې زيان» له مخى د «يوتل سټ» له تجارتې دايرې څخه ګوښه شوى وه، په لمړيو دوه کلونو کى کله چى د مځکى په مدار کى ځاى پر ځاى شوه عملآ پرته له کومى ګتي په فضا کى سرګردانه چورليده.

د جنوبی افریقا د آپارتاید رژیم د محصلانو غورځنګ باندی دزی

ټول جنایتکاران که خلقیان او پرچمیان دی او که تنظیمی او طالبی بنسټپالان دی تل په دی ویره کی دی چی هسی نه کومه ورځ دوی د محاکمی میز ته راکش او د کړو قتلونو او لوټماریو تپوس تری وشی. په دی جنایتکارانو خرڅ شوی روڼ‌اندی او لاسپوڅی عناصر په دی برخه کی په یوه خوله چغه وهی چې «تیر به هیر کړو» او «پخلاینه د خدای خوږه میوه ده» تر څو په هره بیه چې کیږي خپل اربابان د محاکمه کیدو څخه وژغوری او د هغوی شرموونکی ولکه زموږ پر ځوریدلی ولس نوره هم پراخه کړي.

د افغانستان پارلمان په ۱۳۸۵ کال کې د شرم ډکه طرح «ملې مصالحه» یی تصویب کړه، چې د هغی په اساس قاتلانو او ملې خاینانو ته برائت ورکړل شو. او دا ځل د جنوبی افریقا د اپارتاید ضد رهبر نلسون ماندلا مړینه ګواکی دوی ته یو طلای فرصت ورکړ تر څو د هغی د پخلاینی طرح جوګه کړی او په خپلو کړو جنایاتو بله پرده راخوره کړی.

قتل عام در اندونیزیا

تر دوهمى نړيوالې جګړې وروسته امريکا او بريتانيا دواړه د خپلو نورو امپرياليستې رقيبانو په وړاندى د يو بريالې متحد په عنوان د هغه نورو هيوادونو او ملتونو د زبيښاک په لټه کي شول کوم چى د اروپايي استعمار له ولکی څخه تازه خلاص شوي وو. هغوى د (پرمختګ)، (بیوزلی له منځه وړلو)، (د بشر د حقونو پياوړى کول) او د لسګونو داسى نورو درواغو تر نوم لاندې خپل امپرياليستې استعمارې سياستونه په لاره واچول تر څو د دريمې نړۍ د هيوادونو طبيعې زيرمۍ او د کار ارزانه نيرو په اسانه توګه لوټ کړى.

امريکا دغو موخو ته د رسيدو لپاره د نړۍ په مختلفو سيمو کى د ازادي غوښتونکو غورځنګونو ټکولو او ځپلو په څنګ کى د يو شمير وگړنيزو دولتونو د نسکورولو لپاره لاس په کار شوه، کوم دولتونه چى هڅه ئي کوله د خپلو ملتونو برخه ليک د لويديځو لوټمارو او غلا ګرو شرکتونو ځينى خوندې وساتى. همدا وجه وه چى په پنځوسمې، شپيتمې او اويايمې ميلادې لسيزو کى د امريکا په ملاټړ په ايران، شيلې، ارجنتاين، اندونيزيا، يونان او داسي نورو هيوادونو کى د نظامې کودتاګانو شاهدان وو.

د امريکايي اډو پروړاندې د ايټاليالویانو پاڅون

د دويم نړيوال جنګ په لړ کې له يوې خوا د نازي فاشيستانو او له بل پلوه د امريکا تر رهبرۍ لاندې د بمباريو، ويجاړيو او د بيګناه خلکو تر وژلو وروسته ځينې اروپايي ښارونه د امريکا تر ولکې لاندې راغلل او هلته د سترو نظامي اډو په بڼه پاتې شول.

د نړۍ په مختلفو سیمو کې زياتره دغه نظامي اډې په «امريکايي ښارګوټو» بدلې شوې چې په هغو کې وسلې، تجهيزات او د پوځيانو کورنۍ ځای پر ځای شوي. دغه سيمې نه يواځې د امريکا د پوځ او استخباراتو تر بشپړ کنټرول او نفوذ لاندې راغلي، بلکې پر نړۍ د خیټې اچولو او د لوټمارۍ سیاست د پلي کولو، د کوربه هیواد په کورنیو چارو کې لاسوهنې کول او بمبار- او په واقعیت کې د غیر نظامیانو وژل او د افغانستان په څیر د بې وزلو هیوادونو ویجاړولو لپاره ترې ګټه اخیستل کیږي.

تظاهرات علیه پایگاه های امریکا در اوکیناوا

د ۱۹۴۵ زیږدیز کال د دوهمې نړیوالې جګړې وروستیو شیبو کې د جاپان اوکیناوا ټاپو کې د جاپاني او متحدینو ځواکونو ترمنځ سخته جګړه ونښتله چې په پایله کې یې له دوو سوو زرو څخه ډیر وګړي ووژل شول. وروسته له دې چې امریکا د هیرویشیما او ناګاساکی ښارونو باندې اټومي بمونه ورواچول، د جاپان دولت تسلیم شو او د امریکا ځواکونو اوکیناوا ټاپو خپلې ولکې کې ونیو او پر هغه یې تر ۱۹۷۲ کاله پورې بشپړ کنټرول درلوده. لیکن نن ورځ د جاپانیانو د کلکو مخالفتونو سره سره بیا هم پدغه ټاپو کې ۳۴ اډې لري چې د دغه ځای ۱۱ سلنه خاوره په بر کې نیسي. په جاپان کې د امریکا ټول ۷۵ سلنه نظامي تاسیسات پدغه ښار کې شتون لري.

اوسمهال د اټکل له مخې د امریکا ۲۱۰۰۰ نظاميان له خپلو کورنیو سره پدغه جزیره کې استوګنه لري چې د کورنیو وګړو سره یې شمیر تر ۴۰۰۰۰ تنو ته رسیږي چې لګښت یې د جاپان د خلکو له مالیې څخه ورکول کیږي. اوکیناوا د ویتنام، عراق او افغانستان جګړو کې د پنټاګون لپاره ښه نقش لوبولی دی، د دې له امله نه غواړي چې دغه ځای پریږدي.

مقالی

هنر او ادبیات

د تاریخ له پاڼو څخه

مونږ 97 میلمانه آنلاین لرو