توده‌های افغانستان و پاکستان درد و دشمن مشترک دارند

«بی‌عدالتی در هرکجایی که باشد تهدیدی است برای استقرار عدالت در همه جا.»

مارتین لوتر کینگ
حمله تروریستی بر مکتب کودکان در پشاور

به تعقیب حملات کور انتحاری و کشتار مظلومانه مردم ما، اینک قتل‌عام وحشتناک کودکان مکتبی در پشاور، قلب هر انسان آگاه و باوجدان را فشرده و پردرد می‌سازد. کشتار بی‌رحمانه حدود ۱۵۰ طفل معصوم و مجروح‌شدن بیش از ۱۳۰ تن توسط بربرصفتان طالبی، عمق جنایت‌پیشگی این جانوران تاریخ‌زده را برای هزارمین بار برملا ساخت.

این مکتب هرچند توسط اردوی پاکستان راه‌اندازی گردیده، اما قرار معلوم، کودکان فقیرترین لایه‌های جامعه را تحت تربیت داشته‌است. قربانیان این حادثه نوباوگانی بودند که با آرزوهای کودکانه دور از تعصب و تبعیض، هیچ نقشی در رویدادهای جامعه نداشتند که سزاوار یکچنین سرنوشت اندوهباری باشند.

متحدانه جلو ساخت مرکز انتحارپروری در کابل را بگیریم

کارتون مرکز تولید انتحاری

قرارداد ایجاد مرکز رسمی تربیت انتحاریون زیر نام «بزرگترین مرکز اسلامی در کابل» با سپردن چک سفید از سوی حکام عربستان خبر هولناکی برای مردم ما بود. خوشبختانه این عمل با انزجار شدید و وسیع هموطنان ما که چندین دهه است قربانی تروریزم و جهالت گروه‌های تروریست بنیادگرا و اربابان خارجی شان اند، مواجه گشت که نشان از آگاهی آنان دارد.

سران عربستان سعودی که مست عیش و عشرت اند، برای فروبردن عمیق‌تر مردم ما و سایر کشورهای اسلامی در دام جهالت و ددمنشی، اسلام نوع داعش و طالبی را تجویز کرده، طی چند دهه پسین حامی خونریزترین موجودات در کشور ما بوده‌اند.

حمایت از پیکار عادلانه کوبانی، وظیفه هر نیروی انقلابی

زنان مبارز کوبانی

«حزب همبستگی افغانستان» برای حمایت از مقاومت حماسی شیرزنان و مردان کوبانی علیه گروه وحشی «داعش» در اول نوامبر ۲۰۱۴ به کارزار «روز جهانی همبستگی با کوبانی» پیوست و همزمان در هفت ولایت (بامیان، هرات، فراه، ننگرهار، بلخ، تخار و نیمروز) اکسیون‌هایی به راه انداخت. در ضمن «هواخواهان حزب همبستگی در اروپا» نیز در شهرهای برلین و هانور - آلمان و زندام - هالند به جمع راه‌پیمایان پیوستند.

طی روزهای گذشته ما ایمیل‌ها، تماس‌های تلفنی و پیام‌های فراوان در شبکه‌های اجتماعی از جانب دوستان کورد دریافت نموده‌ایم که مملو از صمیمت و قدردانی بوده، حرکت حزب ما را ستوده‌اند. ما بدینوسیله قلبا از این دوستان ممنون هستیم. می‌خواهیم به این عزیزان خاطرنشان سازیم که حرکت کوچک ما در دفاع از کوبانی، وظیفه‌ای بود که به‌مثابه یک نیروی عدالت‌خواه و دموکراسی‌طلب آن را بر دوش داریم. ما همیشه دین خود دانسته‌ایم که از جنبش‌های عادلانه، پیشرو و مترقی علیه استبداد و استعمار در هر نقطه جهان در حد توان حمایت نماییم. ما شرمنده‌ایم که نتوانستیم در شرایط نفس‌گیر و نبود امکانات، به مبارزان قهرمان کوبانی که رسم حماسی ایستادن و جان‌دادن در دفاع از خاک و ناموس شان را به نمایش گذاشتند، جز تظاهرات کار بیشتر انجام دهیم. کاش در وضعیتی می‌بودیم که می‌شد در میدان عمل در کنار این دوستان رزمنده و شرافتمند قرار گیریم.

اشتباهات یک قهرمان

امان‌الله خان

مقاله ذیل در شماره ۱۴ (سنبله ۱۳۸۴) «همبستگی غږ»، نشریه «حزب همبستگی افغانستان» به نشر رسیده بود و از آن جایی که نکات مهمی در بر داشت، نشر مجدد آن را مفید دانستیم.

مردم ما شاه امان‌الله خان را در مقایسه با امیران یا روسای جمهور پیشین و پسین او به درستی در حد قهرمان قبول دارند. زیرا که اتفاقا تمامی حاکمان این سرزمین بلادیده در دوره‌های قبل و بعد از امان‌الله سیه‌کار و خونریز و وابسته و بیگانه با بهروزی مردم بوده‌اند.

اما آموزندگی تاریخ یکی هم در این است که درس‌هایش جمعبندی شده و از تکرار اشتباهات جلو گرفته شود.

«حماسه انتخاباتی» موجود عجیب‌الخلقه زایید!

سوختاندن کارت انتخابات

بالاخره با گذشت چندین ماه بازی با شعور سیاسی مردم و فریب و دغلکاری، «حماسه انتخاباتی» و «جشن ملی» جنایت‌کاران و نوکران بیگانه با افتضاح بی‌مانندی خاتمه یافت و مدیریت بدنام‌ترین،‌ طولانی‌ترین،‌ پرتقلب‌ترین‌ و شرم‌آورترین انتخابات دنیا نیز در کارنامه ننگین کرزی و شرکا رقم خورد. تمامی ستمگران و چپاولگران بعد از چانه‌زنی، حملات لفظی و فزیکی، و رفت و آمد در سفارت امریکا، اینک گله‌وار بر ارگ هجوم برده، زیر نام «حکومت وحدت ملی» جهت دریدن ملت و غارت آخرین داشته‌های کشور، دندان تیز می‌کنند. حال که مقوله‌های «انتخابات» و «دموکراسی» به‌صورت زجرآوری ملوث و بین مردم بی‌اعتبار ساخته‌ شدند، نوبت لجن‌پاشی بر مقوله «وحدت ملی» رسیده‌است.

جواب به یک نامه: چطور در این شرایط مبارزه علنی داریم؟

مظاهره تقبیح ۸ و ۷ ثور

از لابلای نامه‌هایی که بعد از راه‌اندازی مظاهره تقبیح ۸ و ۷ ثور به دسترس ما قرار گرفت، دوستی سوالاتی را مطرح ساخته‌است: «چه خوب خواهد بود که حتی همین پاسخ را در سایت و نشریه تان نیز منتشر کنید، حتما به تعداد هواداران و مدددهندگان تان افزوده خواهد شد.»

بنا به خواهش ایشان و سایر دوستان ما نیز منبعد خواهیم کوشید، پاسخ به یکچنین پرسش‌ها را تا حد ممکن از طریق سایت و نشریه حزب انتشار دهیم تا برای سایر اعضا و هواداران حزب نیز نکاتی را روشن سازد.

انتخابات ریاست‌جمهوری، در گرو اشغالگران و جنایت‌کاران

انتخابات ریاست‌جمهوری، در گرو اشغالگران و جنایت‌کاران

همهمه‌های دلخراش انتخابات ریاست‌جمهوری زیر سایه اشغال و دولت مزدور که با قربانی‌کردن هموطنان بی‌دفاع ما همراه گردیده به پایانش نزدیک می‌شود. ولی آنچه ملت را در این مقطع زمان هم‌زبان و هم‌جهت ساخته این است که نه رای ما بلکه کاخ سفید با انتصابش سرنوشت آینده را همسان سالیان پیش رقم خواهد زد. بناً کسی به کرسی ریاست‌جمهوری تکیه خواهد زد که بیش از دیگران سرسپرده و مُطیع متجاوزان امریکایی باشد.

بدون شک انتخابات یکی از پایه‌های اساسی دموکراسی راستین در تمامی جوامع بشری بوده که نیروهای ملی-‌دموکرات با اعتقاد راسخ در راه رسیدن به آن می‌رزمند. اما هنگامی که دموکراسی وجود ندارد و سرزمین ما به طعمه‌ی اشغالگران و درندگان مزدورش مبدل شده‌است، داد از «انتخابات آزاد و شفاف» و «کاندیدان مستقل» زدن همانند صدها شعار زیبا ولی مضحک، عوام‌فریبی‌ای بیش نیست. زیر چتر متجاوزان امریکایی و همراهان آدم‌خوارش این انتخابات نمایشی با تقلب، فریب و ناامنی بدرقه خواهد شد و کوچک‌ترین بهبود و تغییر مثبتی را در زندگی مردم مظلوم ایجاد نخواهد کرد.

معرفی مختصر چند زن مبارز و پیشرو

زنان مبارز و پیشرو

در طول تاریخ، زنان پیشرو برای رهایی و شکستن زنجیرهای ستم و اسارت نقش برازنده‌ای ادا کرده‌اند. فرهنگ حاکم مردسالار همیشه این قهرمانی‌ها را زیر زده و تاریخ به پای مردان رقم خورده است. اما حقیقت این است که زنان همیشه برای رسیدن به دنیای عاری از تبعیض و بی‌عدالتی دوشادوش مردان به پیکار بی‌امان علیه زورمندان مبادرت ورزیده اند. آنان خون شان را نثار و یا قلم و صدای شان را شمشیر کرده سینه و مغز ستمگران را نشانه گرفته‌اند. زنان مبارز و ستم‌ستیز زیادی وجود داشته و دارند که با رزم و شهامت شان ثبت صفحات درخشان تاریخ گردیده اند. در آستانه «روز جهانی زن» چند تن از این زنان را مختصرا معرفی می‌کنیم که بر اساس سال تولد رده‌بندی شده‌اند.

«لویه جرگه مشورتی»، دامی برای اسارت ابدی وطن ما

پیمان با امریکا

بار دیگر چتری تحت نام «لویه جرگه مشورتی» که دنباله همان سند فروش مادر وطن تحت عنوان «موافقتنامه امنیتی با امریکا» می‌باشد هموار گردیده است. در حالی که از ماه‌ها بلندگوهای تبلیغاتی امریکا سرگرم آماده‌سازی افکار عامه برای آن بودند، سر و پای شهر را با شعارهای میان تهی و فریبنده سرکاری تزیین کردند؛ راه ها را بروی کابل نشینان بستند؛ با بسیج نیروهای امنیتی در شهر کابل آنرا به یک شهر جنگزده همسان ساختند؛ ده‌ها هموطن معصوم ما طی حمله انتحاری وحشیان طالبی قربانی گردیدند و سرانجام ٦ روز کاری را هم فدای جرگه‌ای نمودند که روشن است شرکت‌کنندگان دستچین دولت مطابق میل حکومت کرزی و حکام امریکایی به سندی رای مثبت خواهند داد که جز غلامی و تداوم جنگ و خونریزی دراز مدت پیامدی برای وطن و مردم ما نخواهد داشت. کرزی با این توطئه برنامه شده می‌خواهد از ثبت شدن نامش منحیث شاه شجاع ثالث در تاریخ جلوگیری نموده طوری وانمود سازد که گویا این «نمایندگان ملت» بودند که سند را تایید و امضا کردند.

با گشایش دفتر طالبان در قطر امریکا امارت خونین طالبان را به رسمیت شناخت

دفتر طالبان در قطر

گشایش دفتر برای آدمکشان طالبی در قطر تحت نام «امارت اسلامی افغانستان» به معنی به رسمیت شناخته شدن لشکر جهالت و تروریزم آی.اس.آی پاکستان بود که بعد از مذاکرات مخفی میان سران طالبان و امریکا عملی گردید. این دفتر به جلادان طالبی زمینه می‌دهد که رسما با کشورها و نهاد های مختلف تماس برقرار کرده به نفع اهداف شوم شان استفاده کنند. کرزی به خاطر اینکه درین جریان کاخ سفید به او هیچگونه ارزشی قایل نشده و همه کار را مستقل به پیش برده گله‌مند است و کرشمه نمود که روند مذاکرات بر سر پیمان امنیتی با امریکا را به حالت تعلیق در‌می‌آورد، اما کرزی نگفت که روند گرفتن بوجی های دالر از سی.آی.ای را نیز به حالت تعلیق در‌می‌آورد یا از آن دل کنده نمی‌تواند!

طالبان با همه ژست های ضدامریکایی شان، ثابت ساختند که هنوز هم رشته های ناگسستنی با خالق شان دارند و درحالیکه مذاکره با دولت پوشالی را رد می‌کنند اما با مقامات امریکایی در ناروی و سایرجاها دیدار های مخفی انجام می‌دهند و تحت برنامه امریکا به قطر چندین نماینده می‌فرستند.

صلابت «مورچه ها» دم و دستگاه پوشالی را به وحشت انداخت

کنسرت مورچه ها توسط پولیس متوقف شد

هنرمند زمانی در دل ها راه می‌یابد که آثارش بیان درد وطن و جامعه‌اش باشد. متاسفانه هنر در مجموع و هنر موسیقی مخصوصا در افغانستان به ندرت از این کیفیت برخوردار بوده است. ولی طی چند سال اخیر در کنار موسیقی به شدت مبتذل، گوشخراش و بازاری، شاهد عرضه‌ی آهنگ های معترض و با مایه‌ی آگاهیبخش تعدادی از هنرمندان خود بوده‌ایم. این مژده بزرگی است به جوانان ما که در موسیقی فقط با «درد دندان» و «آغا بچه» و . . . عادت داده شده اند.

ترویج هنر سطح بالا و به دور از ابتذال نه تنها سلیقه مردم ما را پالایش می‌دهد، بل آنان را کمک می‌کند تا دریابند در جامعه‌ای بشدت بیمار و فرو رفته در جهل و جنایت و نابرابری، هنر می‌تواند حربه بُرایی برای مبارزه در برابر بیعدالتی ها باشد، نه وسیله‌ای برای تفنن و سرگرمی؛ مرهمی باشد برای التیام زخم ها، نه روغنی که حرکت پیچ و مهره ماشین سرکوب استبداد را تسریع کند.

«اظهارات ضدامریکایی» کرزی: زن و شوهر جنگ کنند، احمق ها باور!

کرزی غلام امریکا

کرزی باز ظاهرا بر اربابان امریکایی‌اش خشمگین است و در یکی دو سخنرانی اخیر خود حرفهای تندی به زبان رانده است. همه مطبوعات و «تحلیلگران» قراردادی رسانه های افغانستان و نیروهای به اصطلاح «اپوزیسیون» درین چند روز به این مسئله تمرکز داده یکی پی دیگر آنرا محکوم نموده در باره آن تحلیل ارائه می‌کنند.

این نخستین بار نیست که کرزی بر صاحبانش می‌شورد. طی سالهای گذشته پیاپی مطبوعات افغانستان با تیتر های درشت زمانی از «تیرگی روابط کرزی با امریکا»، ‌«اظهارات ضدغربی کرزی»، «حرفهای غرب‌ستیزانه کرزی» و غیره و یا گهگاهی هم از «بهبود روابط» کرزی با امریکا سخن گفته و روزها آنرا به سوژه مناسب برای پرکردن صفحات شان تبدیل کرده اند.

با معامله‌گری و رهایی جنایتکاران هرگز نمی‌توان به صلح رسید

جمعی از رهبران جنایتکار طالبی
در قاموس این رهبران جاهل و جانی طالبی چیزی به نام انسانیت و صلح وجود ندارد.

به گفته یکی از اندیشمندان، «صلح به معنی ختم جنگ نیست،‌ بلکه موجودیت عدالت است.» در تاریخ کشورهای مختلف مثالهای بیشماری موجود اند که ملتها به خاطر نبود عدالت، صلح ظاهری را درهم شکسته با بدست گرفتن اسلحه به جنگ بیعدالتی ها رفته اند. اما در کشورما سالهاست که زیر نام زیبای صلح، بر ارزشهای حیاتی‌ و والایی چون عدالت، استقلال، حقوق بشر، غرور ملی، خواستهای مردم و غیره پا گذاشته می‌شود. به همین علت است که این تلاشهای عبث هرگز منتج به صلح برای ملت ما نشده اند.

درین روزها رهایی چند آدمکش پلید طالبی از زندانهای پاکستان باعث شده تا مقامات افغان و نمایندگان شورای ترشیده به اصطلاح صلح افغانستان به پایکوبی بپردازند و آنرا «گام مهمی در راه صلح در افغانستان» جار بزنند و پیاپی به حکام حیله‌گر پاکستان چاپلوسی کرده این عمل شانرا ستایش کنند. تعدادی از «کارشناسان» و «تحلیلگران» کرایی نیز از طریق رسانه ها با طمطراق رهایی طالبان را نشانه «حسن نیت» پاکستان و قدم مثبت در راه صلح در افغانستان تبلیغ نمایند.

تجمع جنایتکاران و خاینان در پاریس پیام مرگ‌ آور به ملت

اتحاد نامقدس طالبان و جهادیها

درین روزها سروصدای زیادی در مورد نشست ددمنشان طالبی و آدمکشان «ائتلاف شمال» در پاریس از طریق مطبوعات افغانستان بلند است. به اصطلاح «کارشناسان» و «تحلیلگران» خودفروخته این گفتگوها میان دو جناح جنایتکار را جدی قلمداد کرده آنرا برای حل فاجعه افغانستان بعد از سال ٢٠١٤ مهم و ارزشمند ارزیابی می‌کنند. بخصوص سر و کله وحید مژده، از مقامات سابق رژیم قرون وسطایی طالبان و از مبلغین سوپرمرتجع آدمکشان طالبی، در تمامی رسانه ها پیداست که بطور منزجرکننده‌ و عق‌آور درباره «اهمیت» این تجمع لاشخواران سخنپرانی می‌کند.

اما اکثریت مردم ما که تجارب تلخی از تجمع های گذشته این اراذل در اسلام آباد و پشاور و مکه و غیره دارند، هیچ علاقه‌ای به آن نداشته و به تجربه دریافته اند که همسویی گرگان پیام مرگ برای وطن ما داشته است.

حقوق بشر، مقوله‌‌ی بزرگ ولی بی‌مفهوم در افغانستان

قتل و کشتار در افغانستان

دهم دسامبر مصادف است با روز جهانی حقوق بشر، مقوله‌ایکه در افغانستان جز نام چیزی از آن وجود ندارد، نامی که عده‌ای به وسیله آن تجارت می‌کنند و تعدادی هم آنرا روپوشی برای جنایت و خیانت و فساد و چپاولگری خود ساخته اند.

یازده سال قبل از امروز امریکا و ناتو با مدرنترین زرادخانه‌ تحت این نام که با ساقط ساختن دولت قرون وسطایی طالبان به مردم افغانستان حقوق بشر و دموکراسی ارزانی دارند، بر کشور ما حمله‌ور شدند و طی چند هفته دولت طالبان را برچیدند. اما از همان اولین روزها که امریکا میلیونها دالر را به جیب آدمکشان «ائتلاف شمال» واریز کرد معلوم بود که قرار است با سوءاستفاده از مقوله های زیبای دموکراسی و حقوق بشر یکبار دگر وطن و مردم ما به گنداب کشتار، جهالت و توحش گروه های همجنس طالبان پرتاب کند. از همینرو، طی تمامی این سالهای دردناک، مردم ما در کنار کشتار و ستم آدمکشان طالبی و جهادی، قتل عام و وحشی‌گری های نیروهای اشغالگر را نیز تجربه کرده و می‌کنند.


استفاده و بازنشر مطالب این سایت در صورت ذکر منبع آزاد است.
حزب همبستگی افغانستان | www.hambastagi.org