تظاهرات هواخواهان حزب همبستگی در شهر مونشن آلمان

خواست‌های «محاکمه علنی قضیه قتل وحشیانه فرخنده» و «اقدام جدی برای رهایی ۳۱ هموطن اختطاف شده ما»، موضوع گردهمایی‌ای بود که در آن بیش از صد تن از افغان‌ها، آلمانی‌ها و ایرانی‌های مقیم شهر مونشن آلمان اشتراک کرده بودند. این تظاهرات به تاریخ ۲ می ۲۰۱۵ به دعوت هواخوهان حزب همبستگی افغانستان در اروپا برگزار گردید.

جنگ و وحشت تنظیمی کابل بر اساس گزارش رسانه‌های جهان

اکثر رسانه‌های جهان در جریان چهار سال خون و خیانت تنظیمی (۱۳۷۱-۱۳۷۵) افغانستان را به باد فراموشی سپرده بودند و خبر بربریت سگ‌جنگی‌های کابل کمتر انعکاس می‌یافت. به‌جز چند رسانه محدود بین‌المللی، رسانه‌های طراز اول جهان نه دفتری در افغانستان داشتند و نه خبرنگاری. اما باوجود آن، شمه‌ای از جنایات به ‌وقوع پیوسته در این چهار سال به آژانس‌های خبری و رسانه‌ها درز نموده که از آن میان چند بریده‌ی محدود روزنامه‌ای آنزمان را انتخاب نموده در ذیل انتشار می‌دهیم.

زندگی در گورستان، بیست سال پس از جنگ های تنظیمی کابل

ماما نور در جریان جنگ‌های کابل در یک روز همسر و پنج تن از اعضای‌ خانواده‌اش را از دست داده به روز سیاه نشست. حدود بیست سال تمام غم از دست‌دادن همسر و فرزندان، ماما نور را از همه اقارب و دوستانش به گوشه رانده‌است. شهدای صالحین، گورستانی در شرق کابل پناهگاه این مرد مسن شده‌است. او در اطراف قبرهای عزیزان از دست رفته‌اش کلبه‌گکی برای خود ساخته و با پرنده و سگش زندگی می‌کند.

ماما نور با خاطرات همسر و فرزندانش زنده‌است و غم از دست‌دادن جگرگوشه‌هایش او را چنان درمانده و ناتوان ساخته که حتا حوصله صحبت‌کردن ندارد. می‌گوید زنده است اما هیچ فرقی با مرده‌های اطرافش ندارد.

اشک در چشمان این پدر ماتمدار خشکیده اما با گلوی پردرد ماجرای از دست‌دادن عزیزانش را چنین شرح می‌دهد:

تجمع اعتراضی برای دادخواهی خون فرخنده در برلین

شام پنجشنبه (۲ اپریل ۲۰۱۵) برلین میزبان فریادهای دادخواهی برای فرخنده بود!

«مرکز فرهنگی افغان‌ها در برلین» برگزارکننده تجمع دادخواهی برای فرخنده بود. در نامناسبترین شرایط اقلیمی، ده‌ها تن از ساکنان برلین برای دادخواهی از خون فرخنده جمع شدند و ضمن اعلام نفرت و انزجار از فاجعه انسانی فرخنده همنوایی شان را با حلقات عدالت‌طلب داخل افغاستان در تحقق و پیگیری عدالت و مجازات عاملان این جنایت ابراز داشتند. تجمع با اجرای تیاتر خیابانی بازنمایش قتل فرخنده و اجرای چند ترانه اعتراضی توسط شکیب مصدق، رنگ و بوی هنر اعتراضی گرفت. اشتراک‌کنندگان در تجمع روز پنجشنبه برلین، همزمان با یادبود از فرخنده برای آزادی ۳۱ یک هموطن هزاره نیز شعار دادند.

تقدیم گل‌های سرخ به یاد فرخنده شهید

امروز (۲۰ حمل ۱۳۹۴ - ۹ اپریل ۲۰۱۵) حوالی ساعت ۵ عصر جمعی از اعضا و هواداران «حزب همبستگی افغانستان» از محل شهادت فرخنده شهید تا جایی که جسد خونین‌اش به آتش کشیده شد، شاخه‌های گل‌ سرخ را بر دیوار جوار دریای کابل گذاشتند تا یاد و خاطره‌ فرخنده گرامی داشته شده بر محاکمه عاملان اصلی دریده‌شدن او تاکید صورت گیرد. ده‌ها تن از شرکت‌کنندگان در کنار نهال فرخنده تجمع کرده اعلام نمودند که تا محاکمه علنی و مجازات تک تک مسببین این فاجعه ملی از اعتراض و دادخواهی دست نخواهند کشید.

طالبان

نخستین حملات بهاری طالبان، ‌با وحشت تمام در ولایت فراه آغاز گردیده‌است. این تهاجم با استخدام و تجهیز ۵۰۰ الی ۶۰۰ نفر از سوی طالبان به هدف درهم‌کوبیدن کمربند امنیتی ولایت فراه صورت گرفته‌است و تا اکنون یکی از قوی‌ترین عملیات‌های طالبان در ولسوالی پشت‌رود فراه محسوب می‌شود. جنگ جمعه شب (۱۴ حمل ۱۳۹۴)، که ویرانی‌های فراوانی را به جا گذاشته‌است و تا اکنون ۲۱ کشته و ده‌ها تن را زخمی ساخته‌است. به گفته داکتران شفاخانه ولایتی فراه تا حال ۱۷ نفر مجروح که شامل پولیس محلی، مردم ملکی و اردوی ملی می‌گردند همراه با ۴ تن شهید به آنجا آورده شده‌اند که زنان و کودکان معصوم نیز شامل قربانیان اند.

یک تن از منسوبین ارگان‌های کشفی و امنیتی فراه که نخواست نامی از وی برده شود، گفت:

اعتراض و اعتصاب کم‌سابقه پیشه‌وران در کابل

هزاران تن از پیشه‌‌وران شهر کابل علیه افزایش سرسام‌آور مالیات حکومت «وحشت ملی» دست به اعتراض خشماگین زدند. این نخستین اعتصاب عمومی کسبه‌کاران و پیشه‌وران بود که با مسدودکردن دکان‌های شان به جاده‌ها ریختند و علیه افزایش مالیه و فساد گسترده در وزارت مالیه با شعارهای کوبنده خشم شان را دربرابر حکومت فرسوده ع و غ به نمایش گذاشتند.

مردمی که طی دو سال اخیر از بحران اقتصادی، بی‌کاری، بی‌نانی، بدامنی، فقر و افزایش قیمت‌های مواد اولیه به تنگ آمده‌اند، با فلج‌نمودن تمام شهر کابل نفرت و انزجار شان را از وضعیت جاری ابراز نمودند.

پشت پروژه‌های عرب‌ها در فراه، داعش پنهان است

همزمان با ایجاد پایگاه‌های آموزش نظامی «داعش» در ولایت فراه، شیوخ قطر و عربستان سعودی نیز به بهانه بازسازی و طرح چند پروژه و توزیع مواد غذایی مناطق غربی افغانستان را جهت برنامه‌های شوم بعدی شان سروی می‌کنند. این پروژه‌ها در چندین بخش با سرمایه ۱۰ میلیون دالر امریکایی آغاز به کار کرده‌است، ولی هدف اصلی حضور عرب‌ها در فراه، تقویت و تمویل نیروی ماورای ارتجاعی و خونخوار به نام «داعش» است که طبق برنامه امریکا و با کمک عربستان و قطر بعد از سوریه و عراق تلاش دارند که افغانستان را نیز طعمه این حیوانات عصر حجر سازند.

در قدم اول عرب‌ها برای بازکردن جای پا در فراه با ظاهر انسان‌دوستانه و با چند پروژه به اصطلاح عام‌المنفعه وارد فراه شده‌اند که قرار ذیل اند:

کنفرانس احزاب مترقی پاکستان و افغانستان

به تاریخ ١٢ مارچ ٢٠١٥ پنجمین کنفرانس مشترک احزاب دموکرات پاکستان و افغانستان برای مدت دو روز به همکاری «حزب چپ سویدن» در شهر لاهور پاکستان برگزار گردید. به نمایندگی از افغانستان، نماینده «حزب همبستگی»، از پاکستان «حزب مردمی کارگران» و از آزاد کشمیر «حزب متحد ملی مردم کشمیر» اشتراک ورزیده بودند.

هدف این کنفرانس در دو بخش خلاصه می‌گردید که نخست شناخت و همکاری میان نیروهای ملی و دموکرات دو کشور درمورد خطر بنیادگرایی و تروریزم و بخش دوم آن جستجوی راه‌هایی برای ارتقای ظرفیت زنان در رده‌های تصمیم‌گیری احزاب ملی دموکرات بود.

مافیای قدرت سد راه اعمار سرک فیض‌آباد‌ـ‌بهارک بدخشان

از چهار سال بدینسو، پروژه قیرریزی سرک فیض‌آباد‌-بهارک ولایت بدخشان تحت کار می‌باشد، ولی کارهای ابتدایی آن هنوز تکمیل نشده‌است. شرکت ساختمانی (MCC) کار اعمار این پروژه را که ۴۴ کیلومتر است، در بدل ۶۶ میلیون دالر با وزارت فواید عامه قرارداد نموده‌است. طبق قرارداد، شرکت متذکره مکلف است تا کار اعمار پروژه را طی دو سال تکمیل نماید، اما چهار سال از آغاز کار آن می‌گذرد و پیشرفت کار هنوز در مراحل ابتدایی‌اش قرار دارد.

گفته می‌شود که شرکت قراردادی از شرکت‌های ساختمانی وابسته به عطا، والی بلخ، است و به همکاری وی شرکت مذکور برنده پروژه اعلان شده‌است. رییس این شرکت به نام بسم‌الله و باشنده مزارشریف، دو ماه قبل در مسیر راه کندز-بغلان مورد تهاجم افراد مسلح قرار گرفت و با چندین تن همراهانش به قتل رسید که یکی از اعضای خانواده عطا هم درمیان شان بود. مردم محل حمله به بسم‌الله را بخشی از عکس‌العمل‌های انتقام‌جویانه جمعه‌خان همدرد می‌دانند، چون چند ماه پیش افراد منسوب به عطا بر کاروان وی حمله نموده و چند محافظش را کشته بودند.

راهپیمایی برای دادخواهی خون شهید فرخنده

درد و رنج فرخنده را که چند روز پیش در کابل با ادعای آتش‌زدن قرآن به قتل رسید با تمام وجود حس می‌کنیم. با نهایت تاسف، فرخنده تنها زنی نیست که از طرف جامعه محافظه‌کار و مردسالار مستحق مرگ شناخته شده‌است. پیکری که ده‌ها نفر شاهد قتل‌اش بودند و به شکلی بی‌رحمانه در فضای مجازی انتشار دادند، بر شانه‌ی بانوان به خاک سپرده شد.

همه ما با چهره ریاکارانه محافظه‌کار دینی و جامعه «اخلاقی» که شریک جرم در به‌وجودآمدن ذهنیت مرسالار است، آشنا هستیم. همه ما انسان‌هایی را که نه تنها اعتراضی به قتلی که در برابر شان صورت می‌گرفت، نداشتند، بلکه در آن مشارکت کردند می‌شناسیم. همه ما پلیس‌هایی را که با عدم دخالت شان زمینه قتل فرخنده را فراهم کردند می‌شناسیم.

بزرگداشت از هشت مارچ در ولسوالی ورس بامیان

۸ مارچ، روز همبستگی زنان، طی محفلی توسط فعالین زنان ولسوالی ورس و جوانان همبستگی تجليل شد. در اين گردهمایی بيش از ۶۰۰ تن كه اكثريت شان را زنان تشكيل می‌دادند، اشتراك ورزیدند. این اولین بار است که محفلی به چنین وسعت در این ولسوالی برگزار می‌گردد. قابل ذکر است که تمام برنامه توسط جوانان محل ترتیب داده شده بود که هرچند برای نخستین بار دست به چنین ابتکاری زده بودند ولی کیفیت کار بسیار عالی بود. در این محفل، برعکس تمامی برنامه‌های سرکاری به ریشه‌های ستم‌کشیدگی زن پرداخته شده بر حقوق مساوی زن و مرد تاکید گردید. باوجود هوای سرد و برف و باران، تعداد زیاد زن و مرد از قریه‌های دوردست در این محفل شرکت جسته بودند ولی کمبود جا باعث گردید که در حدود ۲۰۰ تن در بیرون از تالار به برنامه گوش دهند. برگزاری چنین برنامه‌ها در ارتقا آگاهی مردم نقش به‌سزایی ایفا کرده می‌تواند تا ماهیت خاینان حاکم و اربابان خارجی شان را دریافته، برای کسب حقوق شان بسیج و هم‌صدا گردند.

نمونه‌هایی از جنایت علیه زنان وطنم در تخار

در سرزمینی زندگی می‌کنم که با نیم پیکر جامعه‌ام همچون متاع معامله می‌شود؛ لت و کوب می‌شوند؛ مورد شکنجه و تجاوز قرار می‌گیرند؛ گوش و بینی و گلو بریده می‌شود؛ خرید و فروش می‌گردند؛ ولی از سوی دیگر جنایتکاران با خیال آرام و مفتخر به ترکتازی اربابان شان ادامه می‌دهند. گاهی اوقات بعضی از جوجه جنایتکاران مورد بازپرس قرار می‌گیرند ولی کوسه‌ها آزاد می‌گردند. احیانا اگر از خشونت علیه زنان حرف زده می‌شود، این جنایات در سطح جنایت فردی تقلیل می‌یابد و هیچ‌گاهی تمرکز بر این نمی‌شود که تبعیض و خشونت از سوی نظام حاکم بر زنان مستولی می‌گردد، حالانکه در کشورهای زن‌ستیز عامل اصلی آن دولت‌های فاسد شان است.

مادران شهیدان

این فریاد مادران داغداریست که فرزندان جوان شان به دست رژیم سفاک آخندی ایران به شهادت رسیده‌اند و حال چند تن شان از ولایت هرات به نشانه اعتراض و دادخواهی به کابل آمده‌اند. آنان در مصاحبه با نماینده «حزب همبستگی افغانستان» خواهان همکاری اند تا صدای پردرد شان به گوش‌های کر و وجدان‌های خفته برسد. ما ضمن ابراز تسلیت، آنچه در توان ماست در زمینه همکاری خواهیم نمود.

به تاریخ ۳ سنبله ۱۳۹۱، گروه ۱۳ نفری از کارگران جوان افغان مربوط ولسوالی‌های کُهستان، گلران و غوریان ولایت هرات به نیت مزدوری، به سوی ایران رهسپار می‌گردند. این جوانان مظلوم که فقر و تنگ‌دستی مجبور شان کرده که به امید یافتن کاری به سوی ایران بروند، مرز تایباد را عبور کرده، وارد خاک ایران می‌گردند. در ۵ کیلومتری تایباد در دشت «دره مادر حسن» منتظر موتر هستند تا آنان را به شهر مشهد منتقل سازد. یکی دو تن از این جوانان طی تماس تلفنی با خانواده‌های شان موقعیت خود را به اطلاع آنان رسانده از این که مرز را به آرامی گذشته‌اند، اطمینان می‌دهند. اما غافل از این که موتر گشت و یا گزمه سرهنگ علی اکبر آقابیگی فرزند کربلایی، فرمانده انتظامی تایباد، به تعقیب شان است و همین که به آنان نزدیک می‌گردد، به زیردستانش دستور رگبار داده و همگان را جابه‌جا تیرباران می‌کنند. بعد برای پوشانیدن این جنایت، اجساد کشته‌شدگان را در منطقه پیرشاداب این شهر در گوشه‌ای دفن می‌کنند. خانواده‌های آنان روزها در انتظار فرزندان لادرک شده شان شکنجه روحی می‌کشند، تا این که روزی سربازی از این دسته که تلفن یکی از قربانیان را گرفته‌است، طی تماسی به فامیلش می‌گوید که فرزند شما دیگر در این جهان نیست و شما در پی اجساد فرزندان تان در فلان ساحه تلاش نمایید.

شاهراه بدخشان

شاهراه تخار ـ بدخشان که از ولسوالی کشم بدخشان شروع و به فیض آباد (مرکز بدخشان) متصل می‌شود از بی‌صاحب‌ترین و بی‌کس‌ترین شاهراه‌های افغانستان است. این شاهراه با هزینه بیش از ۱۱۰ میلیون دالر امریکایی اعمار گردید و از جمله مهم‌ترین سرک‌های اسفالتی بدخشان به حساب می‌آید.

حفظ و مراقبت این سرک در حقیقت حفظ و مراقبت دارایی‌ای است که برای این سرک به مصرف رسید و وظیفه آن به ریاست فواید عامه ولایت بدخشان تعلق گرفته و از این ناحیه ده‌ها کارمند ماهانه معاش به دست می‌آورند.


استفاده و بازنشر مطالب این سایت در صورت ذکر منبع آزاد است.
حزب همبستگی افغانستان | www.hambastagi.org