- توضیحات
- نویسنده: مرسل
- رده: گزارش‌ها
به تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۱۵ کنفرانس سه روزه در شهر استهکلم سویدن، از سوی «شبکه زنان استهکلم» زیر عنوان «رشد بنیادگرایی و مبارزه زنان» برگزار گردیده بود که نمایندگانی از افغانستان، سویدن، ایران، عراق و سوریه گرد هم جمع شدند. من نیز منحیث نماینده شاخه زنان «حزب همبستگی افغانستان» در این کنفرانس شرکت داشتم.
در دو روز اول کنفرانس، اشتراک کنندگان از رشد بنیادگرایی در مناطق گوناگون گزارش دادند و سومین روز به راه حل عمومی جهت جلوگیری رشد بنیادگرایی و جهالت اختصاص یافت. من که از داخل افغانستان به این جمع پیوسته بودم، تحت عنوان «رشد بنیادگرایی در زون شرق افغانستان» باید گزارشی ارائه می‌کردم. من با مثال‌های عینی وضعیتی را شرح دادم که باندهای تروریست و جهالت‌پیشه مردم ما را با خطر مواجه ساخته اند.
- توضیحات
- نویسنده: مریم مروه
- رده: گزارش‌ها
پیرمقل جنایتکار، نام مشهوری در ولایت تخار است که بخشی از جنایات و خیانت‌های چند دهه گذشته اش با آمار و اسناد در سایت «حزب همبستگی افغانستان» و «راوا» به نشر رسیده است.
این جنگسالار سفاک که در قتل مردم بیگناه، غارت آثار باستانی، غصب زمین های مردم و زنبارگی نسبت به دیگر سران تنظیمی در تخار چند پیراهن بیشتر پاره کرده است، حالا با ایجاد گروه‌های رهزن و دزد بنام اربکی می‌خواهد یکبار دیگر بر گرده‌های مردم ولسوالی رستاق سوار شود.
- توضیحات
- نویسنده: بهروز پویان
- رده: گزارش‌ها
پس از سقوط کندز به دست طالبان، آتشی در این شهر بر پا شده و باشندگان مظلومش جنایات ضدبشری را متحمل می‌شوند. حکومت وحشت ملی با معامله پنهان این شهر را به طالبان وحشی تحویل داد و آنان نیز با چپاول، تجاوز جنسی و کشتار های گروهی قساوت و بربریت شان را یکبار دیگر به مردم نشان می‌دهند.
- توضیحات
- نویسنده: عفو بین‌الملل
- رده: گزارش‌ها
منبع: عفو بین‌الملل، ۹ میزان ۱۳۹۴
ترجمه کوتاه: احمر
سازمان «عفو بین‌الملل» اظهار می‌دارد که حین ادعای امروزی نیروهای افغان از تصرف دوباره‌ی نقاط کلیدی شهر شمال کشور، کشتار جمعی، تجاوز گروهی و تلاشی خانه به خانه توسط جوخه‌های مرگ طالبان فقط گوشه‌ای از شهادت‌های دردآور غیرنظامیان کندز می‌باشد که هویدا گردیده است.
- توضیحات
- نویسنده: کاوه عزم
- رده: گزارش‌ها
به تاریخ ۲۱ سنلبه ۱۳۹۴ شماری از جوانان زیر نام «جنبش علیه بی‌کاری» در کابل دست به تظاهرات زده علیه دولت شعار دادند. این جوانان که از بی‌کاری به ستوه آمده اند از چند روز بدینسو در برابر پارلمان خیمه تحصن برپا نموده دستان شان را به رسم اعتراض به زنجیر بسته بودند. معترضان پلاکارت‌هایی با خود حمل می‌کردند که در آن نوشته بود: «ع و غ حیا کن، دولت را رها کن»، «دولت بیمار، سیزده میلیون بی‌کار»، «بی‌کاری بیماری است» و «واسطه‌دار صاحب کار، بی‌واسطه بی‌کار» و...
- توضیحات
- نویسنده: بشیر از مزار
- رده: گزارش‌ها
شهرک بندری حیرتان در شمال کشور زمانی به مسکو کوچک معروف بود و شریان تجارت و ترانزیت ولایت بلخ محسوب می‌شد. این شهر در سرحد با ازبکستان در شمال ولایت بلخ واقع شده و از بندرگاه‌های مهم تجارتی افغانستان به شمار می‌رود. اما این بار وقتی وارد این شهر شدم، خالی و خاموش و چهره ترسناکی به خود گرفته بود.
- توضیحات
- نویسنده: حزب همبستگی افغانستان
- رده: گزارش‌ها
تظاهرات خشماگین قربانیان فاجعه شاه‌شهید (۱۹ اسد ١٣٩٤)
به تاریخ ۱۹ اسد ۱۳۹۴ (۱۰ اگست ۲۰۱۵) بازماندگان فاجعه شاه‌شهید با خشم تمام به جاده ها برآمده علیه دولت و امریکا شعار سر دادند. آنان مدعی اند که دولت در پی پرده افکندن به این حادثه المناک است درحالیکه انفجار شدید احتمالا در اثر پرتاب راکت و یا بمب از سوی طیاره‌های امریکایی بوده است اما نیروهای امنیتی آنرا حمله انتحاری اعلان کردند. تمامی آنان یکصدا می‌گویند که قبل از انفجار، غرش طیاره و صدای مهیب آمدن راکت را شنیده اند که به تعقیب آن قطع برق و انفجار سهمگین رخ داد. آنان در ضمن تعداد کشته‌شدگان را بالاتر از صد تن می‌دانند و می‌گویند که تعدادی از کشته‌ها هنوز از زیر آوار بیرون آورده نشده اند.
نیروهای امنیتی و لباس‌شخصی های «امنیت ملی» که تعداد شان به دهها تن می‌رسید جلو اعتراض مردم را گرفته با نفوذ در صفوف مردم، تطمیع و حتی خشونت تلاش داشتند صدای آنان را خاموش کنند. مخصوصا آنان در برابر شعار ضدامریکایی معترضان واکنش نشان داده به مردم می‌گفتند که فقط علیه پاکستان شعار دهند.
«حزب همبستگی افغانستان» ویدیوی کامل این تظاهرات و گفتگو با تعدادی از بازماندگان را به زودی منتشر خواهد کرد. اکثر مردم بر رسانه‌های افغانستان نیز خشمگین اند و ادعا دارند که آنان سخنان شانرا بصورت سانسورشده منتشر کرده اند.
- توضیحات
- نویسنده: مریم مروه
- رده: گزارش‌ها
قصه‌های مملو از ماتم در سرزمین ما پایانی ندارد. به تاریخ ۲۷ ثور ۱۳۹۴، ساعت ۹ قبل از ظهر، در دوسرکه میدان‌هوایی کابل حمله انتحاری ددمنشان طالبی شال غم را در چند خانواده بی‌دفاع پهن نمود. این حمله هنگامی رخ داد که قطار نظامیان از آنجا عبور می‌کرد.
در کنار سایر هموطنان مظلوم ما، دو خواهر کوچک (یاسمن ۱۳ ساله و نرگس ۱۲ ساله) که هنوز شاگردان صنف پنجم مکتب سردار محمدداوود خان بودند، جان باختند. به تاریخ ۱۵ سرطان ۱۳۹۴ به دیدار خانواده سوگوار آنان رفته، پای سخنان اندوه‌بار پدر و مادری نشستم که پرپرشدن دخترکان عزیز شان، زندگی فقیرانه آنان را شکنجه‌بارتر ساخته‌است. شنیدن سخنان آنان، قلب هر انسان باوجدان را به سختی می‌فشارد.
- توضیحات
- نویسنده: الفت
- رده: گزارش‌ها
طی چهار دهه اخیر فقر اقتصادی، بی‌سرپناهی، بی‌سوادی و معضلات اجتماعی مردم زجردیده بامیان را جمعی از جنایتکاران کتمان کردند و فقط به خورد مردم ما و جهان دادند که بامیان امن‌ترین ولایت کشور است و بس. اینکه مردم بامیان همسان ولایات نا‌امن از نعمات اولیه زندگی محروم اند و در کنار مصایب دیگر در مغاره‌های ۱۵۰۰ سال قبل زندگی می‌کنند، کمتر خبری به گوش رسید.
هم‌اکنون بیش از ۷۵۰ خانواده در اثر ناداری و آوارگی در مغاره‌های خوفناک زندگی می‌کنند. مغاره‌ها در دامن بودای بزرگ به گورهای تاریک شباهت دارند که می‌بایست حفاظت می‌گردیدند و برای سیاحت منبع عایداتی خوب کشور می‌شد، اما با تاسف در این مغاره‌ها بیچارگان شکم‌گرسنه و پا‌برهنه زیست دارند که کژدم، مار و سایر حشرات گزنده نیز همدم همیشگی شان می‌باشد. این مغاره‌ها نه کلکین دارند و نه روزنه‌ای به‌سوی آسمان، دور از شهر نیست و در مرکز بامیان افتاده اند که دسترسی به آن نهایت آسان است. جایی‌که چندی قبل کنفرانس «سارک» با هیاهوی بسیار برگزار شد و بامیان را به عنوان پایتخت فرهنگی خود برگزیدند، ولی غم‌خانه‌های این کنج «خراب‌آباد» در سخنان هیچ فردی از شرکت‌کنندگان فاسد انعکاس نیافت و سران «سارک» هم از کنارش با یک تماشا گذشتند.
مقالات برگزیده
مقالات رسیده
هنر و ادبیات
از صفحات تاریخ ما
تعداد مهمانان حاضر: 170 نفر