ددمنشی دوستم از زبان راننده شخصی‌اش

ددمنشی دوستم از زبان راننده شخصی‌اش

اخیرا دولت ملامافیایی افغانستان فرش سرخ در برابر پاهای خون‌پر دوستم گلیم‌جم هموار کرد. تعجبی هم ندارد، چرا که در گذشته برای خونخوارترین قاتلان ملت چنین کرده و راکتیار جانی نیز با دهل و کرنا عروسک‌گونه در کابل استقبال شد و به‌زودی شاهد خواهیم بود که بعضی رهبران قساوت‌پیشه طالبان هم «آیسکریم» در دست در ارگ گل‌باران خواهند شد. بسیار طبیعی است، دولت پوشالی‌ای که تمام دم و دستگاهش از معاون رییس‌جمهور گرفته تا رییس اجراییه و معاونانش، از وزرا تا والیان و سفیرانش، از اعضای پارلمان تا قضات بلندرتبه‌اش و صدها تن دیگر متشکل از جنایتکاران جنگی، متجاوزان جنسی، غاصبان زمین، قاچاقبران مواد‌مخدر، اختطاف‌چیان، جنگسالاران وحشی و زورمندان باشند، باید هر ستمکار و خونریز بر سر چشمانش جا داشته باشد.

امریکا نیز عاشق همین قماش عناصر خودفروخته بوده و چهل سال است که در جهت تامین منافعش از آنان کافی سود برده است. به خاطر بیاوریم که در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۴، برای اغوای اذهان عامه و خنثی نمودن حرف اشرف غنی که در نوشته‌ای دوستم را «قاتل شناخته‌شده» نامیده بود، امریکا به وی (دوستم) یاد داد که یک «معذرت‌خواهی» مسخره نماید تا کار نصب او در کنار مهره‌اصلی امریکا بی‌دردسرتر انجام پذیرد.

اما کارنامه جنایت و وحشت این چوچه‌های امریکا در حدی طولانی و آفتابی ‌است که گاهگاهی روزنامه‌های طرازاول امریکا نیز گوشه‌هایی از آن را انعکاس می‌دهند. در گزارش روزنامه «نیویارک تایمز» تحت عنوان «متهم به تجاوز و شکنجه، معاون رییس‌جمهور تبعیدی افغان برمی‌گردد» (۲۲ جولای ۲۰۱۸)‌ به قلم راد نورلند می‌خوانیم:

«چندین تن گام جلو نهاده و جزییات اعمال خشونت‌آمیز و بدرفتاری‌های جنسی جنرال دوستم را شرح داده‌اند، و دیپلومات‌ها و اسناد محرم فاش‌شده سفارت امریکا توسط سایت ویکی‌لیکس جزییات بیشتر ارایه می‌دارند.

با یکی از راننده‌های پیشین شخصی جنرال دوستم به نام صالح محمد فیضی "نیویارک تایمز" در اقامتگاه پناهجویان در اتریش مصاحبه کرده است، جایی که به وی پناهندگی داده زیرا او از جانب جنرال تهدید می‌شود، کسی که برای ۲۳ سال در خدمت او بود. او با این اتهاماتش به ما اجازه ویژه داده که هویتش را برملا ساخته و از وی عکس بگیریم.

او گفت رابطه‌اش زمانی با جنرال دوستم برهم خورد که از عروسی با دوست‌دختر جنرال که او را دختر ۱۵ ساله معرفی می‌کند، ابا ورزید. این راهی بود که آقای دوستم باز هم می‌توانست با آن دختر ملاقات کند. آقای فیضی گفت که جنرال دوستم دو زن دیگر داشت و آنان با زن سوم موافق نبودند.

خشمگین از سرپیچی آقای فیضی، جنرال دوستم به کمک محافظانش او را به‌طور مکرر برای چندین روز مورد تجاوز و شکنجه قرار داد. او می‌افزاید که بالاخره دهان او را بسته، بر دیوار داخلی کانتینری زنجیرپیچ کردند –که نشان‌هایش هنوزهم هویداست. آقای فیضی گفت که پس از پادرمیانی گروه سی‌آی‌ای در ۲۰۱۳، او توانست فرار کند و پسان‌ها از کشور گریخت.

آقای فیضی نیز جنرال دوستم را متهم به کشتن زن اولش به نام خدیجه و تجاوز بی‌شمار مخالفان سیاسی‌اش و همچنان پسران و دختران زیرسن، می‌کند. او گفت: "می‌دانم که کی را کشته و چه‌وقت و در کجا اجساد شان را گذاشته است."»

«نیویارک تایمز» که دوستم را «تحت‌الحمایه سابقه سی‌آی‌ای که او را راهنمایی و مسلح ساختند» می‌خواند، جریان قتل خدیجه را شرح می‌دهد:

«زن اول جنرال دوستم موسوم به خدیجه، ۲۰ سال پیش کشته شد. آقای فیضی، راننده پیشین گفت که آن شب در وظیفه بود که این زن، جنرال دوستم را در حال رابطه جنسی با دختر زیرسن گیر کرد. آقای فیضی گفت که پس از مشاجره خشمناک میان این زوج، جنرال خانه را با این دستور به یکی از محافظانش ترک کرد که "غم‌اش را بخورد."»

آقای فیضی گفت:

«پسان محافظ از طریق مخابره تماس گرفته و گفت: "طبق دستور، کار انجام گرفت."» وقتی به خانه خانوادگی بر‌می‌گردند، خدیجه را در خانه یافتند که به ضرب کلاشینکوف کشته شده است، گویا به دست خودش و اشتباهی. از جمله ۹ فرزند، خدیجه مادر ۴ فرزند بزرگ دوستم بود.

آقای فیضی ادعا می‌کند که سکرتر شخصی جنرال دوستم به نام جلیل سرباز با وی در اتریش تلفنی در تماس شده و تهدید کرده که اگر با رسانه‌ها درمورد این رهبر اوزبیک صحبت کند، خانواده‌اش در معرض خطر قرار خواهد گرفت.»

خاینان و آدم‌کشان افغان که دوستم یکی از آنان است، با اینهمه تاریخچه خونین و شرم‌آور هنوز بر سرنوشت مردم ما حاکم اند چون اولا بر سرپنجه امریکا سوار و از حمایت آن برخوردار اند و ثانیا یک مشت روشنفکران خودفروخته و وجدان‌باخته را در درگاه شان به خدمت گرفته اند که در بدل کرسی و دالر بیشرمانه و رذیلانه به شمشیر خونین اینان بوسه زده از گرگان وحشی «قهرمان» می‌تراشند.


استفاده و بازنشر مطالب این سایت در صورت ذکر منبع آزاد است.
حزب همبستگی افغانستان | www.hambastagi.org