وحشت طالبی در جاده‌های کابل

وحشت طالبی در جاده‌های کابل

در ۲۴ اسد ۱۴۰۱، طالبان به مناسب حاکمیت دوباره شان وحشتی را زیر نام «جشن استقلال» در جاده‌های کابل و چند شهر بزرگ دیگر به راه انداختند. استقلال کاذبی که از سوی باداران امریکایی، پاکستانی و قطری به این نیروی جانی تحفه داده شده است. وقتی وحشت و گشت و گذار کاروان‌های طالبان را می‌بینی، انسان به یاد خرمستی‌های شورای‌نظاری‌ها در روز مرگ احمدشاه مسعود می‌افتد و فقط تفاوت این است که پکول و لُنگک با لنگی و واسکت عوض شده است.

وحشت طالبی در جاده‌های کابل

کاروان‌های پُروحشت طالبان از هرسو به «چهارراهی صحت عامه» می‌آیند و هر موتری با همان شیوه‌ی شورای‌نظاری صدای آهنگ دلخراش بلند است و شعار نعره تکبیر از هرجا بالاست. هرکدام تفنگ و تفنگچه به دست و در هوا تکان می‌دهند، و هرزمانی رهگذران زیادی را می‌بینند، نعره تکبیر و غالمغال شان بلندتر می‌شود تا ترس و رعب بیشتر میان مردم عام ایجاد کنند. چند خبرنگاری در حال عکاسی و فلمبرداری است و وقتی متوجه آنان می‌شوند، چند موی‌کشال بر آنان حمله‌ور شده و می‌خواهند که موبایل و کمره شان را بگیرند، اما خبرنگاران با عذر و زاری اشیای شان را گرفته و ساحه را ترک می‌کنند.

طالبان کودکی را جامه نظامی پوشانده‌ و تفنگی به دست وی داده‌اند، ملیشه‌های طالب با وی عکس یاددگاری می‌گیرند. به همین گونه، کودکان بیشتری با سر و صورت طالبی در موترهای طالبی سوار و نیم بدن را از کلکین بیرون کرده بیرق طالبی یا تفنگی به دست دارند و با شور و هلهله تکان می‌دهند. این کودک معصوم نمی‌داند که با آینده‌اش چه نیرنگی صورت می‌گیرد و از همین حالا برای انتحار و انفجار و قتل مغزشویی می‌گردد. طالبی با شکم فربه بر بلندی‌ای ایستاد است و لاف جهاد ۲۰ ساله و جنگ در کوه‌ها و گرسنگی را می‌زند. وقتی به‌سوی شکم‌اش می‌نگری، پی می‌بری که جنگ کوهی و گرسنگی‌اش به اندازه ادعای استقلال‌اش از امریکا دروغ و فریب است.

وحشت طالبی در جاده‌های کابل
وحشت طالبی در جاده‌های کابل
وحشت طالبی در جاده‌های کابل
وحشت طالبی در جاده‌های کابل
وحشت طالبی در جاده‌های کابل

مقالات برگزیده

مقالات رسیده

هنر و ادبیات

از صفحات تاریخ ما

تعداد مهمانان حاضر: 144 نفر