مراسم دعا خوانی به قاضی حسین

به تاریخ ٢٤ جدی ١٣٩١، جمعی از اخوانی های چاکرمنش افغانستان که اکثر شان وابسته به حزب اسلامی گلبدین بودند، در شهر کابل مراسمی را در بزرگداشت از قاضی حسین احمد، رهبر سابق جماعت اسلامی پاکستان که چندی قبل مرد برگزار نموده بودند. قاضی امین وقاد، حاجی فرید، قطب الدین هلال، مولوی شهزاده شاهد، نصیر احمد نویدی و دیگر چهره های منفور از جمله سخنرانان این محفل بودند که در مدح حسین احمد حرف می‌زدند.

درحالیکه دولتهای مستبد ایران و پاکستان از جمله دشمنان قسم خورده مردم ما بوده بیش از سه دهه است به وطن ما جهالت و کشتار و ویرانی صادر می‌کنند، اما جمعی از نوکران بی‌‌غیرت و خاین افغان شان امروز آنچنان دست بالا یافته و تا عمق در رژیم پوشالی کرزی نفوذ کرده اند که با خاطر آرام از پلید ترین شخصیت های ایندو کشور قهرمان تراشیده بزرگداشت به عمل می‌آوردند.

فساد در افغانستان

حکومت طرح تازه قانون ازدیاد معاشات و امتیازات مقامات عالیرتبه دولتی را جهت تصویب به پارلمان فرستاد. چند ماه پیش از فرستادن این طرح به پارلمان، کرزی طرحی را رد کرد که بر بنیاد آن برای معلولین و ورثه شهدا پنج هزار افغانی معاش ماهانه در نظر گرفته شده بود!!

در این طرح معاشات ماهانه چنین در نظر گرفته شده است:

  • برای رییس ‌جمهور ۴۸۷ هزار افغانی
  • برای معاونان ریاست‌ جمهوری ۲۷۶ هزار افغانی
  • برای وزیر، مشاور، امنیت ملی و لوی سارنوال ۱۹۵ هزار افغانی
سربازان ضدجنگ امریکا

«مردان نظامی حیوانات گنگ و احمقی هستند که به عنوان وسیله‌ای در سیاست خارجی مورد استفاده قرار می‌گیرند.»

هنری کسینجر، سیاستمدار نام‌آور امریکا

کشورهای جنگ افروز بخاطر اهداف شوم شان نیروهای نظامی شان را گوشت دم توپ می‌سازند. این کشورها از جمعیت نادار و بیکار خود منحیث لشکری برای غارتگری و جنگ و کشتار سوءاستفاده کرده آنان را به کشتن می‌دهند تا زمینه حیات مشتی از سرمایه‌داران ظالم و سیستم استعماری شانرا مهیا گردد.

این کشورها حاضر اند که بخاطر اهداف آزمندانه خویش صدها میلیارد دالر را صرف کرده و میلیونها انسان را سر به نیست کنند. بر اساس آمار سایت costofwar.com تنها در جنگ عراق و افغانستان، امریکا بالاتر از یک عشار چهار تریلیون دالر را به مصرف رسانده که از جمله حدود ٦٠٠ میلیارد در افغانستان و ٨١٠ میلیارد در عراق را تا ختم سال ٢٠١٢ خرج کرده است. طبق آمار رسمی دولت امریکا، ٢٠٣١ عسکر خود را در افغانستان و ٤٤٨٧ نظامیان خود را در عراق تا اواخر سال ٢٠١٢ از دست داده. این درحالیست که در ارائه آمار از جانب دولت امریکا همیشه دغلکاری در کار بوده بنا ارقام واقعی ممکن بسیار بیشتر باشد.

مافیا کابلبانک

حامد کرزی در سخنرانی‌ای به مناسبت روز جهانی مبارزه با فساد به تاریخ ۲ جدی۱۳۹۱ گفت:

«فساد در افغانستان یک حقیقت است و یک حقیقت تلخ است، قسمتی از این فساد که در ادارات ماست و فساد خورد است، رشوت است، از خود ماست قسمتی دیگر فساد که فساد بزرگ است و به صدها میلیون دالر است او از ما نیست.»

او چپاول چندین میلیون دالری و زمین دزدی های وسیع خانواده خودش و ارگ نشینان دگر چون کریم خلیلی و قسیم فهیم را «فساد خورد» نامیده و عملا به آنان برائت می‌دهد. وقتی غارت چندصد میلیون دالری از نظر کرزی «فساد خورد» باشد، معلوم نیست فساد های در سطح بیرون از دولت که کرزی آنرا «فساد بزرگ» می‌داند چه ارقام وحشتناکی را احتوا می‌کند که تا حال او و دولتش آنها را به ملت فاش نکرده اند.

مردم افغانستان تنها از روی چپاول حدود یک میلیارد دالر در «کابل بانک» که برادرش محمود کرزی و برادر معاونش حسین فهیم شامل آن اند به دروغین بودن اظهارات کرزی پی برده اند. اگر حمایت آقای کرزی و معاونش از برادران دزد شان نمی‌بود، باید این دو در پشت میله های زندان می‌بودند اما دیده می‌شود که در دوسیه بحران کابل بانک حتی نامی از دزدان اصلی برده نمی‌شود.

زاخیلوال الگوی شفافیت

«کر گفت و کور باور کرد». ضرب‌المثل معروفیست که گفته های اخیر عمر زاخیلوال وزیر مالیه با آن مصداق می‌یابد. او به تاریخ ٢٦ دسامبر ٢٠١٢ از آدرس «وزارت مالیه» مکتوبی به رسانه ها فرستاده و در آن ادعا کرده است:

«به تاریخ اول ماه اگست ٢٠١٢ یکی از تلویزیون های داخلی کشور، صورت حال حساب های بانکی من را نشر کرد ... بعد از چهارونیم ماه تحقیق همه جانبه لویه سارنوالی افغانستان روز دوشنبه ٢٤ دسمبر ٢٠١٢ نتایج تحقیقات خویش را اعلام نمود. از قرار لویه سارنوالی بر می آید که همه اتهامات علیه من بی بنیاد بوده نه من و نه هیچ یکی از اعضای خانواده ام در فعالیت های مشکوک دست نداشته‌ایم.»

تلویزیون طلوع حدود چهار ماه پیش گزارش داد که حدود یک‌ میلیون دالر به ‌حساب بانکی شخصی عمر زاخیلوال واریز شده است. این تلویزیون اسناد و مدارک کافی در مورد این ادعا در اختیار داشت و آنرا به تصویر کشید. پس از انتشار این گزارش اداره مبارزه با فساد اداری اعلام کرد که از حامد کرزی رییس‌ جمهور، خواسته که وظیفه عمر زاخیلوال را به ‌حالت تعلیق درآورد.

فرید یکتن از معتادین مواد مخدر

وضعیت ابتر و دردآور جوانان معتاد افغان و چهره های خسته و پژمرده آنان انسان را وحشت زده می‌سازد. گروه گروه جوانان در کنار جاده‌ای موسوم به کوته سنگی در کابل دور هم جمع شده و سرگرم استفاده از مواد مخدر هستند. این تنها هیروئین است که می‌تواند غم و درد این جوانان رانده شده از اجتماع را تسکین بخشد و لحظه‌ای از بدبختی های زندگی خود را فراموش کنند!

فرید جوان حدود ٢٨ ساله درحالیکه با سورنج کهنه و چرکین مصروف تزریق هیروئین به رگ هایش بود اشک می‌ریخت، لعنت بر کرزی می‌فرستاد و پیاپی صدا می‌زد که عامل بدبختی زندگی‌اش رییس جمهور افغانستان است.

اطفال کشته شده در بمباردمان امریکا

به تاریخ ١٥ دسامبر ٢٠١٢، یک جوان بیست ساله در ایالت کانیتکت در شمال شرقی امریکا بعد از کشتن مادرش، اسلحه او را بدست گرفته وارد مکتب ابتدایی‌ای که مادرش در آنجا معلم بود شده، با تیراندازی پیاپی بیست کودک و شش بزرگسال را به قتل می‌رساند و بعد با آخرین گلوله به حیات خود نیز پایان می‌دهد.

چنین حادثات المناک که باربار در امریکا اتفاق افتاده، خانواده ها و بازماندگان قربانیان را متاثر و در غم عمیقی فرو برد و روزهاست که به سرخط اخبار جهان مبدل شده است. رهبران جهان یکی پی دیگری در مورد ابراز نظر کرده اظهار همدردی می‌کنند.

فساد در افغانستان

نهاد «شفافیت جهانی» که همه ساله کشورها را براساس میزان شفافیت رتبه بندی می‌کند، امسال افغانستان را در رده اول کشورهای فاسد جهان جا داده است. افغانستان در کنار سومالی و کوریای شمالی با داشتن رتبه ١٧٤ منحیث فاسدترین کشور جهان ثبت گردید.

از دهسال بدینسو، افغانستان همیشه در رده بدترین کشورهای جهان از نظر شفافیت قرار داشته است، اما امسال مقام اول را کسب نمود و این در حالیست که سال گذشته حامد کرزی در کنفرانس بن دوم برای جهان وعده سپرد که با فساد اداری مبارزه جدی را در پیش خواهد گرفت و برای عوامفریبی لیست طویلی از اقداماتی را جهت مبارزه با فساد اعلام نمود. اما نتیجه این اقدامات این شد که اگر سال گذشته افغانستان در رده چهارمین کشور فاسد جهان قرار داشت، امسال مقام اول را از خود کرد!

جنایات امریکا در کوریایی جنوبی

دست های خونین امریکا در تمام نقاط جهان در کار است، از کشور های امریکای لاتین گرفته تا سرزمین های الماس در افریقا و از کشور های اروپایی تا گوشه و کنار آسیا، این کشور حضور نظامی و سیاسی دارد. هم اکنون امریکا بیش از ۷۰۰ پایگاه نظامی که شامل پایگاه های زمینی، دریایی، هوایی و جاسوسی می‌شود، در سراسر جهان دارد، که شب و روز برای تحقق برنامه های استیلاگرانه این کشور کار می‌کنند. این پایگاه ها بیش از یک میلیون نظامی امریکایی را در خود جا داده اند. بیشتر این پایگاه ها بعد از جنگ جهانی دوم که ظهور امپراتوری امریکا را به همراه داشت ایجاد گردیده اند.

حضور سیاسی و نظامی امریکا در هر نقطه از جهان با قتل، کشتار، نا امنی، تجاوز، قاچاق مواد مخدر و صد ها جنایت دیگر همراه بوده و از این حربه ها برای تداوم قدرت خود در جهان بشکل موثر و گسترده سود برده است. نمونه های اخیر در افغانستان و عراق دیگر برای نادان ترین افراد این را ثابت ساخته که امریکا و سایر قدرت های اشغالگر دشمنان قسم خورده ملت های دربند بوده و کوچکترین گامی برای بهروزی آنان بر نمی‌دارند.

دیموکراسی جناب انکل سام

سیستم حاکم در امریکا خود را بانی دموکراسی و عدالت نامیده کشورهای مختلف جهان را زیر نام آوردن دموکراسی و حقوق بشر مورد تاخت و تاز قرار می‌دهد. کشور ما نیز از چندین دهه و بخصوص از یازده سال بدینسو به بهانه تامین دموکراسی به میدان زورآزمایی و چپاول امریکا مبدل شده است.

امریکا تلاش نموده به زور بلندگوهای تبلیغاتی‌اش که رسانه ها و جمعی از روشنفکران خاین و مزدور را شامل می‌شوند، چهره واقعی و ضدانسانی‌اش را بپوشاند و تصویر وارونه از آن به مردم ما ارائه دهد. رسانه های افغانستان و تعدادی از به اصطلاح «تحلیلگران» و «کارشناسان» چتلی خوار امریکا پیاپی تبلیغ می‌کنند که گویا فقط با اتکا به امریکا و با حضور نیروهای نظامی آنکشور ممکن است افغانستان به رفاه و دموکراسی دست یابد.

مقالات برگزیده

مقالات رسیده

هنر و ادبیات

از صفحات تاریخ ما

تعداد مهمانان حاضر: 144 نفر