فروزان باد قیام شکوهمند مردم ایران در برابر رژیم منفور «ولایت فقیه»!

بار دگر موج اعتراضات مردمی، رژیم فرسوده و جنایتکار ایران را به لرزه درآورده است. مخالفت‌ها که با اعلام افزایش ۳۰۰ درصدی قیمت تیل توسط دولت غارتگر و فاسد در نیمه‌شب ۲۳ عقرب ۱۳۹۸ آغاز شد، جرقه‌ای شد برای شعله‌ور گشتن خشم فروخفته مردم به‌جان‌رسیده‌‌ که به سرعت به بیش از ۱۰۰ شهر از جمله تهران، کرمانشاه، یزد، بوشهر، تبریز، آذربایجان، مریوان، شیراز، اصفهان، ارومیه و... گسترش یافته و میلیون‌ها ایرانی ستم‌دیده را به سرک‌ها کشانید.

فروزان باد قیام شکوهمند مردم ایران در برابر رژیم منفور «ولایت فقیه»!
فروزان باد قیام شکوهمند مردم ایران در برابر رژیم منفور «ولایت فقیه»!
شعارهای روی دیوار بر ضد سران رژیم

مردم با سر دادن شعارهای «هرکس بی‌طرف است، او بیشرف است»، «دانشجو، معلم، کارگر اتحاد، اتحاد»، «مرگ بر جمهوری اسلامی»، «ما زن و مرد جنگیم بجنگ تا بجنگیم»، «ترک، کرد دست به دست هم علیه ظلم برمی‌خیزیم»، «دیکتاتور حیا کن، مملکتو رها کن، روحانی حیا کن، مملکتو رها کن»، «بنزین گرون‌تر شده، فقیر فقیرتر شده»، «ملت گدایی می‌کند آغا خدایی می‌کند»، «نترسید نترسید ما همه باهم هستیم» و... در شهرهای بزرگ به جمع معترضان پیوستند.

فوران خشم جوانان عراقی با خواست سرنگونی رژیم فاسد و پوشالی

طی هفته‌های گذشته، جاده‌های بغداد شاهد موج اعتراضات خشماگین مردمی بود که با سرکوب وحشیانه‌ آن توسط رژیم حاکم، خروشان‌تر گردید. مردم عراق و افغانستان سرنوشت کمابیش یکسانی را تجربه کرده‌اند. شانزده سال اشغال عراق توسط امریکا، مردم ستمدیده آن کشور را عمیق‌تر در بدبختی، فقر، فساد، خون و تباهی غرق نمود. مردم عراق با هجوم امریکا و ناتو بیش از یک میلیون دلبند شان را از دست داده از فاشیزم صدام حسین به دام وحشیانه‌تر اشغالگران و چاکران شان اسیر گردیدند.

طبق مشخصه هر سیستم تحمیل‌شده بوسیله امریکا، در عراق فساد دولتی به اوجش رسیده که در نتیجه فاصله میان اغنیا و فقرا روز به روز افزایش می‌یابد و طبقه حاکم برای تداوم حاکمیتش تفرقه‌ قومی، مذهبی و سمتی را دامن می‌زند. رژیم بر سر اقتدار که سر در آخور امریکا و ایران و دیگر کشورهای منطقه دارد، همانند هم‌کیشان افغان شان، فقط در تلاش پول‌اندوزی بیشتر برای خود و بستگان شان می‌باشند. باوجود درآمد سرشار از صادرات نفت، اما عواید در بخش خدمات عام‌المنفعه به مصرف نرسیده غارت می‌شود.

خواجه عبدالوکیل با دید انتقادی به گذشته خویش به راه مبارزه وفادار ماند

با تاسف و تاثر عمیق، دگروال خواجه عبدالوکیل یکی از اعضای فعال و رزمنده «حزب همبستگی افغانستان» در ۱۳ سرطان ۱۳۹۸ در اثر گازگرفتگی در زادگاهش جان سپرد. او انسان شرافتمندی بود که میهن‌دوستی‌اش را با موضع‌گیری قاطع در برابر سران میهن‌فروش خلقی-پرچمی، اشغالگران امریکایی و متحدان و مزدوران تنظیمی-طالبی ثابت نموده و تا پای جان صادقانه به تعهدش به منافع مردم وفادار ماند.

خواجه عبدالوکیل در ۱۳۲۹ در ولسوالی قره‌باغ کابل چشم به جهان گشود. او تحصیلات ابتدایی را در لیسه قلعه قاضی سفلی قره‌باغ به پایان رساند و سپس در ۲۷ عقرب ۱۳۴۱ شامل مکتب نظامی گردید و در اول جدی ۱۳۴۸ فارغ شد. بعد در رشته تانک به تحصیلات خویش در پوهنتون حربی ادامه داد. پس از فراغت از پوهنتون و خدمت در قطعات مختلف، به فرقه ۱۴ غزنی در کندک تانک شروع به کار نمود. نامبرده در ۱۵ عقرب ۱۳۵۳ شامل کورس در قوای چهار زره‌دار شد و بعد از تکمیل کورس در فرقه ۱۵ قندهار، لوای ۷ زره‌دار منحیث قومندان تعیین بست گردید. به تعقیب آن به فرقه ۷ کابل تبدیل شد و در بخش تعلیم و تربیه منصوبین اردو به ایفای وظیفه ‌پرداخت. در ۱۳۶۰ جهت ماستری به اتحاد شوروی رفت و در ۳۱ جوزای ۱۳۶۴ فارغ گردیده و به کشور برگشت. بار دیگر در قوس ۱۳۶۷ جهت تکمیل آموزش نظامی به شوروی اعزام شد و یک سال بعد به وطن آمد.

فدرالیزم و تجزیه‌طلبی لطیف پدرام خاین و شرکا، خواست «سیا»، «واواک»، «آی‌اس‌آی» و «موساد»

دوستان گرامی، با درود این نوشته را برایتان فرستادم که امید پس از هر گونه اصلاحاتی، آن را سزاوار انتشار در سایت رزمنده حزب همبستگی بیابید. (متین ضیا)


لطیف پدرام مشهور به خوشخانه‌ای با سابقه شکنجه‌گری در خاد و دستگاه استخبارات ربانی-‌مسعود مدت‌هاست که به عنوان مخالف تمامیت ارضی افغانستان و لجن‌پراکن به سهم و خاطره استقلال‌طلبانه و مترقی شاه امان‌‌الله در اذهان مردم ما کوبیده شده و به علت بیش از حد مستی در این فکر و تبلیغ خاینانه‌اش، عده‌ای خواستار انحلال فزیکی این یکی از بدنام‌ترین واواکی‌ها در کشور شدند که بالنتیجه در مجلسی در ننگرهار مجبور شد از برخورد رذیلانه‌اش به شاه امان‌‌الله از مردم عذر بخواهد. ولی او بنابر منش روسپی‌وارش بیش‌تر از آن وقیح است که به یک‌چنین عذرخواهی‌هایی پابند بماند. برخی‌ها بر آن اند که او چون می‌خواهد به هر حال در رسانه‌ها «مطرح» باشد از هیچ حرکتی هر قدر هم ارتجاعی و در خدمت «واواک»، «آی‌اس‌آی» و «سیا» ابا نمی‌ورزد. او دقیق‌تر از هر کس می‌داند که مثلا در انتخابات ریاست‌جمهوری پنجاه رای از پنجاه هموطن نسبتا آگاه و افغانستان‌دوست حاصل نمی‌تواند و در انتخابات پارلمانی هم شکست مفتضحانه‌ای خورد اما به جای حیا کردن و آرام نشستن، در انتخابات ریاست‌جمهوری نام نوشت! او از تجزیه‌طلبی و اهانت به امان‌‌الله هزار بار هم که پوزش بخواهد، فردا باز به آن نجاست‌خوری‌هایش رو خواهد نمود زیرا طاقت محو نام و عکس‌اش از رسانه‌ها را ندارد.

جنبش فتح‌الله گولن، ابزاری در دست «سیا»

بعد از سرنگونی حکومت دموکرات‌ها در ترکیه، دولت‌های مرتجع حاکم (بین سال‌های ۱۹۶۰-۱۹۸۰) در تبانی با امپریالیزم جهانی، بخاطر سرکوب چپ‌ها و جلوگیری از اشاعه افکار مترقی، تا می‌توانستند افراد و گروه‌های اسلام‌گرا را حمایه کرده و به اسلامیزه کردن جامعه پرداختند، که جریان ارتجاعی فتح‌الله گولن (Fethullah Gülen) یکی از میوه‌های زهرآلود همان سیاست‌هاست. دولت اسلام‌گرای اربکان، سازمان‌یافته‌تر از قبل زمینه رشد سرطان‌وار گروه‌های بنیادگرا در ترکیه را مساعد ساخت، و توجهش به آسیای‌میانه روی گسترش جنبش گولن تاثیری عمیق گذاشت و در دوره حکومت تورگوت اوزال (۱۹۹۳-۱۹۸۹) بود که گولن حمایه همه‌جانبه قدرت حاکم را دریافت کرد. با روی کار آمدن حزب بنیادگرای «عدالت و توسعه» در ۲۰۰۲ و در دوره ریاست جمهوری عبدالله گل، حمایت‌های دولت از گولن به اوج خود رسید و ابعاد بین‌المللی پیدا کرد تا این که بعد از اعتراض‌های پارک گزی استانبول در ۲۰۱۳ میانه گولن با اردوغان برهم خورد.

مردم ایران انتقام این پاک‌بازترین فرزندان‌شان را از رژیم خون و خیانت خمینی و خامنه‌ای گرفتنی اند!.
مردم ایران انتقام این پاک‌بازترین فرزندان‌شان را از رژیم خون و خیانت خمینی و خامنه‌ای گرفتنی اند!

دوستان ارجمند حزب همبستگی، با سلام‌های گرم اجازه بدهید صرف‌نظر از هر ستایش دیگر، دفاع شما از مبارزات مردم، کارگران، معلمان، پرستاران، محصلان و روشنفکران ایران برضد رژیم پلید خامنه‌ای را از ته قلب بستایم و به شما درود بفرستم. این دفاع مخصوصاً از آن جهت اهمیت بزرگی دارد که در کشور اشغال‌شده و مزدوران مافیایی امریکایی، غیر از شما غیر از حزب پرافتخار همبستگی افغانستان هیچ تشکل و نشریه‌ای نمی‌شناسم که ابراز همبستگی با مبارزان دلیر ایران را وظیفه خود بداند. من سال‌ها در ایران زندگی کرده و شاهد بوده‌ام که بسیاری از مردم آگاه ایران با چه گرمی و صمیمیتی از پشتیبانی حزب همبستگی از پیکارهای مردم ایران برضد رژیم جنایت‌کار ولایت فقیه یاد می‌کردند. همان‌قدر که این امر برای شما موجب سربلندی است، روی همه احزاب و رسانه‌هایی را سیاه می‌سازد که در برابر غریو عظیم ضدملایان حاکم جنایت‌کار ایران بی‌شرمانه سکوتی مرگبار اختیار می‌نمایند.

تنفر مردم از کاسه‌لیسی عطا و همزادانش در برابر مقامات پاکستان

به تاریخ ۳ سرطان ۱۳۹۸، جمعی از خون‌خوارترین و پلیدترین مهره‌های تنظیمی و غیرتنظیمی «آی.اس.آی» در منطقه مری پاکستان، زیر نام «کنفرانس صلح افغانستان» گرد آمده و از آغوش دولت جهادی-طالب‌پرور پاکستان در حالی در باره «صلح» حرف زدند که طی چهار دهه گذشته، خود عوامل اصلی جنگ و تباهی در افغانستان محسوب می‌شوند.

علی کاکاوند

علی کاکاوند، متولد ۱۳۵۸ کرمانشاه، شاعر و نویسنده ایران می‌باشد که باوجود اقامت در داخل کشور، صدای اعتراض‌اش را برضد رژیم خونخوار ایران بلند کرده است. این شاگرد نیما، فروغ و شاملو و عضو هیئت دبیران «کانون نویسندگان ایران» که تا اکنون سه مجموعه شعر به چاپ رسانیده است، به بهانه روز مبارزه با سانسور در مطلبی تحت عنوان «مهاجرت و سانسور» می‌نویسد:

یتیم‌بچه‌های امریکا در آغوش روسیه

در ۲۰۰۱، هنگامی که سی‌آی‌ای یکبار دیگر «ایتلاف شمال» را به کرایه گرفت تا راه ورود ارتش اشغالگر امریکا را هموار سازند، نشریه «گاردین» به نقل از یک قومندان تنظیمی نوشت: «شما رهبران افغان را به کرایه گرفته می‌توانید، اما خریده نمی‌توانید.» اما تاریخ این دست‌نشاندگان نشان می‌دهد که اینان قابلیت خرید و فروش، کرایه، گرو و حتا مالچه‌شدن را داشته و تن به هر معامله ننگین و خاینانه می‌دهند.

در کنار کارگران رزمنده و بپاخاسته ایران می‌ایستیم!

موج اعتراضات و اعتصابات کارگری سرتاسر ایران را فرا گرفته است، زحمتکشان برای کسب ابتدایی‌ترین حقوق به جاده‌ها ریخته جمهوری خون‌آشام مذهبی را به وحشت انداخته اند. سردمداران خون و خیانت «ولایت فقیه» به روش استبدادی همیشگی خود، به سرکوب هر صدای مخالف با غل و زنجیر متوسل شده و ده‌ها کارگر مبارز و فعال اجتماعی را دستگیر و زیر شکنجه‌های قرون وسطایی برده اند.

مقالات برگزیده

مقالات رسیده

هنر و ادبیات

از صفحات تاریخ ما

تعداد مهمانان حاضر: 114 نفر