کوچ اجباری مردم قریه رشک

کوچ اجباری مردم قریه رشک، ولسوالی پنجاب ولایت بامیان داستان دردناکی‌است که انعکاس رسانه‌ای چندانی نداشت. به همین دلیل تلاش کردم که با تحقیق و گفتگو با قربانیان و دسترسی به اسناد، چون و چرای این بی‌عدالتی نسبت به مردم ستمکش را دریافته و برای انتشار در سایت آگاهی‌بخش حزب همبستگی افغانستان ارسال نمایم.

در اکثر مناطق هزاره‌جات، درگیری‌هایی بین کوچی‌های مسلح و مردم محل، که نسل‌اندرنسل آنجا زیسته اند، روی داده است. طالبان با حمایت از کوچی‌ها و عدم رسیدگی عادلانه به قضایا، عملا تضادهای قومی را شعله‌ور ساخته و زمینه‌ساز خشونت و بینوایی دهقانان ستمدیده گردیده اند.

پس از آن‌که طالبان محلی کاشانه‌های محقر و زمین دهقانان بینوای قریه رشک را به زور تفنگ از چنگ‌شان بیرون کشید، اهالی قریه با پشتاره‌ای از درد و رنج در گوشه و کنار بامیان پراکنده شدند. نه نشانی از آنان مانده بود و نه راهی برای تماس، چرا که هراس از فشار طالبی برای امضای اسناد تحمیلی، مجبور شان ساخت که در فقر کشنده برای مخفی‌شدن از تفنگ‌‌داران طالب نیز زجر مضاعف را متحمل گردند.

زباله‌گردی

ظرف چهار سال حاکمیت گروه جهل، جنایت و بربریت در سرزمین سوگوار ما، دست‌پروردگان امریکا و آی‌اس‌آی، ضدانسانی‌ترین و قرون‌وسطایی‌ترین قوانین را بر مردم و به خصوص زنان افغانستان اعمال کرده‌اند. دروازه‌های مکاتب و پوهنتون‌ها را به روی دختران بستند؛ زنان را از اشتغال در تاسیسات دولتی و شخصی منع کردند؛ گروه‌ گروه دختران را با زور و اجبار به جرم «بی‌حجابی» به حوزه‌های پولیس بردند و پس از تحقیر و توهین اخذ پول هنگفت رها کردند و یا هم وقتی پیکر بی‌جان عده‌ای از آنان در اطراف شهر پیدا شد، به شکایات خانواده‌های قربانیان هرگز رسیدگی نکردند؛ فعالان حقوق زن و معترضان بازداشت شده و در زندان‌ها به شکل وحشیانه مورد آزار و اذیت روحی و جنسی قرار دادند که فلم‌های این شکنجه‌ها حتی به رسانه‌ها درز کرد؛ سران و قومندانان طالبان با زور سلاح و پول‌های امریکا دو و حتی سه زن را به نکاح خود درآوردند؛ سربازان و ماموران رژیم پیشین در ولایات و کابل را به صورت روزمره زیر نام «افراد ناشناس» به قتل رسانده و یا دستگیر نمودند؛ رشوه و فساد در ادارات دولتی را به اوج بردند؛ دزدی‌ و رهزنی‌های مسلحانه حتی در چند متری پوسته‌های خود نظاره‌گر اند؛ زهر اختلافات قومی و مذهبی را وسیع‌تر و عمیق‌تر گسترش دادند؛ خلاصه ده‌ها جنایت و رذالت دیگری را روا داشتند که جسم و روان مردم ما را در زنجیر رنج و فشار پیچانیده و از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محروم ساخته است.

تیم صحی حزب همستگی

در کشوری که تا آخرین ذرات آب‌وخاکش از فقر و فلاکت و بی‌عدالتی اشباع شده و دهه‌هاست زیر سم استبداد، اشغال و تباهی نیست‌ونابود می‌شود، سرزمینی که حتی «بازگشت» مهاجر به وطن، معنایی جز ادامه نکبت‌بارتر سیه‌روزی و دربدری ندارد، در روزهایی که تحقیر، بی‌چارگی، اخراج اجباری و بی‌سرنوشتی مرزهای غربی کشور را به سیاه‌چاله‌ای از تیره‌روزی مبدل ساخته‌اند، برای هزارویک‌مین بار دیگر ثابت شد که هیچ راهی برای کمک به مردم وجود ندارد جز تکیه به نیروی خودی و به اتکای خود رفتن در میان مردم. تنها توده‌های آگاه و مصمم می‌توانند به یک‌دیگر یاری برسانند، نه دولت‌های پوشالی، نه نهادهای جهانی فاسد، و نه طالبانی که جز جهل و مزدوری و بربریت چیزی نمی‌کارند.

داستان اسفناک مونوگراف‌نویسی

قبل از حاکمیت احزاب خلق و پرچم، وضعیت معارف در افغانستان نسبتا خوب بود. حتا سطح سواد فارغان صنف شش از بسیاری افراد دارای مدرک لیسانس امروز بالاتر بود. اکثر استادان مکتب‌ها و پوهنتون‌ها روشنفکران و اعضای سازمان جوانان مترقی بودند. آنان در کنار تدریس کتاب‌های درسی، به شاگردان و محصلان آگاهی سیاسی نیز می‌دادند تا قربانی توطئه‌های مرتجعان و بنیادگرایان نشوند. اما با به قدرت رسیدن احزاب خلق و پرچم، هزاران تن از روشنفکران، معلمان، باسوادان، کارگران و دهقانان به نام روشنفکر و فعال سیاسی دسته‌جمعی اعدام شدند و در گورهای نامعلوم دفن گردیدند یا در زندان‌های مخوف پلچرخی و زیر شکنجه‌های آگسا و خاد جان باختند.

بی‌کاری و تنگدستی؛ کابوس بی‌پایان مردم در سیطره طالبان

سه سال از نصب دوباره گروه جهل و جنایت به قدرت می‌گذرد. از آن زمان تا کنون علاوه بر کشتار، شکنجه، اعمال محدودیت‌های قرون وسطایی بر زنان و هزاران مصیبت دیگر، مردم با تهیدستی، بیکاری و گرانی شدید مواجه ‌اند. بسیاری از جوانان تحصیل‌کرده عمدتا به دلیل مشکلات اقتصادی به مهاجرت‌های پرخطر تن داده‌اند که در برخی موارد در ایران و ترکیه تیرباران و یا در آب‌های اقیانوس‌ها غرق شده‌اند.

گردهمایی هواخواهان همبستگی به‌مناسبت سومین سال بربریت حاکم طالبان

در ۱۷ اگست ۲۰۲۴، در سه سالگی تسلیم‌دهی افغانستان به خون‌آشامان طالبی، «هواخواهان حزب همبستگی افغانستان در اروپا» تظاهراتی را در شهر هانور آلمان به راه انداختند. در این تظاهرات ده‌ها تن از شهروندان افغان مقیم آلمان، نمایندگان سازمان‌های پیشرو و انقلابی ایرانی و آلمانی شرکت نموده بودند. این گردهمایی که شامل پیام‌های همبستگی با مردم افغانستان از سوی سازمان‌های مختلف و شعر و موسیقی می‌شد برای دو ساعت دوام کرد.

از مرکز علم تا لانه جهل: زوال اسفناک پوهنتون کابل

پوهنتون کابل که زمانی یکی از مرکزهای تعلیمی مطرح در سطح منطقه بود امروز به لانه پرورش طالب و ملا و مولوی مبدل شده است. پس از مدت‌ها به آنجا سر زدم و با ورود به محوطه پوهنتون، چهره آن را دگرگون یافتم که بیشتر به مکان متروکه شباهت داشت. هرسو گیاه هرزه و انبار خاک، تعداد اندک محصلان آن نیز با سر و وضع طالبی به چشم می‌خوردند. در فضای پوهنتون خاموشی عجیبی حکمفرما بود، نه آن شور و شوق گذشته بود و نه نشانی از درس و کتاب. به محصلان اخطار داده شده که فقط در محدوده قوانین طالبان حق آزادی بیان دارند!

بینظیر ایوبی

به تاریخ ۱۱ سرطان ۱۴۰۳، بینظیر ایوبی (با نام خانگی ثنا مرید)، ۲۱ ساله، هنگام برگشت به خانه توسط گلوله طالبان به قتل رسید.

کودک زباله‌گرد در جلال‌آباد

ننگرهار از جمله پنج ولایت بزرگ و مهم افغانستان می‌باشد که ۲۲ ولسوالی دارد. این ولایت قطب صنعتی شرق کشور و یکی از کانون‌های ناامنی و دربدری مردم دردمند افغانستان به ‌شمار می‌‌آید. مرکز این ولایت، جلال‌آباد نه ‌تنها در سطح ننگرهار، بلکه برای چهار ولایت دیگر کشور نیز شهر بزرگ به ‌شمار رفته و مردم ولایات همجوارعموماً مواد اولیه مورد نیاز خود را از این شهر تهیه می‌‌کنند. ننگرهار حدود یکونیم میلیون نفوس دارد.

کارتونیست: کارلوس لاتوف

از این‌که دولت قطر از جمله باداران طالبان بوده و از این گروه دهشت‌افکن میزبانی کرده زیاد خوانده‌ایم. میدانیم که از شکم تا کاندوم سران طالب را تامین می‌کند و با اشاره دولت تروریست‌پرور امریکا عمدتا پروسه تسلیم‌دهی سرنوشت مردم ما را به قاتلان بر عهده گرفته بود. امروز هم دوحه، پایتخت این کشور به مرکز دیپلوماتیک این جانیان مبدل شده است. ولی آیا می‌دانستید که دولت قطر که به ظاهر ادای تمدن و پیشرفتگی کرده و میزبان مسابقات جهانی فوتبال می‌شود تا دست خون‌آلودش را پنهان کند، یکی از تمویل‌کنندگان و پشتیبان‌های داعش نیز می‌باشد؟

مقالات برگزیده

مقالات رسیده

هنر و ادبیات

از صفحات تاریخ ما

تعداد مهمانان حاضر: 85 نفر