جنايت نابخشودنی ديگری از جنايتكاران جهادی

محمود، قربانی جنایت جنایتکاران جهادی

بتاريخ ۷/۱/۱۳۹۱ پسر قيوم بای‌ يكی از لومپن بچه های‌ جهادی‌ با موتر كروزين خاكباد كنان از پهلوی‌ محمو پسر سيد رحمن (افسر پوليس در تخار) ميگذرد، محمود با عصبانيت به او ميگويد كه مثل آدم دريوری‌ كن و با گفتن اين گپ باهم درگير ميشوند و يكديگر را لت و كوب ميكنند. پسر قيوم باي برايش ميگويد كه جواب اين را برايت خواهيم داد.

پسر قيوم باي نزد برادرزاده اكرم خان "بيك زاد" كه اكنون قومندان امنيه ولايت پروان ميباشد ميرود و ماجرا را برايش توضيح ميدهد، برادزاده اكرم خان كه از جمله لومپن بچه ها است بخاطر زدن محمود تصميم ميگيرد و با يك تن از باديگارد های پسر مطلب بيگ (عضو شوراي ولايتي) به صحن چمن ليسه ابوعثمان ميروند. در اين لحظه محمود مصروف بازي واليبال ميباشد و تعدادی‌ زيادی‌ از تماشاچيان نيز درآنجا حضور داشتند. اين سه نفر در محضر عام محمود را تيرباران ميكند و صحنه را بدون اندكترين عكس العمل ترك ميكنند. این جنایت در حالی به وقوع میپوندد که ۳۰ نفر پولیس مسلح نیز در صحنه حضور داشتند، فاصله یکی از مراکز امنیتی امنیت (آمریت جنایی) بیشتر۱۰۰ متر نبوده و قومندانی امنیه هم ۵۰۰ متر از محل رویداد فاصله ندارد. اما از آنجایی که قاتلین افراد شناخته شده اند و رابطه بسيار نزديك با سرجنایتکاران چون عبداله بیک وکیل شورای ولایتی فعلا بجای پدرش در ولسی جرگه، پسر قیوم بای یکی از آدم کشان سابق و برادرزاده ارباب علی، برادرزاده اکرم خان "بیک زاد" قومندان امنیه ولایت پروان بسته است کسی جرئت دستگیری شان را نمي كند.

يك روز بعد از حادثه خویشاوندان قیوم بای با يك گوسفند خانه سيد رحمن بخاطر عذر‌خواهي ميروند تا جنايت نابخشودني شان پت و پنهان بماند.