د افغانستان د همبستګی ګوند اعلامیه

د مارچ اتمه د سړي‌واک له فرهنګ، ظالمو رژیمونو او د پانګونې زنځیر او پنجې څخه د ښځو د حقوقو د ترلاسه کولو او د نړۍ د ټولو ښځو د یووالي نړیواله ورځ ده. د مارچ اتمه د انساني ضد جوړښتونو دمنځه وړلو او د نابرابریو پروړاندې د پاڅیدلو ورځ ده چې له ښځو څخه د اولادونو د زیږدونې ماشین او د شهوت د پوره کولو تمه لري او پر هغوی باندې زړه بوږنونکي جنایتونه روا ګڼي. د مارچ اتمه د ناهید، مینا، روزا لوګزامبورګ، لیلا قاسم، شیرین علم هولي، زویا، وجیهه، مرضیه اسکویي او نورو پر وینو د هوډ او د لمانځنې ورځ ده چې په خپلو نه‌هیریدونکو مقاومتونو، مبارزو او سرښیندنو سره یې دا جوته کړه چې ښځې کولای شي د داسې ټولنې لپاره چې له بې نیاوي او ظلم څخه لرې اوسي، له سړو سره اوږه په اوږه مبارزه وکړي او له دې څخه پرته له زولنو او تورتم څخه د وتلو لپاره بله لار شتون نلري.

د امریکا جنایتونه په افغانستان

زموږ پرخاورې باندې د «تروریزم سره د مبارزې»، «بشري حقوق»، «بیارغونې»، «آزادي» او ... تر نوم لاندې د امریکا او د دوی ناټویي شریکانو د یرغل دولس کاله پوره شول. په دغه جریان کې د ډولاډولو دښمنانو ځواکمنتیا په موندلو سره زموږ خلکو ته د بیلابیلو ستونزو د راولاړولو پیټي وګرځیدل او هغه جنایتکاران چې کلونه مخکې زموږ خلکو ایستلي وو، یو ځل بیا یې د نورو جامو په اغوستلو سره زموږ پر خلکو وتپل.

په داسې وضعیت او حالت کې چې هرڅه د نیواکګرو په غوښتنو سره ترسره کیږي، زموږ په هیواد کې د تاریخ لاسپوڅی او فاسده دولت واکمني لري او له هر اړخه د یرغل، جنایت، فساد، وینې تویونې، ناامنیو او چوپړتوب ناولی بوی راوچتیږي، د «خپلواک دولت» او د «افغانانو په ارادې سره د استراتیژیک تړون» چیغې وهل بې ځایه او تشې خبرې دي او د ملت د بندګۍ او زندانیتوب ځیری ورکوي.

د خلق او پرچم ناخوالی

د انسان خوړونکي خلقي ـ پرچمي چټل رژیم شاوخوا د ۵۰۰۰ قربانیانو د نومونو خپریدو یو ځل بیا د «ثور انقلاب» دفاع کوونکو دروغجنه څیره بربنډه او زموږ د مظلومو خلکو ټپونه یې تازه کړل. د «مړینې لیست» د خلق دموکراتیک ګوند داړوونکي رژیم د زړه بوږنوونکي جنایتونو یوه بیلګه ده. د دغو هیوادپلورو ټولوژنې په ۵۰۰۰ او ۱۰۰۰۰ نه خلاصه کیږي او د ۱۲۰۰۰ په دار ځړول شويو بندیانو اوږد لیست لا تراوسه د اسنادو له ساتنځاینو څخه ندی راوتلی. روسي چوپړانو هم د بنسټپالو بانډونو په څیر د بې‌دفاع او په ځانګړې توګه د روڼ اندو او پوهه خلکو د وینې تویونې سره هڅه درلوده، چې افغانستان د متفکرو مغزونو او پاڅونونو څخه د تل لپاره «پاک» کړي.

خلقي ـ پرچمي هیوادپلوري «کمونیست» نه، بلکې د «خلق» او «زیارکښو» او «برابرۍ» بیرغ لاندې جنایتکاران وو چې دغو ارزښتونو ته یې په ناولتوب ټول خیانتونه روا ګڼل. که څه هم دوی دغه قربانیان په نوم او پتې ثبتول، لیکن د دوی له نسکوریدو وروسته تنظیمي، طالبي او امریکایي ویني څښونکو هر یو پرته له دې چې لست یې ترتیب کړي، په لسګونه زره زموږ هیوادوال یې د مړینې پولې ته ورسول. په دې هیواد کې د غویي اوومې او اتمې ټول څرګنده جنایتکاران او ظالمان چې اوسمهال یې د امریکا او ناټو په نوم لوی خامارانو آخور ته سر ورنیږدې کړی دی، د دې پرځای چې د دار ځړولو ډلې ته وسپارل شي او یا د زندان تورو تمبو ترشا ټول خپل ناوړه ژوند تیر کړي، د امریکا لخوا د دولت په هره برخه «مدني ټولنې» او بي‌بي‌سي راډیو او نورو ارګانونو کې ځای ورکړل شوی او د شتمنیو د راټولولو او هیواد ته د خیانت نوي پړاو په ترسره کولو بوخت دي.

عطا الله

مرحوم عطاالله د عبدالعزیز ځوی په ۱۳۵۲ لمریز کال کې د کنړ ولایت د مرکز اړوند سیمه د نوآباد کلي په نیمه شتمنه کورنۍ کې سترګې پرانیستلې. نوموړي د هغه مهال د ټولو سیاسي او اقتصادي ناخوالو ترڅنګ وکولای شول چې خپلې لومړنۍ زده کړې د نوآباد په لومړي ښوونځي کې سرته ورسوي، خو له بده مرغه په هیواد باندې د روسانو د ګوډاګي رژیم او هم د روسانو د مستقیم یرغل وروسته په پایتخت کې یو لړ غبرګونونه رامنځته شول چې د دغو غبرګونونو څخه یو هم د ۱۳۵۸ لمریز کال د زمري د میاشتې په ۱۴ نیټه د یو شمیر انقلابي روڼ اندو لخوا د روسي یرغلګرو او د هغوی د ګوډاګیانو پروړاندې پاڅون وشو، چې په دغه پاڅون کې د عطاالله ورور هم ګډون درلود، مګر کله چې پاڅون په شا وتمبول شو، دغه روڼ اندي د حکومت ترسخت برید لاندې راغلل، چې له امله یې د مرحوم عطاالله ورور پاکستان ته جلا وطن شو او کورنۍ ته یی احوال ورکړ، چې زر تر زره خپل ټاټوبی خوشې کړي، څو د ده کورنۍ او وروڼه د دښمن تر برید لاندې رانشي. له همدې امله دوی باجوړ ته هجرت وکړ او هلته میشته شول، مګر هغه د ټولو ستونزو او کړاونو ترڅنګ په دې وتوانید چی خپلو زده کړو ته ادامه ورکړي او په باجوړ کې د امام ابو حنیفې لیسې څخه فارغ شي.

دغه مهال چې زموږ هیواد د روسي یرغل لاندې راغلی و، نوموړی آرام کښینناست، نه یوازې دا چې خپلو ملګرو سره یې اوږه په اوږه د روسي یرغلګرو پروړاندې د هیواد د خپلواکۍ لپاره مبارزه کوله، بلکې په ټولنیزو چارو کې صحي کارکن او کار پوه هم و.

امان الله خان

نیږدې یوه پیړۍ وړاندې شاهزاده د خپلو مشروطه غوښتونکو ملګرو په مرسته د پرمختګ غوښتنې او ملي آرمانونو لپاره خپل عیاشه او خاین پلار (شاه حبیب الله خان) سر چې د خلکو په برخلیک یې لوبې کولې، په نښه کړ او د نیواکګرو پروړاندې ودرید او قسم یې وکړ «ترڅو چې له فرنګیانو څخه د هیواد خپلواکي وانخلم، دغه توره به پر ځمکه کیږندم». د تاریخ دغه لړۍ چې د نیواک شوي خاورې لپاره یې ډیره وینه او کلک هوډ غوښته، د ملت لخوا په شانداره توګه بدرګه شو، چې په پای کې د انګلیس په ملا ماتیدونکي ماتې بدل شو او د ۱۲۹۸ کال د زمري په ۲۸مه زموږ هیواد خپلواکي ترلاسه کړه.

نن ورځ د افغانستان د خپلواکۍ د ۹۴مې کلیزې سره سمون خوري، هغه خپلواکي چې د ملت د کلکې ارادې غوښتونکی و او میړانه آزادي غوښتونکو لکه امان الله خان، محمود طرزی، غلام نبي خان چرخي، ولي خان دروازي، سرورجویا، عبدالرحمان لودین، سرور واصف، میربچه خان، میرمسجدي خان او نورو ډیرو سرښندونکو ژمنه وکړه او پرته د هیواد او خلکو، د خپلو شخصي، قومي، ژبني، مذهبي او ډله ییزو ګټو په اړه یې هیڅ فکر ونه کړ. لیکن له بده مرغه ټول چوپړه دولتونه چې دلته ښکته او پورته شوي او کیږي، تل یې هڅه کړې چې د رښتینې اتلانو پرځای غله او جنایتکاران د رنګا رنګو اتلانو پر نوم وپوښي او د ملت پراوږو یې ورسواره کړي.

کنفرانس مشترک احزاب مترقی پاکستان و افغانستان

د افغانستان او پاکستان مترقي ګوندونو دریم ګډ کنفرانس «د پاکستان د کارګرانو ولسي ګوند» او «د افغانستان د همبستګۍ ګوند» ګډو هڅو په واسطه د «سویډن چپ ګوند» په مرسته د « بنسټپالي او تروریزم د ښځو د پرمختګ په لاره کې عمده ګواښ» تر نامه لاندې د جون په ۲۳ او ۲۴ نیټو، کال ۲۰۱۳، کابل کې په لاره واچول شو. پدې نړیوال کنفرانس کې چې د همبستګۍ ګوند په کوربه توب په لاره اچول شوی و، د هغه ګوندونو، سازمانونو، ټولنیز نهادونو نمایندګانو او ملي او دموکرات افرادو پکې ګډون کړی و چې د ښځو حقوقو په برخه کې په سیمه کې فعال دي.

پدې کنفرانس کې د ګډون کونکو ترمنځ په عمل کې د ګډې مبارزې په اړه پریکړه وشوه. ګډون کونکي پدې اند دي چې د ښځې د حقوقو روان ناورین څخه د وتلو لارې لپاره، د کنفرانسونو ادامې، د ملي او دموکرات ځواکونو ګډو غونډو، عملي همغږي، د بنسټپالۍ او تروریزم پروړاندې د ګډو نشراتو خپرولو او خلکو ته د پوهاوي ورکولو او د بنسټپالو، فیوډالانو او جنګسالارانو د جنایاتو رسوا کولو په تکل ګډې ویب پاڼې په اړه راتلونکي کې هڅې وشي.

د ۱۳۹۲ کال د غویی د میاشتی په ۱۲ مه د افغانستان د همبستګې ګوند د غویی د اتمی او اومی دوه تورو ورځو د غندلو په موخه په کابل ښار کې یو لاریون په لار واچو. ټاکل شوی وه چې دغه لاریون د غویی په اتمه ترسره شي، لیکن دولت په ټاکلې ورځ کې اجازه ور نکړه.

تیر کال هم د ورته لاریون په ترڅ کې زموږ ګوند د غویی د اتمی او اومی په غندلو سره د واکمنه جنایتکارانو په ځان یې اور بل کړو او په غبرګون کې د حکومت د یو لړ سختو فشارونو سره مخامخ شو، د پارلمان او عدلې او قضایې بنسټونو سره لاس او ګریوان او ان تر دی چې د ګوند د رسمیتو له منځه وړلو هڅه وشوه.

د غوایی اتمه د افغانستان د ویر ورځ

پنځه دیرشت کاله وړاندې د روسیې سوسیال امپریالستانو د خپلو خلقي او پرچمي چوپړانو په لاس د غویي د اوومې کودتا په ترسره کولو سره یې زموږ هیواد په ناورینونو کې ډوب کړ، چې تراوسه زموږ ښارونه او کلي د هغې په اوور کې سوځي.

د خلقي او پرچمي هیوادپلورو دا هڅه چې وکولای شي د فاشیستي زندۍ او سازمان شوي ترور له لارې خپل شتون ته دوام ورکړي، لیکن د دغې رژیم د رهبرانو د انتظار برعکس، د دوی پروړاندې د خلکو کرکه او پاڅونونه ډیر شول.

د خلقي او پرچمي بالکیانو د شتون د تضمین لپاره د روسي نیواکګرو د شپږم جدي یرغل، چې په زړه بوږنوونکي توګه د افغانستان د کلو او بانډو ببماریو، د خلکو پرله پسې وژنې، نیونې، د لسګونو زرو بې ګناه خلکو اعدام او ربړونې، په زرګونه ماینونو د خښولو، د خلکو عقیدو او فرهنګ ته سپکاوی او د هیواد د نفوس یو دریمه برخه پاکستان او ایران ته د مهاجر کیدو سره مل و، زموږ د خلکو د مقاومت غورځنګ یې قوي او پراخه کړ.

د ښځو نړیواله ورځ

د ظلم پایښت، سپکاوي، جنسي آزار، ګواښونو، وژنو او په سلګونه نورو ډارونکو پیښو افغانستان یې د ښځو لپاره په یو لوی زندان بدل کړی. سره له دې، چې زموږ ټول ولس د بنسټپالنې، د امریکا او ناټو نیواک او د اوسني فاسد دولت تر ولکې لاندې د مرګ شیبې شماري، لیکن ورځ تر بلی زموږ د بدمرغه ښځو پر اوږو د استبداد او بې نیاوو دغه پیټي درندیږي او ملا یې ورته ماتوي.

په تیرو پرله پسې کلنو کې د افغانستان ښځې د انسان وژونکو بنسټپاله بانډونو لومړنۍ او تر ټولو آسانه قربانې وې، لیکن د امریکا او د متحدینو په وسیله د افغانستان د نیواک یوولس کاله کیږي، چې د افغان ښځو بدبخته او دردونکي وضعیت څخه په بې شرمۍ او خاینانه توګه سیاسي او تبلیغاتي ګټه پورته کیږي. غربي رسنیو هڅه وکړه، چې په دروغو او کاذبو خپرونو خپل دغه لوټماره جګړه «د ښځو لپاره د آزادي بخښونکې جګړې» په نوم تبلیغ کړي. سره له دې چې د امریکا او د ګوډاګي دولت او په اصطلاح د بشري حقونو بنسټونو د شعارونو په لړلیک کې د ښځو نوم لومړنی مقام لري، لیکن په عمل کې د ښځو پروړاندې د هډوکي ماتوونکي فشار د مخنوي لپاره هیڅ قدم نه دی پورته شوی او برعکس د وخت په تیریدو سره هره ورځ زموږ د ښځو پروړاندې د تاوتریخوالي کچه تربل هر وخت لوړیږي او د ښځو د حقوقو د پښو لاندې کولو ځناورو ته د خوندیتوب او ډاډ ځای پیدا کیږي.

روسی عساکر د وتلو په حال کی

د ۱۳۵۸ کال د مرغومې شپږمه نیټه چې د تیارو، یرغل او وینو بهولو سره مل پیل و. د ۱۳۵۷ کال د غویې د اوومې شرمونکې کودتا ورسته؛ کله چې د شوروي سوسیال امپریالیزم خپل خلقي او پرچمي لاسپوڅې د واک په ټینګولو کې پاتی ولیدل نو په دې ناوړه ورځ کې؛ خپله لاس په کار شو او زموږ هیواد یې د نظامې یرغل لاندې ونیو او ولس یې د یو نا انډوله او ویجاړونکې جګړې سره مخ کړو.

دا ورځ زموږ د هیواد په تاریخ کې یو تور داغ دی، چې د خلقیانو او پرچمیانو فاشیزم او ربړونو ته یې لار هواره کړه. ددی ناورین پایله یونیم میلیون شهیدان او په میلیونونو معیوبین او معلولین دی. دې ملې خاینانو زموږ هیواد د ولسونو په زندان بدل کړو او هره نیوکه یې په زندان او وژنې ځواب کړه. په زرګونو سپیڅلې او انقلابي او یا هم د رژیم ضد انسانان؛ ددی جلادانو په لاس د پلچرخې په پولیګونونو او په نورو ولایتونو کې د خاورو سره خاورې شول او ډله ډله وطنپاله عناصر په وحشیانه توګه خاد د ښکاري سپو لخوا ربړونې ته بوتلل شوې دي او لاتر اوسه د دوې سره د لسګونو زره بندیانو سرنوشت روښانه نه دي.

مقالی

هنر او ادبیات

د تاریخ له پاڼو څخه

مونږ 108 میلمانه آنلاین لرو