زادگاه کمون پاریس، صحنه‌‌ی شورانگیز مقاومت در برابر نئوفاشیزم
- رده: به روایت تصویر
- نویسنده: میرویس
- منتشر شده در دوشنبه، 20 میزان 1405
زادگاه کمون پاریس، با صحنه‌های شورانگیز مقاومت در برابر نئوفاشیزم، بار دیگر روح رزم‌جویانه را در خیابان‌های خود زنده کرد و پیام ایستادگی در برابر ستم را به جهان فرستاد.
به تاریخ ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۶ متعلمان مکتب «سن‌دنی» (Saint-Denis) واقع در یکی از محله‌های فقیرنشین و کارگری فرانسه علیه استبداد در نظام آموزشی، کمبود استادان و وضعیت نامناسب ساختمان‌های مکاتب دست به تظاهرات زدند. این اعتراضات با سرعت گسترش یافته و در سراسر فرانسه دروازه‌های بیش از ۲۰۰۰ لیسه مسدود گردید.
در نتیجه پیروی دولت نئوفاشیست حاکم بر فرانسه از سیاست‌های «صندوق بین‌المللی پول» و «بانک جهانی»، یارانه‌ها و کمک‌های اجتماعی به مردم تهیدست کاهش و ناداری و بیکاری به‌شدت افزایش یافته و مخصوصا وضعیت نظام آموزشی در مناطق فقیرنشین به شدت ابتر شده است.
کلر وینیو یکی از معترضان می‌گوید:
«وضعیت مکاتب در مناطق فقیرنشین مانند سن‌دنی و ول‌دومارن خیلی نابسامان است. مکاتب با کمبود استادان مواجه اند، در صنف‌ها موش‌ها و خزندگان رفت‌وآمد می‌کنند و از سقف‌ها آب می‌چکد و ساختمان‌ها فرسوده شده‌اند.»
با این حال دولت به جای رسیدگی به مصایب مردم به سرکوب و خشونت متوسل گشته و در نتیجه ده‌ها تن زخمی و بیش از ۵۰۰۰ متعلم و محصل بازداشت گردیدند.
یکی از معترضان در گفتگو با «دموکراسی نو» می‌گوید:
«در جریان اعتراضات، مردم و متعلمان و محصلان هدف گاز اشک‌آور، لت‌و‌کوب و حمله قرار می‌‌گیرند و نیروهای پولیس به‌ویژه نیروهایCRS به آنان یورش می‌برند. بله، در مجموع خشونت واقعاً شدید بوده است.
شمار زیادی زخمی و تعداد وسیعی نیز بازداشت گردیده‌اند. یک نفر چشمش و فرد دیگری دستش را از دست داد. این اتفاقات برای نوجوانان و کودکانی رخ می‌دهد که هنوز به سن بلوغ نرسیده‌اند.
این وضعیت وحشتناک است زیرا افراد بالغ، پولیس‌های مرد و زن با سلاح، گاز اشک‌آور، سپر و کلاه خود به شاگردانی را سرکوب می‌کنند که تنها چند تکه کارتن با پیام‌هایی نوشته‌شده بر آن‌ها به‌دست دارند.»
قابل ذکر است که همین دولت نئوفاشیست فرانسه در جریان جنگ اسراییل علیه مردم غزه، به ارزش ده‌ها میلیون یورو سلاح و پرزه‌جات تجهیزات نظامی در اختیار رژیم صهیونیستی قرار داده و یا در زمینه ارایه اطلاعات کمک کرده است اما در داخل کشور صرفاً به‌دلیل حضور بیرق فلسطین در تظاهرات محصلان بر آنان برچسب «شورشی» و «دشمن منافع ملی» می‌زند.
گرچه این تظاهرات هنوز در آغاز راه قرار دارد ولی اهمیت آن در این است که رهبری آن را فرزندان کارگران و بینوایانی بر عهده دارند که علاوه بر اصلاح نظام آموزشی، خواهان برابری و عدالت در سراسر فرانسه اند.
همان گونه که در سال ۱۸۷۱ کارگران و تهیدستان پاریس با قیام علیه سرمایه‌داران و مستبدان توانستند نخستین حکومت کارگری را در پاریس برپا سازند این جنبش محصلی نیز با رهبری احزاب مترقی و توده‌ای و تن ندادن به سازش و تسلیم و تداوم مبارزات، خواهد توانست به نقطه‌عطفی مبدل گردیده و سرمشقی برای همه آزادیخواهان جهان باشد که زیر سلطه حکومت‌های خودکامه و مرتجع خورد و خمیر می‌گردند.
ما مردم افغانستان که پنج سال است طعم درد و رنج استبداد طالبی را می‌چشیم و جوانان و بخصوص دختران ما از حق آموزش، کار و آزادی‌های اولیه محروم اند، با درسگیری از چنین قیام‌ها و اعتراضات، باید متحدانه و آگاهانه به دور از هرگونه تبعیض قومی، سمتی، زبانی و مذهبی، برای پایان بخشیدن به حاکمیت هیولاهای خونریز بپاخیزیم.
متن پلاکارت به زبان فرانسوی:
«دولت بالای ما شاش می‌کند و رسانه‌ها به ما می‌گویند که باران می‌بارد!»
متن پلاکارت به زبان فرانسوی:
«آیا انقلاب فقط به کتاب‌های تاریخ تعلق دارد؟»
متن پلاکارت به زبان فرانسوی:
«پولیس دشمنان خلق‌اند.»
