رضا شهابی

د ایران په فاشیستی رژیم کی د حسن روحانی تر مشرۍ لاندی د «منځ‎دریځه» سړي‎وژونکو په رامنځ ته کیدو سره، د آزادۍ‎غوښتونکو او روڼ‎آندو نیول، ربړول او په دارځړول په بی‎ساری توګه زیات شو. د «ولایت فقیه» وینه‎څښکونکی دستګاه چی د نابودۍ په حالت کی هری خواته لاس او پښې وهی د بی‎پناه افغان ګډوالو د لوټ او اعدام ترڅنګ، هره ورځ د ایران شریف ولس په حق کی هم زړه‎بوږنونکی جنایتونه ترسره کوی او هر مخالف غږ د هیتلر په څیر ځپي.

رضا شهابی، یو مبارز زیارکښ دی چی د خپلو صنفی کړنو په خاطر، له ۴ کالو څخه راپدیخوا د آخوندي رژیم په بند کی د جسمي او روحي ربړونو لاندی ژوند کوي. هغه په ډیره میړانه له ۵۰ ورځو راپدیخوا د ډوډۍ په نه خوړلو اعتصاب لاس پوری کړی او په ډیر بد حالت کی اوسیږی. د خامنه‎ای–روحانی کرغیړن رژیم د هغه انساني غوښتنو ته هیڅ پام نه کوي.

د افغانستان او فلسطین غزه  په وینه او اور کی ډوبه

د افغانستان او فلسطین په هر ګوټ کی د بی‌دفاع وګړو وینه بهیږی او مونږ هره ورځ ددغو زړه‎بوږنونکو پیښو شاهد یو. پرته له شک څخه د هر ناورین او ویجاړۍ ترشا، سړي خوړونکی نیواکګر شتون لری او د جګړې په اور لګولو سره خپل کرغیړن ژوند پر مخ بیایی. په دی منځ کی د طالبی او صهیونیستی ټول‎وژنو پر وړاندی نه یوازی په اصطلاح آزادې نړۍ چوپتیا غوره کړی بلکه په پټه توګه سړي‎وژونکو ته وسله او امکانات هم ورکوي.

د افغانستان غزه او د فلسطین غزه له کلونو راپدیخوا د لویدیځو او سیمیزو ځواکونو د توطئو او دسیسو ښکار ده. مونږ د نړۍ د خلکو پر ویښو وجدانونو غږ کوو چی ددغه ښکاره فاشیزم او ځناورتوب پر وړاندی چی نړۍ د شډلتوب خواته بیایی را ولاړ شي کنه ډیر زر به دغه ویره هغوی هم په خپله لمنه کی راونغاړي.

په آزادی‎مینو وطنوالو!

له څه مودی راپدی‎خوا د ارګون او فلسطین بی‎دفاع وګړو وینې بهیږي او مونږ هره ورځ ددغو ناورینونو زړه‎بوږنونکی خبرونه اورو. ولی نړۍ د طالبانو او اسرایلیانو ددغه ويروونکی جنایت پر وړاندی چوپیتا غوره کړی او د نندارچی په توګه د جګړې دغه ډګر ته ګوري. له هغه ځایه چی زمونږ او د فلسطین بدمرغه وګړي له کلونو راپدیخوا د ګډ دښمن او په سر کی یی د نیواکګری امریکا د ناوړه دسیسو ښکار دي. دا زمونږ دنده چی په پرتمینو لاریونونو او نورو کړنو، د نړۍ په هر ګوټ کی د جنایتکارانو له مخ څخه نخښه (نقاب) لری کړو او د خپلو ورنو څخه ملاتړ لپاره را ولاړ شو.

د «افغانستان د همبستګۍ ګوند» چی تل په ټوله نړۍ کی د زیارکښو خلکو ملاتړی دی، دا ځل د پکتیکا د خلکو عام‎وژنه او د فلسطین پر خاوره د اسرايیل نیواکګر پوځ بریدونو غندلو لپاره یو پراخ لاریون د کابل په ښار کی په لاره اچوی.

له ټولو ګرانو هیوادوالو څخه په درناوی غوښنته کوو، ترڅو په خپل فعال ګډون سره، د انسانیت دښمنانو په خوله يو ځواکمنه ضربه ورکړی، او ځان ددغو بی‎دفاع وګړو په غم کی شریک کړي.

د افغانستان د همبستګۍ ګوند

راټولیدو ځای: د شاه دوشمشیره جومات ترڅنګ
وخت: چهارشنبه، د سهار ۸:۴۵ بجې
د اړیکی شمیره: ۰۷۰۰۲۳۱۵۹۰

تجاوز دولت پاکستان بر کنر، دسیسه شیطانی امریکاست!

له کلونو راهیسې د افغانستان د ډولاډولو ستونزو ترڅنګ د پاکستان د پوځ توغندیز بریدونه چې په بنسټیزه توګه د ختیځ لور ولایتونو اوسیدونکي او په تیره بیا د کنړ بې دفاع وګړي ګواښي چې د سیمې خلکو ژوند او شتمني یې له خطر سره مخ کړې ده. د پاکستان ترهګر پالونکی دولت چې خپل شتون د سیمې په ګډوډۍ کې ویني، د خپل ارباب پر اشارې یې له خپل برید څخه تیری کړی او اوس د هوایي بریدونو دلارې غواړي د کنړ یو شمیر سیمې له استوګنې تشې او د ناپوه طالبانو د روزلو لپاره نوې جاله رامنځته کړي.

د کابل فاسد دولت چې د بهرنیو هیوادونو لاسپوڅو څخه رامنځته شوی، زموږ پر خلکو د پاکستاني رژیم د جنایت پروړاندې ننداره کوي او زموږ د خاورې سرحدي سیمو د نیولو پروړاندې یې چوپتیا غوره کړې ده. ارګ ناستي چې د پاکستاني جنریلانو پروړاندې سرکوزي دی، د څو غولونکو جملو په وړاندې کولو سره چې په سرحدونو کې یې ځواکونه تیارسۍ درولي دي، پدې وینا سره یې خپلې رسنۍ بوختې او پرځان یې پیټی سپک کړ.

د غویي اتمه او اوومه زموږ د کلیزې دوه تورې ورځې دي

د غویي اتمه او اوومه زموږ د کلیزې دوه تورې ورځې دي چې څه باندې دریو لسیزو په لړ کې د هیواد د اقتصادي، کلتوري او ټولنیزو ټولو بنسټونو دمنځه وړلو ترڅنګ وحشت، ویجاړتوب او بربادي یې له ځان سره درلودله. لیکن تراوسه خلقي – پرچمي هیوادپلوري او تورمغزه تنظیمي وینې څښونکي چې د روان تاریخ د ناورینونو عوامل بلل کیږي، زموږ د وګړو په برخلیک واکمن دي او په څو وارې د خاورې او حیثیت پلورلو سره زموږ ملي غرور یې دمنځه ویوړو، لیکن په خپله د عیش او عیشرت ژوند کې ډوب دي.

د افغانستان د همبستګی ګوند اعلامیه

د مارچ اتمه د سړي‌واک له فرهنګ، ظالمو رژیمونو او د پانګونې زنځیر او پنجې څخه د ښځو د حقوقو د ترلاسه کولو او د نړۍ د ټولو ښځو د یووالي نړیواله ورځ ده. د مارچ اتمه د انساني ضد جوړښتونو دمنځه وړلو او د نابرابریو پروړاندې د پاڅیدلو ورځ ده چې له ښځو څخه د اولادونو د زیږدونې ماشین او د شهوت د پوره کولو تمه لري او پر هغوی باندې زړه بوږنونکي جنایتونه روا ګڼي. د مارچ اتمه د ناهید، مینا، روزا لوګزامبورګ، لیلا قاسم، شیرین علم هولي، زویا، وجیهه، مرضیه اسکویي او نورو پر وینو د هوډ او د لمانځنې ورځ ده چې په خپلو نه‌هیریدونکو مقاومتونو، مبارزو او سرښیندنو سره یې دا جوته کړه چې ښځې کولای شي د داسې ټولنې لپاره چې له بې نیاوي او ظلم څخه لرې اوسي، له سړو سره اوږه په اوږه مبارزه وکړي او له دې څخه پرته له زولنو او تورتم څخه د وتلو لپاره بله لار شتون نلري.

د امریکا جنایتونه په افغانستان

زموږ پرخاورې باندې د «تروریزم سره د مبارزې»، «بشري حقوق»، «بیارغونې»، «آزادي» او ... تر نوم لاندې د امریکا او د دوی ناټویي شریکانو د یرغل دولس کاله پوره شول. په دغه جریان کې د ډولاډولو دښمنانو ځواکمنتیا په موندلو سره زموږ خلکو ته د بیلابیلو ستونزو د راولاړولو پیټي وګرځیدل او هغه جنایتکاران چې کلونه مخکې زموږ خلکو ایستلي وو، یو ځل بیا یې د نورو جامو په اغوستلو سره زموږ پر خلکو وتپل.

په داسې وضعیت او حالت کې چې هرڅه د نیواکګرو په غوښتنو سره ترسره کیږي، زموږ په هیواد کې د تاریخ لاسپوڅی او فاسده دولت واکمني لري او له هر اړخه د یرغل، جنایت، فساد، وینې تویونې، ناامنیو او چوپړتوب ناولی بوی راوچتیږي، د «خپلواک دولت» او د «افغانانو په ارادې سره د استراتیژیک تړون» چیغې وهل بې ځایه او تشې خبرې دي او د ملت د بندګۍ او زندانیتوب ځیری ورکوي.

د خلق او پرچم ناخوالی

د انسان خوړونکي خلقي ـ پرچمي چټل رژیم شاوخوا د ۵۰۰۰ قربانیانو د نومونو خپریدو یو ځل بیا د «ثور انقلاب» دفاع کوونکو دروغجنه څیره بربنډه او زموږ د مظلومو خلکو ټپونه یې تازه کړل. د «مړینې لیست» د خلق دموکراتیک ګوند داړوونکي رژیم د زړه بوږنوونکي جنایتونو یوه بیلګه ده. د دغو هیوادپلورو ټولوژنې په ۵۰۰۰ او ۱۰۰۰۰ نه خلاصه کیږي او د ۱۲۰۰۰ په دار ځړول شويو بندیانو اوږد لیست لا تراوسه د اسنادو له ساتنځاینو څخه ندی راوتلی. روسي چوپړانو هم د بنسټپالو بانډونو په څیر د بې‌دفاع او په ځانګړې توګه د روڼ اندو او پوهه خلکو د وینې تویونې سره هڅه درلوده، چې افغانستان د متفکرو مغزونو او پاڅونونو څخه د تل لپاره «پاک» کړي.

خلقي ـ پرچمي هیوادپلوري «کمونیست» نه، بلکې د «خلق» او «زیارکښو» او «برابرۍ» بیرغ لاندې جنایتکاران وو چې دغو ارزښتونو ته یې په ناولتوب ټول خیانتونه روا ګڼل. که څه هم دوی دغه قربانیان په نوم او پتې ثبتول، لیکن د دوی له نسکوریدو وروسته تنظیمي، طالبي او امریکایي ویني څښونکو هر یو پرته له دې چې لست یې ترتیب کړي، په لسګونه زره زموږ هیوادوال یې د مړینې پولې ته ورسول. په دې هیواد کې د غویي اوومې او اتمې ټول څرګنده جنایتکاران او ظالمان چې اوسمهال یې د امریکا او ناټو په نوم لوی خامارانو آخور ته سر ورنیږدې کړی دی، د دې پرځای چې د دار ځړولو ډلې ته وسپارل شي او یا د زندان تورو تمبو ترشا ټول خپل ناوړه ژوند تیر کړي، د امریکا لخوا د دولت په هره برخه «مدني ټولنې» او بي‌بي‌سي راډیو او نورو ارګانونو کې ځای ورکړل شوی او د شتمنیو د راټولولو او هیواد ته د خیانت نوي پړاو په ترسره کولو بوخت دي.

عطا الله

مرحوم عطاالله د عبدالعزیز ځوی په ۱۳۵۲ لمریز کال کې د کنړ ولایت د مرکز اړوند سیمه د نوآباد کلي په نیمه شتمنه کورنۍ کې سترګې پرانیستلې. نوموړي د هغه مهال د ټولو سیاسي او اقتصادي ناخوالو ترڅنګ وکولای شول چې خپلې لومړنۍ زده کړې د نوآباد په لومړي ښوونځي کې سرته ورسوي، خو له بده مرغه په هیواد باندې د روسانو د ګوډاګي رژیم او هم د روسانو د مستقیم یرغل وروسته په پایتخت کې یو لړ غبرګونونه رامنځته شول چې د دغو غبرګونونو څخه یو هم د ۱۳۵۸ لمریز کال د زمري د میاشتې په ۱۴ نیټه د یو شمیر انقلابي روڼ اندو لخوا د روسي یرغلګرو او د هغوی د ګوډاګیانو پروړاندې پاڅون وشو، چې په دغه پاڅون کې د عطاالله ورور هم ګډون درلود، مګر کله چې پاڅون په شا وتمبول شو، دغه روڼ اندي د حکومت ترسخت برید لاندې راغلل، چې له امله یې د مرحوم عطاالله ورور پاکستان ته جلا وطن شو او کورنۍ ته یی احوال ورکړ، چې زر تر زره خپل ټاټوبی خوشې کړي، څو د ده کورنۍ او وروڼه د دښمن تر برید لاندې رانشي. له همدې امله دوی باجوړ ته هجرت وکړ او هلته میشته شول، مګر هغه د ټولو ستونزو او کړاونو ترڅنګ په دې وتوانید چی خپلو زده کړو ته ادامه ورکړي او په باجوړ کې د امام ابو حنیفې لیسې څخه فارغ شي.

دغه مهال چې زموږ هیواد د روسي یرغل لاندې راغلی و، نوموړی آرام کښینناست، نه یوازې دا چې خپلو ملګرو سره یې اوږه په اوږه د روسي یرغلګرو پروړاندې د هیواد د خپلواکۍ لپاره مبارزه کوله، بلکې په ټولنیزو چارو کې صحي کارکن او کار پوه هم و.

امان الله خان

نیږدې یوه پیړۍ وړاندې شاهزاده د خپلو مشروطه غوښتونکو ملګرو په مرسته د پرمختګ غوښتنې او ملي آرمانونو لپاره خپل عیاشه او خاین پلار (شاه حبیب الله خان) سر چې د خلکو په برخلیک یې لوبې کولې، په نښه کړ او د نیواکګرو پروړاندې ودرید او قسم یې وکړ «ترڅو چې له فرنګیانو څخه د هیواد خپلواکي وانخلم، دغه توره به پر ځمکه کیږندم». د تاریخ دغه لړۍ چې د نیواک شوي خاورې لپاره یې ډیره وینه او کلک هوډ غوښته، د ملت لخوا په شانداره توګه بدرګه شو، چې په پای کې د انګلیس په ملا ماتیدونکي ماتې بدل شو او د ۱۲۹۸ کال د زمري په ۲۸مه زموږ هیواد خپلواکي ترلاسه کړه.

نن ورځ د افغانستان د خپلواکۍ د ۹۴مې کلیزې سره سمون خوري، هغه خپلواکي چې د ملت د کلکې ارادې غوښتونکی و او میړانه آزادي غوښتونکو لکه امان الله خان، محمود طرزی، غلام نبي خان چرخي، ولي خان دروازي، سرورجویا، عبدالرحمان لودین، سرور واصف، میربچه خان، میرمسجدي خان او نورو ډیرو سرښندونکو ژمنه وکړه او پرته د هیواد او خلکو، د خپلو شخصي، قومي، ژبني، مذهبي او ډله ییزو ګټو په اړه یې هیڅ فکر ونه کړ. لیکن له بده مرغه ټول چوپړه دولتونه چې دلته ښکته او پورته شوي او کیږي، تل یې هڅه کړې چې د رښتینې اتلانو پرځای غله او جنایتکاران د رنګا رنګو اتلانو پر نوم وپوښي او د ملت پراوږو یې ورسواره کړي.

مقالی

هنر او ادبیات

د تاریخ له پاڼو څخه

مونږ 111 میلمانه آنلاین لرو