جنایت دیگری از چاه‌آب تحت حاکمیت بشیر قانت

به تاریخ ۱۷ سرطان ۱۳۹۷، زنی به نام عمریا از قریه ورنخواه ولسوالی چاه‌آب ولایت تخار توسط ارباب این منطقه به نام محمدالله که در گذشته یکی از سرگروپ‌های بشیر قانت گلبدینی بوده مورد لت و کوب قرار گرفت که تصویر دردناکی از وی با دهن پرخون در شبکه‌های اجتماعی دست‌به دست شد.

کارگران رنجدیده شب را در جاده‌های جلال‌آباد به صبح می‌رسانند!

ساعت ده شب به‌سوی خانه می‌رفتم که چشمم به جوانان و ریش‌سفیدانی افتاد که در گلدان‌های وسطی سرک چوک مخابرات تا پشتونستان‌وات خوابیده بودند. در نخست، تصور کردم که مانند منطقه پل سوخته شهر کابل در اینجا هم معتادان جمع شده‌اند، ولی با کمی دقت متوجه شدم که نه سگرتی به دست دارند و نه چندین تن در زیر یک پتو جمع اند. به‌سوی مرد بزرگسالی رفتم، نزدیک شده و پس از احوالپرسی، دلیل بودنش در آنجا را جویا شدم. او خود را محاکم و باشنده مرکز ولایت کنر معرفی کرده گفت:

تظاهرات حزب همبستگی: در کنار هم‌میهنان هندو و سیک ایستاده‌ایم!

۱۴ سرطان ۱۳۹۷ – کابل: جمعی از اعضا حزب همبستگی در تقبیح حمله انتحاری بر نجیب‌ترین و پاک‌ترین اقلیت افغانستان، سیک‌‌هاو هندوها، گردهمایی اعتراضی‌ای را در کابل برگزار کردند. به تاریخ ۱۰ سرطان ۱۳۹۷ درحالی‌که شهر جلال‌آباد تحت تدابیر شدید امنیتی به خاطر سفر اشرف غنی قرار داشت، در حمله انتحاری‌ای ۱۹ تن به‌شمول ۱۷ برادر سیک و هندوی ما به شهادت رسیده و ۱۰ تن دیگر زخم برداشتند.

جان پلجر: «خاموش ساختن آسانژ بخشی از کارزار محدودیت بر آزادی بیان است!»

جولیان آسانژ، بنیانگذار سایت افشاگر ویکی‌لیکس که سالهاست در سفارت اکوادور در لندن پناه برده است، با قید وبند های فراوانی مواجه گشته، حق استفاده از انترنیت و تلفن را ندارد و نمی‌تواند ملاقات‌کننده‌ای داشته باشد. دولت جدید اکوادور مدعی‌ است که آسانژ قراردادی را نقض نموده است که مطابق آن حق اظهارنظر در امور هیچ کشوری را نداشت اما در ماه‌های اخیر در مورد اتهام انگلستان در دست‌داشتن روسیه در قتل جاسوس پیشین‌اش در این کشور و خودمختاری کاتالونیا در صفحه توییترش موضع‌گیری کرده است. در گذشته نیز دولت اکوادور پس از انتشار ایمیل‌های هیلری کلنتن به آسانژ اخطار داده بود. اما واقعیت اینست که این موانع بر اساس فشارهای دولت جنگ‌افروز امریکا بر وی اعمال می‌گردند.

دختران آگاه؛ مادران ایجاد و دگرگونی اند!

با درود به دست‌اندرکاران متعهد و فداکار نشریه همبستگی!

در روزگاری که وطنم در خون بی‌گناهان غرق است، هر روز دست‌های خونریز، جنایت بر جنایت می‌آفرینند و دولت پوشالی به‌مثابه تماشاگر فقط با «تسلیت»‌گفتن خود را ارضا می‌کند، اندکی می‌شرمم که مصایب زندگی‌ام را که ریشه در عقب‌ماندگی اجتماعی دارد برای خوانندگان خوب تان ردیف کنم. اما این را هم می‌دانم که سرگذشت من، قصه و درد من، جدا از سرشت سایر هموطنانم نیست، زیرا راکد ماندن و عقب‌نگه‌داشتن جامعه، خندق دلخواهی‌ست برای رشد میکروب‌های خطرناک از نوع تنظیم‌های اخوانی، طالب و داعش.

ولسوالی پرچمن فراه، قربانی انتخابات رژیم پوشالی کابل
پسران و بازماندگان سلیم مبارز

سال‌هاست که مردم ستمکش ولسوالی پرچمن ولایت فراه در گرو خانواده جنگسالار ددمنشی به نام سلیم مبارز روزگار بس تلخی را سپری می‌کنند. هرچند سلیم خودش چندسال قبل در انفجار ماینی کشته شد، اما حالا پسران و بازماندگان ستمگرش تحت حمایت تیم عبدالله با راحتی تمام در حق توده‌های پرچمن خیانت و رذالت روا می‌دارند. سال‌هاست که در این ولسوالی نه ولسوال را کسی توانست تغییر بدهد و نه قومندان را.

محمد مهدی، قربانی وحشی‌گری لمپن‌های «شورای نظار»

به نمایندگی از «حزب همبستگی افغانستان» جهت غم‌شریکی به خانه‌ای در قلعه فتح‌الله شهر کابل رفتیم که یگانه نان‌آور شان را از دست داده‌اند. دروازه حویلی را خواهر این نان‌آور شهید باز کرد و ما را با گرمی و صفا به داخل خانه دعوت نمود. با ورود مان به اتاق، مادری را دیدیم باوجودی که اشک از چشمانش جاری بود، ولی با دیدن ما بسیار خوش شد و ما دو تن را همچون فرزندش در آغوش گرفت. مادری که در سوگ یگانه پسرش، محمد مهدی می‌گریست.

مغاره‌نشینان بامیان

قرن ۲۱ است و بشر متکامل با فناوری دست‌داشته‌اش، برای تسخیر مریخ و سایر کهکشان‌ها طرح می‌ریزد. اما اینجا، هزار افسوس در دامن کوه‌پایه‌های بودا هنوز انسان‌های شور‌بخت با فقر و بی‌خانمانی دست و پنجه نرم کرده و در مغاره‌ها زندگی می‌کنند. در کنار فقر، بی‌خانگی، بیماری‌های گوناگون و بلایای دیگر اجتماعی، حشرات و خزندگان زهری مصیبت دیگری‌ست که به وضوح به چشم می‌خورد. وقتی از بلندای این ویرانسرا، اندکی پایین‌تر را تماشا می‌کنی، هوتل مجلل غلغله مربوط به خاندان کریم خلیلی را می‌بینی که تفاوت زندگی را از زمین تا آسمان برایت روشن می‌سازد.

حمله گروهی طالبان بر ولایت فراه

تعرض گروهی طالبان بر ولایت فراه روزها به سرخط رسانه‌های جمعی بدل گشت که اخبار ضد و نقیضی نیز در مورد به نشر رسید. به مثابه چشم‌دید عینی، درین گزارش می‌کوشم آنچه را واقعا به وقوع پیوسته بیان دارم. حمله طالبان به اشاره مستقیم سپاه پاسداران رژیم خون‌آشام ایران ساعت ٢ بجه شب سه شنبه، مورخ ٢٥ ثور ١٣٩٧آغاز گردید. صدها طالب مسلح از طرف شمال با عبور از فراه‌رود پوسته‌های کمربند امنیت شهری را شکستانده نخست وارد قریه ریگی، قلعه بهبود، سیدآباد، یزدی، چهارباغ و حیدرقلی گردیدند و در همان ساعات اول جنگ از مسیر قلعه بهبود داخل باغ فرقه سابقه که متصل ریاست امنیت ملی فراه می‌باشد، گردیده و بر امنیت ملی حملات تهاجمی شانرا آغاز نمودند که با مقاومت سربازان مواجه گردیدند. اما رییس امنیت ملی میدان جنگ را ترک گفته به لوای عسکری فرار می‌نماید سرانجام طالبان توانستند داخل امنیت ملی شده تعدادی از سربازان را مورد رگبار قرار دهند.

حمایت سیلی غفار از محصلان و استادان تربیه‌معلم «سیدجمال‌الدین افغان»

۳۰ ثور ۱۳۹۷: سیلی غفار در تحصن محصلان و استادان تربیه معلم «سید جمال الدین افغان» در کابل که خواستار ارتقای این مرجع علمی به پوهنتون «سید جمال الدین افغان» هستند، اشتراک و از اعتراض شان پشتیبانی نمود.

۱۳ روز می‌گذرد که استادان و محصلان در صحن پوهنتون خیمه تحصن برافراشته اند اما دولت به خواست‌های آنان وقعی قایل نشده است.

یک تن از استادان می‌گوید:

مقالات برگزیده

مقالات رسیده

هنر و ادبیات

از صفحات تاریخ ما

تعداد مهمانان حاضر: 168 نفر