یاد سید عبدالهادی، مبارز آزادیخواه را گرامی داریم!

طی چند سال اخیر آمار ترورها در ولایت فراه بطور سرسام‌آور بالا رفته است، هیچ روزی نیست که چند تن در شهر و ولسوالی‌های اطراف آماج گلوله قرار نگیرد. اکثر ترورها در مناطق تحت کنترول دولت صورت می‌گیرد، و تا اکنون هیچ یک از عاملان این حوادث دردناک دستگیر نشده است. هدف عمده این ترورها روشنفکران مردمی و افراد نیک‌نام و صاحب نفوذ این ولایت است، که دشمنان سوگند خورده افغانستان، طبق پلان شوم باداران شان به شکار آنان پرداخته و رسانه‌ها نیز در همسویی باسیاست ضدروشنفکران آزادیخواه، باسکوت تمام از کنار قتل آنان گذشته، و از پخش گزارش در مورد آنان ابا می‌ورزند.

نمایش فلم در بامیان

به تاریخ ۱۳ ثور ۱۳۹۸، اعضای حزب همبستگی در بامیان فلم مستند پیکار سه زن انقلابی از سه کشور جنگ‌زده را به نمایش گذاشتند که به‌شمول اعضای حزب جمع کثیری از زنان و کارگران فقیر سر چوک نیز شرکت ورزیده بودند.

خاینان وطن

در این هوای مرگ‌زا
که بی‌مایگان
        از نسل درندگان اند
و متجاوزان
با اختاپوت جنایت
بر گرد مان طناب تنیده
و وسط مان
        کوه قاف کشیده‌اند
من فراهی بدخشانیم
من هراتی ننگرهاریم
من خوستی بامیانیم
هنگامی‌که در «هسکه مینه»
                     بر ماین می‌نشانی

سیمین بهبهانی

خواهران ارجمند،

می‌خواهم قبل از همه برای تان صمیمانه تبریک عرض نمایم که مثل سال‌های پیش هشتم مارچ روز جهانی زن را باوجود تهدیدهای شدید امنیتی در جمع وسیعی از زنان و مردان در کابل برگزار نمودید. امسال متاسفانه در کابل نبودم و نتوانستم در این برنامه باشکوه شرکت کنم. گزارش محفل را در سایت وزین «حزب همبستگی افغانستان» خواندم که مانند همیشه برایم آموزنده و دلگرم‌کننده بود بالاخص سخنان سیلی غفار یکبار دیگر من و به یقین دیگر زنان افغان را امید داد، امید به مبارزه برای رهایی زنان سرزمین ما از چنگال خونین و سیاه دولت امریکا و بنیادگرایان جنایت‌پیشه.

«بیگم جان»، حکایت زنانی که می‌سوزند ولی نمی‌سازند

سینمای هند مملو از فلم‌های ارتجاعی، مبتذل و تجارتی است ولی گاهی فلم‌هایی در آن آشفته‌بازار تولید می‌شوند که ارزش دیدن داشته و پیام آگاهی‌بخش سیاسی و اجتماعی را در خود جا داده‌اند. «بیگم جان» یکی از این فلم‌هاست که زندگی چند زن در روسپی‌خانه‌ای را به تصویر می‌کشد که حین جدایی پاکستان از هند بر سر مرز قرار گرفته و باید ویران گردد، اما آنان با زندگی پرتحقیر وداع گفته و سرنوشت خویش را به دست می‌گیرند. این زنان روسپی تفنگ برداشته و اجازه نمی‌دهند بیشتر از این مورد توهین و ستم قرار گیرند.

«من انقلابم!» مستند مبارزات سه زن انقلابی

«من انقلابم!» فلم مستندی‌ست که مبارزات زنان انقلابی و فعال در عرصه آزادی و حقوق زن را در سه کشور به تصویر می‌کشد: روجدا فلات، فرمانده نیروهای «واحدهای مدافع خلق» در سوریه، ینار محمد بنیانگذار «نهاد آزادی زنان» در عراق و سیلی غفار سخنگوی «حزب همبستگی افغانستان». این مستند توسط بینیدیتا ارجنتری کارگردانی شده و تولید (Possible Film) و (Rai Cinema) می‌باشد. تصویربرداری فلم در جنوری ۲۰۱۸ نهایی شد و در نوامبر ۲۰۱۸ به روی پرده‌ی سینماها رفت.

تحفه هراتیان به راکتیار

یکسال قبل، به تاریخ ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۷، جوان شجاع هراتی به نام عبدالواحد دادشانی، با کوفتن بوت به روی گلبدین خاین، در قلب میلیونها افغان جا گرفته تنفر و خشم آنان را به نمایش گذاشت.

بتهوون، تابناک‌ترین چهره ضدارتجاع فیودالی در موسیقی کلاسیک غرب

موسیقی در کنار شکل‌های دیگر هنر متاثر از شرایط اجتماعی بوده و بر آن اثرگذار است. موسیقی از پیشرفت و تکامل علوم، اندیشه و هنر در جامعه تاثیر پذیرفته همپای تحولات بزرگ سیاسی و اجتماعی سبک، شکل و محتوای آن تغییر نموده است.

قدردانی و بزرگداشت از شهید انجنیر سیدکمال

از گردانندگان سایت حزب همبستگی افغانستان ممنونم که چهره‌های درخشان و قهرمانان تاریخ ما را معرفی کرده اسناد و مدارک جانبازی‌های آنان را از آرشیوها بیرون و در دسترس نسل امروزی قرار می‌دهند. من سلسله مطالبی در مورد زندگی و روحیه بلند میهن‌پرستانه شهید سیدکمال را روی صفحات سایت تان مطالعه نموده شدیدا تحت تاثیر این فرزند آهنین‌عزم و خودگذر وطنم قرار گرفتم.

poster of state of siege movie
«شما (دلالان امپریالیزم) ادعا دارید که مدافع آزادی و دموکراسی هستید ولی روش‌های شما چیزی نیست جز جنگ، فاشیزم و شکنجه...»
از دیالوگ‌های چریک توپامارو در فلم

«حکومت نظامی» (State of Siege) اثر کوستا گاوراس، که به کارگردانی فلم‌های ضدفاشیستی شهرت دارد و بسیاری سینماگران به وی لقب «بزرگ‌ترین فلم‌ساز سیاسی» و «آخرین مرد معترض سینما» را داده‌اند، از برجسته‌ترین و پرغوغاترین فلم‌های افشاگر تاریخ سینما بوده که در ۱۹۷۲ (عصر کودتا‌های زنجیره‌ای امریکایی در سرتاسر دنیا) به بازار آمد. برعلاوه به تصویر کشیدن جنایات امریکا در ممالک عقب‌نگهداشته‌شده و مقاومت‌ حماسی مردم در برابر آن، آنچه به ارزش سیاسی این فلم می‌افزاید اعتراض و مخالفت عجیب دولت امریکا نسبت نمایش آن بود. «انستیتوت فلم امریکا» به دلیل محتوای ضدامریکایی آن، تحت عنوان «توجیه‌گر تروریزم»، جلو پخش آن را گرفت. همچنان قرار بود در واشنگتن اولین فلمی باشد که در مرکز فرهنگی کندی روی پرده آید ولی چون بسیاری از مقامات دولتی آن را ضدامریکایی و در خدمت دشمنان امریکا خواندند، پخش کامل فلم تا چندین دهه به تاخیر افتاد. البته دلیل عمده وحشت‌زدگی غول «صادرکننده دموکراسی» در جهان، جز فاش‌شدن پروژه‌های خونین و جنایت‌بارش نبود. پاول کریگ، معاون وزارت مالیه اداره ریگن زمانی گفته بود: «واشنگتن بیش از هر چیز از انسان‌های واقعی که خودفروش نیستند، متنفر است.» منتها این تنفر محدود به «انسان‌های واقعی» نمانده، از آثار هنری و ادبی، مستندها، کتاب‌ها و سازمان‌های واقعی که سر سازش با سیاست‌های شیطانی واشنگتن نداشته باشند، هراس کابوس‌بار نیز دارد.

مقالات برگزیده

مقالات رسیده

هنر و ادبیات

از صفحات تاریخ ما

تعداد مهمانان حاضر: 211 نفر