مصاحبه سیلی غفار سخنگوی حزب همبستگی با تلویزیون «پرتو» (جولای ۲۰۱۷): تظاهراتی که بخاطر حمله تروریستی ۱۰ جوزا به راه افتاده بود می‌توانست مردمی شود، اگر توسط جمعیتی‌ها و روشنفکران خودفروخته و قوم‌پرست به طرف منافع حزبی و شخصی کشانده نمی‌شد. اینها احساس می‌کنند که از قدرت دور افتاده اند و سهم خود را در شرکت سهامی ع و غ با نزدیک شدن گلبدین و طالبان کم می‌بینند.

اینها امروز ائتلافی را که ساخته اند، بیشتر برای مسائل حزبی و شخصی و تنظیمی شان است تا اینکه برای مردم باشد. خواستهای شان را در اعلامیه شان بخوانید: صلاحیتهای دوستم را برگردانید؛ صلاحیت‌های محقق را برگردانید؛ فلان افراد را برکنار کنید و غیره... آیا این ائتلاف برای نجات مردم افغانستان است؟ در گذشته نیز اینها بارها از این ائتلاف‌ها ساخته و همینکه به مقصد شان رسیده اند و قدرت به دست آورده اند دوباره از هم پاشیده است.


مصاحبه سیلی غفار به تاریخ ۲۱ جوزا ۱۳۹۶ (۱۱ جون ۲۰۱۷) در برنامه باهم: امروز زیر نام مبارزه علیه تروریزم، امنیت، دموکراسی و غیره بیشتر از چهل و یک کشور در افغانستان حضور دارند، آیا بخاطر این مسائل کاری صورت گرفته؟ در آن وقت اگر تنها طالب وجود داشت، امروز داعش نیز در کنارش اضافه شده و افغانستان عملاً به مرکز نیابتی کشورهای ابرقدرت تبدیل گردیده است. از طرف دیگر تمام بنیادگرایان و جنایتکاران تنظیمی در قدرت سهیم اند، اینها نیز عامل بدامنی در افغانستان هستند. حکومت وحشت ملی، افغانستان را به یک ماتمکده مبدل نموده است.

جریان کامل این بحث را از اینجا تماشا نمایید.


گردهمایی حزب همبستگی در تقبیح آزمایش سلاح‌های امریکا در افغانستان‎

۲۷ حمل ۱۳۹۶ (۱۶ اپریل ۲۰۱۷) – کابل: تعدادی از اعضای حزب همبستگی در اعتراض به آزمایش بزرگترین بم موسوم به «بم مادر» توسط دولت استیلاگر امریکا در ولسوالی اچین ننگرهار طی گردهمایی‌ای انزجار شان را علیه جنایات امریکا و دولت دست‌نشانده ع و غ ابراز نمودند. معترضان پلاکارد‌های حاوی شعارهای علیه سیاست‌های اشغالگرانه دولت امریکا و تصاویری از دربدری مردم نگون‌بخت افغانستان را حمل می‌نمودند. در ضمن، شعارهایی نیز سر دادند: «نه امریکا، نه بنیادگرایی – قدرت به دست مردم!»؛ «آزمایش سلاح های مخوف امریکا در افغانستان جنایت است - جنایت است جنایت!»؛ «جنگ امریکا علیه تروریزم نیرنگ است!»؛ «عامل اصلی جنگ در افغانستان امریکاست»؛ «طالب و داعش، دست‌پرورده‌های امریکا اند!»؛ «‌کوتاه‌باد دست امریکا و چاکرانش از کشور ما!»؛ «برخیزیم برخیزیم، سکوت ما ننگ ماست‌».


۲۸ حوت ۱۳۹۵ – کابل: در دومین سالیاد شهادت فرخنده، جمعی از زنان حزب همبستگی در پای «منار یادبود شهید فرخنده» گردهم آمدند و به یاد فرخنده، رخشانه، تبسم و هزاران زن گمنام افغانستان که قربانی توحش بنیادگرایی گردیده‌اند، گل گذاشته شمع روشن کردند. شرکت‌کنندگان پلاکارت‌هایی حاوی تصاویر زنان قربانی و شعارهایی در دادخواهی از آنان بلند نموده بودند. حزب همبستگی در نظر داشت امسال نیز این روز را با راهپیمایی وسیع برگزار کند، اما بنابر قیدوبندهای دولت فاسد بر تجمع‌های اعتراضی، نتوانست به این خواست برسد.


سیلی غفار، سخنگوی حزب همبستگی در برنامه «تحول» تلویزیون «آریانا» (۲۲ حوت ۱۳۹۵ - ۱۲ مارچ ۲۰۱۷): بیشتر از ۲۰۰ نفر در ۴۰۰بستر کشته شدند، اما اینها فقط بلدند کمیسیون بسازند، تسلیت عرض کنند و یا مثل عبدالله و غنی عکس سلفی بگیرند. هر روز حوادثی که صورت می‌گیرد، جوابگوی آن کیست؟ سرباز، معلم و یا مامور؟ نخیر.... خاینانی که در راس دولت قرار دارند باید اولتر از همه محاکمه و مجازات شوند.

جریان کامل این بحث را از اینجا تماشا نمایید.



کابل - ۱۸ حوت ۱۳۹۵ (۸ مارچ ۲۰۱۷): «حزب همبستگی افغانستان» در بزرگداشت از روز جهانی زن، محفلی تحت شعار «مبارزه علیه اشغال و بنیادگرایی، گام اول برای رهایی زن افغان است!» برگزار نمود. محفل با تیاتر ساکت که آلام سرزمین ما و میهنفروشی سیاستمداران مرتجع را به تصویر می‌کشید، به پایان رسید.



سیلی غفار، سخنگوی حزب همبستگی در برنامه «فراخبر» تلویزیون «طلوع نیوز» (۲۱ دلو ۱۳۹۵ - ۹ فبروری ۲۰۱۷): دیروز امریکا سر طالب سرمایه‌گذاری کرد تا زمینه اشغالش را فراهم سازد، امروز به یک نیروی تروریستی بین‌المللی نیاز دارد تا فراتر از مرزهای افغانستان رود. امریکا داعش را تمویل می‌کند تا علیه روسیه، چین و ایران استفاده نماید.

جریان کامل این بحث را از اینجا تماشا نمایید.


سیلی غفار (۱۷ دلو ۱۳۹۵): این بار نیز سازمان ملل متحد با حذف نام یکی از پلیدترین جنایت‌کاران افغانستان از لست سیاه، نشان داد که جز ابزاری در خدمت سیاست‌های استعمارگرانه امریکا و کشورهای قدرتمند چیز دیگری نیست. ملل متحد ثابت ساخت که در عمل در کنار تروریست‌های بین‌المللی ایستاده است و نه مردم نگونبخت افغانستان و این آخرین خیانت این سازمان بدنام به مردم ما نخواهد بود. سازمان ملل، هرگز ننگ حذف نام راکتیار را از پیشانی‌اش زدوده نخواهد توانست. حدف نام جانی‌ای مثل گلبدین که در سطح جهان لقب «قصاب کابل» را کمایی نموده‌ است، ثابت می‌کند که اگر نیاز دولتهای خون‌آشام امریکا و متحدانش ایجاب می‌کرد، نام اسامه بن لادن و البغدادی را نیز حذف می‌نمود.

مقالات برگزیده

مقالات رسیده

هنر و ادبیات

از صفحات تاریخ ما

تعداد مهمانان حاضر: 127 نفر