شهنواز تنی، خاینی که هنوز می‌جفد

صفحه فیسبوکی موسوم به «حامیان جنرال شهنواز تنی» پستی را از زبان این انسان خونریز به نشر رسانیده است:

«د هیواد په روانو کړکیچنو حالاتو کی د افغانستان جمهور ریس اشرف غنی ته پکار دی چی نه یوازی د جهادی رهبرانو، بلکه د ټولو سیاسی ګوندی مشرانو سره صلاح ،مشوریې او یو شاندې عادلانه ، قانونی او جمهوری چلند وکړی.»

«بس‌است»، پاسخ میلیونی مردم ترکیه به دیکتاتوری اردوغان

موج وسیع هشتگ «TAMAM#» (بس‌است) از سوی کاربران تویتر علیه دیکتاتور فاشیست ترکیه، که به سرخط معتبرترین رسانه‌های جهان تبدیل گشت، بعد از آن آغاز شد که اردوغان طی سخنرانی‌ای در پارلمان (۸ می ۲۰۱۸) گفت: «اگر مردم بگویند بس‌است از قدرت کنار خواهم رفت». در همان ۱۲ ساعت نخست، بیش از یک‌ونیم میلیون تن با گذاشتن پیام «بس‌است» در صفحات تویتر تنفر و انزجار شان را از اردوغان ابراز نموده خواهان کنار رفتن او گردیدند. این هشتگ روزها در صدر تریند جهانی تویتر جا داشت. مردم ترکیه صرفا به فضای مجازی اکتفا نکرده، در جاده‌ها و مکان‌های عمومی نیز به شیوه‌های مختلف کلمه «بس‌است» را به نمایش گذاشتند.

کاربران فیسبوک لاف‌و‌پتاق‌های طوطی ارگ را دوباره به دهنش داخل کردند

به ادامه سفیده‌مالی‌های شاه‌حسین مرتضوی که انسان را بیشتر به یاد همان «فکاهی صاحب‌منصب و توجیه عسکرش» می‌اندازد، یکبار دیگر این طوطی‌گک ارگ به میدان آمده و تلاش به پاککاری خیانت و جنایت از سر و روی ارگ‌نشینان درمورد حمله طالبان خونریز بر شهر فراه نمود. در ۱۶ می ۲۰۱۸ (۲۶ ثور ۱۳۹۷)، مرتضوی (یا براساس پیشنهاد عده‌ای از کاربران صفحه‌های اجتماعی، مرتغنی) در صفحه فیسبوک نوشت

کابل در دهه ۹۰

جوهرخان ٤٩ سال عمر دارد و از دکان کوچک سلمانی و آشپزی در محافل خانگی سال‌هاست که نان خورده و اینک همسان هزاران هزار انسان مظلوم این وطن بیکار است. وی از زمان تجاوز روس تا تسخیر کابل توسط طالبان در همین شهر بوده و خاطرات بس تلخ و تکاندهنده را در ذهن دارد. همین که با وی همکلام شدم از من پرسید از کدام دوره سیاه را برایت قصه کنم. او با آه افزود: «درد من چه، درد مردم ما بسیار است که در کتاب ها نمی‌گنجد.»

١١ جدی که سالش را فراموش کرده‌ام، حزب اسلامی گلبدین و جنبش اسلامی دوستم همدست شدند و از ساحه چمن، بالاحصار، کارته نو به سوی پوسته‌های شورای نظار حومه چوک (سپاهی گمنام) و مناطق همجوارش هجوم بردند. جنگ آغاز شد و خانه ما در شوربازار بود. از زمین و زمان باروت می‌بارید. شورای نظار را عقب زدند و حزب با حدود ٧٠٠ تفنگدار تازه‌نفس که از کندز آورده بودند در این ساحات مستقر شدند. اینان به حدی بی‌رحم بودند که به هر سو می‌تاختند و می‌گفتند «امیرصیب به ما گفته سرش را بزن و مالش از شما». فضا را وحشت گرفته بود و طی چند روز همه جا ویران شد و این ویرانی ترس تولید می‌کرد و تلفات مردمی بی‌اندازه بود. کسی پشت مرده خود نمی‌گشت و فقط پشت سرپناه بودند و فرار از منطقه.

«تلک خرس ‌ـ داستان ناگفته ‌افغانستان»، سند مزدوری تنظیم‌های اخوانی به آی.اس.آی

«تلک خرس ــ داستان ناگفته افغانستان» کتابی‌است به قلم دگروال محمد یوسف و مارک ادکین امریکایی که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. این کتاب سند انکارناپذیر غلامی و مزدوری برده‌وار سران و اکثر قومندان‌های تنظیم‌های هفتگانه پشاوری به پاکستان است. تا امروز هیچکدام از جهادیان جرات نکردند که به رد محتویات کتاب بپردازند چون می‌دانستند که در صورت کوچکترین عکس‌العمل، با اسناد بیشتر به روی شان زده شده روسیاه‌تر خواهند شد. یوسف برای نخستین بار علنی فاش نمود که «تیم های آی.اس.آی بطور مرتب و مکرر با همراهی مجاهدین به افغانستان اعزام می‌گردیدند» و سرتاسر کتاب با لحنی نوشته شده که عملا این آی.اس.آی بود که زنجیر رهبران تنظیم‌ها را در چنگ داشته عملیات‌های شان را رهبری می‌کرد. درین کتاب در می‌یابیم که پاکستان از طریق احزاب منفور اخوانی از همان آوان کوشید مقاومت ضدروسی ملت ما را از مسیر اصلی منحرف ساخته برای تباهی کامل وطن ما از آن سود برد.

انزجار کاربران فیسبوک بر افتتاح منار یادبود برای قسیم فهیم

در ۸ حمل ۱۳۹۶، دبل عبدالله کلیپ ویدیویی‌ای را در صفحه فیسبوکش با عنوان «افتتاح منار یادبود "مارشال محمد قسیم فهیم"» به نشر سپرد. هموطنان با درج نظرات شان در پای این پست سیلی‌های محکمی بر روی عبدالله و شرکا زده ساخت منار برای «مارشال» بیسواد را در شرایطی که در کشور صدها سرباز هر روز کشته می‌شوند و خانواده‌هایشان تباه می‌گردند، با منطق بلند محکوم کرده اند. ما گزیده‌ای از این پیام‌ها را جمعاوری کرده در ذیل می‌آوریم که نشانگر اوج تنفر مردم از حاکمان پوشالیست:

آنا کامپبل بریتانیایی جانش را فدای آزادی روژاوا نمود

فقط ۲۶ سال عمر داشت؛ با وجود مخالفت پدر، از ساسکس شرقی بریتانیا به سوریه رفته به صفوف «واحدهای مدافع خلق» پیوست تا علیه داعش بجنگد و نهایتا در بمباردمان ارتش متجاوز ترکیه به تاریخ ۱۵ مارچ ۲۰۱۸ در شهر عفرین جان باخت. آنا کامپبل (Anna Campbell) که بعدا با نام مستعار هلین قره‌چوخ فعال بود، در می ۲۰۱۷ وارد سوریه شد و با گذشتاندن یک دور تعلیمات نظامی و ایدئولوژیک، در نبردهایی علیه داعش در دیرالزور سوریه سهم گرفت.

پیام اعضای سازمان «چیزدا» به «حزب همبستگی افغانستان»

پیام سازمان «چیزدا» به «حزب همبستگی افغانستان»

سازمان «چیزدا» در ایتالیا متشکل از زنانیست که اغلب عمر مبارزاتی شان را وقف دادخواهی برای اعاده حقوق انسان‌های دربند و ستمدیده جهان نظیر فلسطین، الجزایر و کوردستان کرده‌اند. آنان از سال ۱۹۹۹ توجه جهانیان بخصوص مردم ایتالیا را بر ستم و قساوت علیه زن افغان جلب نمودند. زمانی که سایه شوم طالبان بر کشور مستولی و میدان ورزشی به کشتارگاه زرمینه مبدل شده بود، آنان تصمیم گرفتند تا سازمانی را ایجاد کنند که از فریاد آزادی‌خواهی و دموکراسی‌طلبی در افغانستان حمایت نمایند. در دو دهه گذشته سازمان «چیزدا» با تلاش خستگی‌ناپذیر و حتا قبول خطر به حمایت از زنان زجردیده و نیروهای پیشرو افغانستان ادامه داده است.

به بهانه روزجهانی زن، چند تن از نمایندگان این سازمان مهمان «حزب همبستگی افغانستان» بودند تا با فعالیت‌، مشکلات و موانعی که حزب با آن درگیر است آشنا شده راه های همکاری دوجانبه را جستجو نمایند. پیام این سازمان به زنان افغانستان در محفل بزرگی که حزب همبستگی به مناسبت روز جهانی زن در کابل برگزار کرده بود خوانده شد که ویدیو و ترجمه فارسی آنرا انتشار می‌دهیم.

پیام کژار به حزب همبستگی به‌مناسبت روز جهانی زن

کلیپ پیام کژار به حزب همبستگی به‌مناسبت روز جهانی زن

تاریخ بردگی زن نوشته نشده، اما تاریخ آزادی زنان در حال نوشته‌شدن است. سده بیست و یکم، سده‌ای است که زنان به خواست و مطالبات آزادیخواهانه‌ی خود شان رسیده‌اند. و برای رسیدن به این خواسته‌ها و مطالبات، زنان زیادی جان خود شان را فدا کرده‌اند. در زیر گیوتین‌ها، در زیر طناب‌های دار و در زندان‌ها زنان بسیاری را دیدیم که با فداکردن جان خود و ریختن خون خود، تاریخی از آزادی، تاریخی از مبارزه و تاریخی از مقاومت را نوشتند.

پیام مبارزان کورد از جبهه عفرین به حزب همبستگی به‌مناسبت روز جهانی زن

کلیپ پیام مبارزان کورد از جبهه عفرین به حزب همبستگی به‌مناسبت روز جهانی زن

نام من بریوان عفرین است. قبل از هرچیز باید بگویم مقاومت کنونی در عفرین با پیشاهنگی زنان به پیش می‌رود. این مقاومت بی‌گمان پیامی برای همه جهان و همه زنان دارد. آن‌هایی که به اینجا حمله کردەاند دارای ذهنیت مردسالارانه با قدمت ٦ هزار سال هستند. به فکر و اراده و موجودیت زنان حمله می‌کنند. سرکردگی این حمله با حکومت اشغالگر ترکیه و اردوغان است. دولت اردوغان از زمانی که روی کار آمده مدام زنان را تهدید کرده است. همواره منکر اراده زنان بوده است. حتا به بدن زنان هم حمله می‌کنند. اردوغان در این رابطه نقش اساسی دارد. ارتش او عملیاتی در سراسر عفرین آغاز کرده که هدف اصلی آن از بین بردن اراده زن است.

علیرضا نابدل، انقلابی بزرگ ایران

عده‌ای از خوانندگان ارجمند سایت درباره تخلص‌ام «ناب۬دِل» پرسیده اند که مختصرا در زیر توضیح می‌دهم.

دوران سلطه‌ی محشر تنظیم‌های جهادی بود. من مثل هر جوان دیگر از آنچه بر مردم و کشورم می‌رفت خون می‌گریستم. از درد می‌سوختم اما آرام و بی‌صدا. به خاطر مادر و پدر و خواهرک‌ها و برادرک‌هایم از آنچه هر روزه خبر می‌شدیم ظاهرا نمی‌گریستم در حالیکه احساس می‌کردم قلبم پاره پاره می‌شود. اگرچه با چند کتاب و جزوه‌ای که در خانه داشتیم به آگاهی‌های انقلابی بسیار ابتدایی دست یافته بودم، روحیه‌ام ضعیف بود و راه چگونگی تحلیل و برخورد به آفات ۷ و ۸ ثور را درست نمی‌فهمیدم؛ بیشتر به سوی ناامیدی می‌رفتم تا مصمم‌شدن به مبارزه علیه دشمنان خاک و خلقی که عشق شان در تاروپودم رخنه کرده بود. سوادم بد نبود و به مطالعه علاقمند بودم اما چنانچه گفتم اطلاع از بیشرافتی‌های جنایتکاران بنیادگرا و خالی‌بودن صحنه از حرکت روشنفکران انقلابی چه رسد به توده‌ها، مرا به گودال دلمردگی نزدیکترمی‌کرد. دوستی که سالها تحت حاکمیت نوکران روس زندان و شکنجه را تجربه کرده بود، در سیمای من لکه‌ی درماندگی را دیده، کتاب‌هایی برایم می‌داد تا مطالعه کنم. او همیشه گوشزد می‌کرد که تنها اراده و تئوری انقلابی است که اگر سنجیده به کار گرفته شود یک فرد یا جمع را می‌تواند در مسیری قرار دهد پر از امید به پیروزی و بیهوده نبودن زندگی.

دولت فاشیستی ترکیه، داعشیان را علیه «عفرین» مسلح می‌کند

روزنامه «ایندیپندنت» به تاریخ ۷ فبروری ۲۰۱۸ فاش نمود که دولت ترکیه برای شکست «واحدهای مدافع خلق» یا YPG عناصر شکست‌خورده داعش را آموزش داده با سلاح‌های جدید مسلح و در صفوف «ارتش آزاد سوریه» به جنگ در عفرین فرستاده است.

طارق رمضان، اخوانی‌زاده‌ی متهم به چندین قضیه تجاوز جنسی

طارق رمضان، نواسه حسن‌البنا –بنیانگذار اخوان‌المسلین مصر، نویسنده کتاب‌های متعدد پیرامون اسلام و جامعه اروپا و برعلاوه در چندین پوهنتون معتبر دنیا از جمله پوهنتون اکسفورد تدریس می‌کند. او همچنان مشاور دولت انگلستان و اتحادیه اروپا در امور اسلامی می‌باشد. در سال ۲۰۰۰، مجله «تایم» وی را در لیست ۱۰۰ انسان و ۷ فرد مذهبی تاثیرگذار جهان قرار داد. اما منتقدانش، وی را «گرگی در لباس میش» پنداشته و ادعا می‌کنند که این فرد بنیادگرا افکار تاریکش را در پشت جملات و کتاب‌های زیبا پنهان می‌کند و هیچ‌فرقی با اخوانیان دیگر ندارد.

شهید مینا، نماد مبارزه عدالت‌خواهانه زنان افغان

شهید مینا (۷ حوت ۱۳۳۴- ۱۵ دلو ۱۳۶۵) زن مبارزی بود که نخستین سازمان سیاسی زنان افغان به نام «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» (راوا)‌ را بنیان گذاشت و برای ده سال رهبری آن را به عهده داشت. مینا در سازماندهی تظاهرات وسیع ۹ ثور ۱۳۵۹ مکاتب دختران کابل علیه دولت مزدور روس که طی آن ناهید و وجیهه به شهادت رسیدند نقش بارزی داشت. وی از نخستین سیاستمدارانی بود که در کنار مبارزه در برابر متجاوزان روسی و مزدوران خلقی و پرچمی‌اش، خطر توحش بنیادگرایی را نیز گوشزد نموده تاکید می‌ورزید که باید جنبش را از لوث باندهای خونخوار اخوانی پاک نمود ورنه مردم ما روزهای تیره‌تری را تجربه خواهند کرد. مینا بالاخره در یک توطئه «خاد» به همدستی باند گلبدین به تاریخ ۱۵ دلو ۱۳۶۵ (۴ فبروری ۱۹۸۷) در شهر کویته پاکستان به شهادت رسید و زنده نماند که صحت این پیش‌بینی داهیانه‌اش را ببیند.

در ۲۰۰۳ میلودی ایرماچایلد چاویس (Melody Ermachild Chavis)، نویسنده فیمنیست امریکایی، طی مصاحبه‌های رویاروی با اعضای «راوا»، در مورد زندگی این زن مبارز کتابی تحت عنوان «مینا، زن قهرمان افغانستان - شهیدی که جمعیت انقلابی زنان افغانستان (راوا) را بنیان گذاشت» نوشت که به پنج زبان ترجمه شده اما متاسفانه متن فارسی آن تا کنون منتشر نشده است. در اهداییه کتاب می‌خوانیم:

«این کتاب برای میناهای جوان این جهان است که در آینده برای پیکار علیه بی-عدالتی و بنیادگرایی بزرگ شده و مبارزه برای صلح، آزادی، دموکراسی و حقوق زنان را ادامه خواهند داد.»

این کتاب سرشار از نکات آموزنده‌ به ‌ویژه برای جوانان است که چگونه مینا با زندگی شخصی و بی‌تفاوتی بدرود گفته و برای تحقق یک دنیای عادلانه و برابر تا نثار خونش می‌رزمد.

قسمت‌هایی از فصل «زندگی مخفی» (صفحات ۹۵-۹۹) این کتاب را ترجمه و در دسترس خوانندگان سایت همبستگی قرار می‌دهم تا باشد جوانان بخصوص دختران این سرزمین اشغالی و گزیده‌شده‌‌ی ارتجاع بنیادگرا و غیربنیادگرای داخلی، با الهام از شهید مینا جوانه زنند.

مونیکا آرتل، زنی که انتقام چه‌گوارا را گرفت

به تاریخ اول اپریل ۱۹۷۱، زنی که خود را جهان‌گرد آسترالیایی معرفی می‌کرد، با روبرتو کواینتانییا، قونسل بولیویا در شهر هامبورگ آلمان قرار ملاقات می‌گذارد. این زن ۳۴ساله که کلاه و لباس شیک بر تن و عینک آفتابی به چشم داشت وارد دفتر قونسل گردیده، با خونسردی تفنگچه‌ای از بکسش درآورده با شلیک چند گلوله او را به قتل می‌رساند. وی سپس کلاه، بکس، تفنگچه و سایر وسایلش را در گوشه‌ای پرتاب کرده بدون اینکه اثری از خود برجا گذارد موفق به فرار می‌گردد. این زن مونیکا آرتل (Monika Ertl) بود که به «انتقام‌گیر چه‌گوارا» شهرت یافته است. در بکس دستی او یادداشتی به دست آمد که روی آن نوشته بود: «پیروزی یا مرگ، ارتش آزادی‌بخش ملی».


استفاده و بازنشر مطالب این سایت در صورت ذکر منبع آزاد است.
حزب همبستگی افغانستان | www.hambastagi.org