peace talk carton

بیش از یک دهه از اشغال کشور ما توسط دولت متجاوز و ضد بشری امریکا زیر شعار عوامفریبانه مبارزه علیه تروریزم، دموکراسی، حقوق بشر و ... گذشت. امریکا، وطنفروشان و دزدان جهادی را که تا دیروز از وحشت برادران دینی طالب شان چون موش در غار هایشان خزیده بودند، جان دوباره داد که امروز وزیر، والی، قوماندان امنیه، وکیل، سفیر و همه کاره رژیم مافیایی هستند. همچنان طالب را که در یک روز خلق نموده بود در هفت روز از دید "مطبوعات آزاد جهان" و جغرافیای افغانستان ناپدید ساخت، در مقابل درین مدت دهها هزار هموطن بیگناه ما را زیر بمب های طیارات و عملیات های شبانه به شنیع ترین شکل پاره پاره کرد. بعد با راه اندازی جنگ های مجازی با طالب و گلبدین این تخم های حلال سی.آی.ای و حرام ترین تخم های تاریخ افغانستان بر حضور نظامیش در کشور ادامه داد و برای فریب ملل جهان و توده های نگونبخت ما تبلیغات و توجیهات سراپا دروغین و درعین حال "اکادمیک" را توسط مطبوعات و روشنفکران جیره خوارش راه انداخت.

دولت امریکا درین سناریو اگر از جانبی خود را گویا درگیر "جنگ با بنیادگرایی و تروریزم" میداند از جانب دیگر در کنار بنیاد گرایان ائتلاف شمال، به جابجایی فاروق وردک ها، کریم خرم ها، هادی ارغندیوال ها، عمر داوودزی ها، جمعه خان همدردها، حاجی فرید ها، جبار ثابت ها و سایر جلادان حزب اسلامی در چوکات رژیم پوشالی میپردازد. حال به این هم اکتفا نکرده در نظر دارد با میانجیگری شیخ های مزدورعرب، گلبدین و ملاعمر را که یگانه حلقه دور مانده از زنجیره شیطانی در حکومت بنیادگرایش هستند، جا بجا سازد. امریکا با این عملش برای صدمین بار ثابت میسازد که از مزدبگیران بنیادگرایش دست بردار نیست و آنان را هنوزهم وسیله مناسبی برای اسارت مردم افغانستان و سایر اهداف آزمندانه‌اش در منطقه قابل استفاده میداند.

شش عضو «حزب همبستگی افغانستان»‌ از طرف «خاد» کرزی دستگیر و زندانی شدند

Protest of the Solidarity Party of Afghanistan in Kabul

«حزب همبستگی افغانستان» در ١٠ قوس ١٣٩٠ (اول دسامبر ٢٠١١) بخاطر تقبیح فروش وطن ما زیر نام امضای قرارداد استراتژیک با امریکا از طریق لویه جرگه مسخره، تظاهراتی با شرکت بیش از یکهزار تن از ملیت های مختلف را در شهر کابل به راه انداخت.اکثر رسانه های داخلی و خارجی مقیم کابل از آغاز تا ختم تظاهرات حضور داشتند؛ مصاحبه های بیشماری با سخنگوی حزب و اشتراک کنندگان تظاهرات انجام دادند؛ هزاران قطعه فراخوان چند روز قبل از تظاهرات در شهر کابل وسیعا پخش گردیده بود. اعضا و هواداران حزب ما در روزهای قبل از تظاهرات اعلامیه‌ حزب تحت عنوان «لویه جرگه امریکایی ننگ تاریخی دیگری را رقم زد!» را در کابل و چندین شهر دیگر وسیعاپخش کردند که با استقبال وسیع مردم مواجه گشت و تلفن های همبستگی بیشماری دریافت کردیم.

تظاهرات حزب ما دولت پوشالی و اربابانش را پریشان ساخت بنا فوری علیه ما با دو حربه متفاوت دست به کار شدند. امنیت ناملی به پیگرد و دستگیری فعالین حزب ما آغاز کرد و به مطبوعات داخلی و خارجی دستور داد تا از انتشار خبر تظاهرات حزب امتناع ورزند و به همین علت هیچ یک از بیشمار رسانه ها خبر اکسیون ما را انعکاس ندادند.

یکبار دیگر لویه جرگه مورد سوءاستفاده رذیلانه قرار گرفت و یک تعداد چهره های آشنا که جنایتکار بودن، مزدور بودن، چپاولگر بودن و ضدمردمی بودن شان را باربار به اثبات رسانیده اند، با عده‌ای از نمایندگان بلی‌گوی دولت پوشالی کرزی یکجا شدند و همانگونه که قابل پیشبینی بود، به فروش افغانستان به دولت تجاوزگر امریکا بلی گفتند. کرزی و حواریونش به اشاره صاحبان امریکایی شان ده میلیون دالر از خزانه ملت فقیر و دربدر را در یک حرکت عوامفریبانه به هدر دادند تا در مجامع جهانی تبلیغ نمایند که گویا "به هدایت ملت افغانستان" این خیانت تاریخی صورت گرفته است.

در گذشته میهنفروشان خلق و پرچم با راه اندازی یکچنین جرگه های فرمایشی خواستند که مزدوری شان به "همسایه بزرگ شمالی" را زیر نام مشوره ملت توجیه کنند که جایی را نگرفت و همراه با اربابان شان به زباله دان تاریخ رفتند. امروز یکبار دیگر دولت مزدور کرزی تجارب ناکام و ننگین مزدوران روس را تمرین میکند ولی دیگر مردم ما به آنقدر آگاهی دست یافته اند که فریب این بازی های خاینانه را نخورند.

امروز ٧ اکتوبر (١٥ میزان) یک دهه از تجاوز امریکا و متحدانش به افغانستان گذشت، این روز شوم تفاوت چندانی با سیاهروز ٦ جدی، روز اسارت وطن ما بوسیله اشغالگران روسی ندارد. با سوءاستفاده از حادثه یازدهم سپتامبر، امریکا از طریق ماشین عظیم تبلیغاتی خود ذهنیت های عامه جهان را برای مستعمره ساختن افغانستان آماده ساخت و بعد با مکارگی و اقناع دول جهان از طریق ملل متحد با ارتش بیش از چهل کشور زیر بیرق دروغین "مبارزه با تروریزم"، "بازسازی"، "دموکراسی" و "حقوق بشر" به خاک ما لشکرکشی کرد. امریکا و متحدان رژیم قرون وسطایی طالبان را طی چند هفته سرنگون کرده به جایش فاسد ترین و ضدمردمی ترین دولت جهان را بر مردم نگونبخت ما تحمیل نمودند.

تروریزم و بنیادگرایی اسلامی به مثابه پدیده های ضد انسانی طبق سیاست و برنامه های پیدا و پنهان امریکا بود که طی چهار دهه اخیر رشد کرد و به هیولایی بدل گشت که نه تنها مردم افغانستان بلکه فراوان مناطق دیگر را در آتش جهالت، جنایت و بربریتش فرو برد. امریکا بود که با حمایت مالی و نظامی از باندهای جنایتکار بنیادگرا، زمینه ویرانی و بربادی افغانستان را مهیا ساخت.

هموطن!

اجداد من و تو نود و دوسال قبل از امروز در ۲۸ اسد ۱۲۹۸ با قیام سرتاسری و نثار نمودن جان شان استعمار انگلیس را که لقب سلطان جهان را به سینه می کوفت تکه و پاره کردند و پرچم استقلال و آزادی را بر آسمان کشور در اهتزاز درآوردند. اگر چه دوره شگوفایی جنبش مشروطه خواهی کشور هرچند کوتاه و با کمبودها همراه بود، اما روزنه ای بود به سوی سعادت و آزاد زیستن که با دسایس گوناگون داخلی و خارجی مواجه شد و درهم شکست و آرزوهای زنده یاد شاه امان اله، محمود طرزی، محمد ولی خان دروازی و یارانش که جز استقلال، آزادی، پیشرفت و تعالی ملت افغانستان نبود به خاک وخون یکسان شد.

از آن روز تا اکنون ملت ما در تنور نیستی دشمنان سوخته و می سوزد که با تجاوزسوسیال امپریالیزم شوروی و ظهور مزدوران حلقه بگوش ۷ ثوری و به تعقیب آن جنایت پیشگان ۸ ثوری سیه روزی حدت و شدت گرفته و افغانستان به دوزخ جهان مبدل گردید. لاشخواران ۷ و ۸ ثوری که زمانی سایه همدیگر را به گلوله می بستند و تنها در میدان مردم کشی، چپاول و وطن فروشی دو روی یک سکه بودند، اینک به یاری و همکاری "ارباب بزرگ" و در معامله و مغازله با دولت پوشالی کابل گرد محافل نامیمون چون "جبهه متحد ملی" ، "تغییروامید" ، "حمایت از قانون" ، "اصلاح طلبان" و هزارو یک القاب میان تهی دیگر جمع شده و جسم رنجور و زخمی مادر وطن را در محضر اشغالگران به لیلام گذشته اند.

اگر روزگاری افغانستان به گورستان دشمنانش مبدل شده بود امروز بدون شک این سرزمین به کلکسیونی از متجاوزان و مداخله گران تبدیل شده که جزجنایت کاران وشرکاء هیچ افغان آزاده و وطن پرست نمی ‌تواند این شرایط پرفساد و زورگویی وتحقیر از همسایگان را تحمل کند.

اینک بعد از سالها جنگ و جنایت در هلمند، قندهار، زابل، کندز، وردک و غیره ولایات، سمت جنگ به سوی شرق کشانده شده و این مردم شرق اند که با حملات پاکستان، بمباردمان امریکا و ناتو و وحشیگری طالبان باید کشته شوند و خانه بدوش گردند. تاخت و تاز مستقیم نظامیان پاکستانی که جان صدها هموطن بیدفاع ما را گرفته با سیاست های اشغالگران هماهنگ است تابا ایجاد ترس و تهدید از سوی پاکستان تداوم حضور و ایجاد پایگاههای دایمی نظامی خود را در افغانستان "ضروری" جلوه داده و کشور ما را به زنجیراسارت ابدی ببندد.

دولت پاکستان یکی از منفورترین رژیم های منطقه است که طی سالها از طریق ساختن و پرداختن"تنظیم" های خاین و جنایتکار جهادی، ترور شخصیت های ملی و آزادیخواه ما تحت سرپرستی مستقیم "آی اس آی"، آفرینش، تمویل و به قدرت رسانیدن طالبان و در بغل داشتن آنان تا امروز، حمایت بیدریغ از حزب فاشیستی گلبدین و زیر بال گرفتن آن، ترور و انتحار و ... و اکنون تجاوز مرزی آشکار،بر ملت ما خیانت و جنایت روا داشته است. از نظر مردم ما دولت پاکستان به درستی یکی از عوامل درجه یک ویرانی و بربادی افغانستان محسوب می‌شود.

ما همواره نه تنها به افشای جنایات ٧ و ٨ ثوری ها پرداخته‌ایم بلکه این دو روز سیاه را لکه ننگ ابدی در تاریخ کشور بلا دیده‌ی ما و آغازگر تمام نگونبختی ملت میدانیم، امروز بعد از گذشت سالیان سخت به جای این که این دسته های جنایت پیشه‌ی خادی و جهادی بر سر دار یا در پشت میله های زندان عمر ننگین خود را سپری نمایند، همچون لنُگ حمام تعویض شده و گسترده تر از دیروز در رده های بالایی دولت بویناک ملا- مافیایی کابل تحت حمایت بیدریغ باداران غربی شان خاصتآ متجاوزین امریکا بر گرده های مردم ترکتازی میکنند.

اینان به مثابه دشمنان قسم خورده مردم و چوبدست چپاولگران روسی، امریکایی و کشور های منطقه به هر وسیله‌ی ممکن برای نابودی افغانستان عزیز دست انداختند تا فریاد استقلال خواهی را در ضمیر ها خاموش و افکار منحط بنیادگرایی، وطنفروشی و تسلیم طلبی را در اذهان تزریق کنند.

٧ ثوریهای وطنفروش با شعار کور، کالی، دودی هوراکنان زیر پای سوسیال امپریالیزم شوروی افتادند و برومند ترین فرزندان میهن ما را در پولیگون های مخوف خاد شکنجه و سر به نیست کردند. اما مقاومت افسانوی ملت ما چه در زندان های هتلری باند خلق و پرچم و چه در گوشه گوشه افغانستان چنان اوج گرفت که شعله هایش تا دورها زبانه کشید و سرانجام تجاوزکاران و مزدبگیرانش را به زانو درآورد.

درحالیکه بمباردمان و کشتار نیروهای امریکایی و ناتو و طالبان ادامه دارد و همه روزه شاهد قتل عام های مردم بیگناه خود هستیم، دولت پوشالی و جمعی از روشنفکران مزدورش در مورد پایگاه های دایمی امریکا در خاک افغانستان سخن میگویند و عملی شدن آنرا با بیشرمی کم مانندی میخواهند دستاوردی عظیم و راز خوشبختی وطن و مردم وانمود سازند.

دولت امریکا که تاریخچه ستمگرانه‌اش در جهان آشکار است هرگز برای نجات افعانستان گرفتار هزار بلا نیامده بلکه طی ده سال گذشته کاری نداشته است جز تشدید فساد، فقر، قتل و قتال، حمایه بیدریغ جنایتکاران رنگارنگ، رشد تولید مواد مخدر، خنثی سازی، تطمیع و به فحشا کشانیدن جوانان مستعد از طریق پیشکش معاشهای کلان، بورسها و گرین کارتها و گماشتن شمار وسیعی از نوع دست پروردگان "سی آی ای" آنان به عنوان سخنگویان رییس جمهور و وزیران و غیره. آنانی که سایه امریکا را بر سر خویش غنیمت شمرده و در کنار اشغالگران وقیحانه زانو زده وبه سفره‌ی رنگینی از خون هزاران مادر و طفل معصوم رسیده اند، نه می خواهند و نه میتوانند برای یک ثانیه هم از زیر این چتر بیغیرتی و پست فطرتی بیرون روند چتری که در زیر آن خود وخاندان شان را با پولهای افسانوی "جهاد" و هرویین و مقامهای دولتی که زده اند مخفی و مصئون احساس میکنند. لذا اینان با وصف یگان "انتقاد" دوستانه، چنان دعاگوی امریکا اند که گویی امریکا ملنگ خیراندیش و یگانه منجی بشریت هست که در نبود آن ملت افغانستان را گژدم "طالب جان" گزیده و زندگی به نیستی می گراید! اما این مزدوران نکتایی پوش یا پیزار بپای کتمان مینمایند که آفرینندگان طالب و سایر بنیادگرایان جانی همین ابرقدرت بوده که به نام "مبارزه با تروریزم"، "بازسازی"، "صلح" و اینک ایجاد پایگاههای نظامی دایمی، میخواهد کشور ما را به ایالت پنجاه و یکم اش مبدل کند. آنانی که پایگاه های نظامی امریکا را در افغانستان همچون ضامن "آزادی و دموکراسی" تیوریزه کرده و نرم نرمک بخورد ملت میدهند تسلیم طلبان جیره خوری بیش نیستند که عادت کرده اند همیشه یک بادار خارجی را به مثابه پشت و پناه خود داشته باشند تا در نتیجه خیزش مردم مثل برادران شان زین العابدین و مبارک و قذافی و... در زباله دان تاریخ گور نشوند.

به تاریخ ۲۹ جنوری، چند تن از اعضای حزب همبستگی در آلمان، در همبستگی با زندانیان سیاسی ایران تحصنی را در برلین علیه رژیم خونخوار ایران راه انداختند و با پخش اعلامیه حزب به سخنرانی پرداختند. متن سخنرانی یکتن از فعالین حزب که همزمان به زبان آلمانی ترجمه میشد:

دوستان، خانمها و آقایان: اجازه بدهید از نام هستۀ حزب همبستگی افغانستان در اروپا سلامها و درود های گرم اعضای حزب مقیم اروپا را به شما برسانم. ما افتخار داریم تا به دفاع از آزادیخواهان دربند ایران و در حمایت از مبارزات فرزندان اصیل ایران، به دعوت "کمیته بین المللی علیه اعدام" خود را با شما درین جا در یک صف میبینیم

روزی نیست که خبر اعدام تابناکترین ستم ستیزان خلق ایران به گوش نرسد. مقاومت دلیرانه مردم سراسر ایران برای آزادی و دموکراسی، سبب سراسیمگی رژیم سرکوب و اختناق شده و خود را در پرتگاه نیستی میبیند. ازین روست که به منظور جلوگیری از سقوط محتوم، تیغ استبداد را عریانتر از قبل بر جسم آزادیخواهان معترض دیوانه وار فرو میبرد. اما با این همه شکنجه و کشتار و ددمنشی، نبرد دموکراسی خواهانه خلق ایران با خون های نجیب فرزاد ها، فتاحیان ها، علم هولی ها،‌ کاظمی ها و دیگر گلهای سرخ،‌ تابناک تر و خروشنده تر شده رژیم پلید را در کامش فرو خواهد برد.

دفاع از آزادیخواهان دربند ایرانرژیم ددمنش جمهوری اسلامی ایران، در شکنجه و کشتار دگر اندیشان و آزادیخواهان از تمامی رژیم های مستبد پیشی گرفته است. طی ماههای گذشته موجی از اعدام مبارزان را راه انداخته و از آغاز سال میلادی بطور متوسط هر هشت ساعت جان یک زندانی گرفته شده است. در افشای این جنایات رژیم "ولایت فقیه"، ٩ دلو به مثابه روز جهانی دفاع از زندانیان سیاسی ایران اعلام گردیده و حزب همبستگی افغانستان افتخار دارد که به این مناسبت همزمان در چند شهر اکسیون هایی را برپا می دارد که اگر محدودیت ها و دشواریهای مالی و غیره نمی بود، آن را در تقریبا سراسر افغانستان برگزار می کردیم.

موازی با همگانی شدن خیزش مردم مبارز ایران، رژیم هیتلری خامنه‌ای / احمدی نژاد با تکیه روی اعدام مبارزان دربند، کوشیده مخالفان را مرعوب سازد. اما کور خوانده است. وقتی فرزاد کمانگر همراه با چهار تن از یارانش سال گذشته اعدام شد، داکتر سعید ماسورى، از زندان نوشت: "ما را از سر بریده نترسانید... اى واى بر ما اگر اعدام دوستان و هموطنانمان به جاى انگیزش بیشتر ما را مرعوب سازد… براى اینکه بگویم چقدر مرعوب این اعدامها شده‌ام آماده‌ام که بعد از این ۵ نفر، نفر ششم و آماده اعدام بشوم" . و این پاسخ پرجبروت و شکوهمند و در واقع زبان حال اکثریت آزادیخواهان اسیر و مردم کارد به استخوان رسیده‌ی ایران بدون شک رژیم جنایتکار را به لرزه انداخته و دیوانه و هارتر کرده است.

مقالات برگزیده

مقالات رسیده

هنر و ادبیات

از صفحات تاریخ ما

تعداد مهمانان حاضر: 103 نفر